I SA/Bd 514/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania własności nieruchomości oddala skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku Skarżącej na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia [...] grudnia 2016 r. o numerach: [...] i [...], obejmujących zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: od sierpnia do listopada 2012 r., w łącznej kwocie należności głównej [...] zł. W celu wyegzekwowania zaległości dokonano zajęcia (należącej do Skarżącej i odpowiadającego majątkiem wspólnym J. O.) nieruchomości, stanowiącej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w budynku przy ul. [...] w T.. Wezwano do zapłaty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie i kosztami egzekucyjnymi, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W związku z nieuregulowaniem należności, organ egzekucyjny, po upływie wyznaczonego w wezwaniu terminu do zapłaty, przystąpił do czynności związanych z opisem i oszacowaniem zajętej nieruchomości. Zgodnie z art. 110m § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t Dz. U. z 2020 r., poz. 1427), dalej: "u.p.e.a.", w dniu [...] listopada 2018 r. sporządzono protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości, na podstawie operatu szacunkowego z dnia [...] października 2018 r., wykonanego przez rzeczoznawcę majątkowego I. M., zgodnie z którym wartość rynkowa przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego została określona na kwotę [...]zł. W dniu [...] lutego 2019 r. zostało sporządzone obwieszczenie o pierwszej licytacji przedmiotowej nieruchomości, której termin został wyznaczony na dzień [...] kwietnia 2019 r. W dniu [...] kwietnia 2019 r. do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. wpłynęło pismo Skarżącej zatytułowane "Wniosek o umorzenie egzekucji z nieruchomości". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Na skutek wniesionej przez Stronę skargi na powyższe rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 13 listopada 2019 r. wydał wyrok sygn. akt I SA/Bd 516/19, którym skargę oddalił. W dniu [...] lipca 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. wydał postanowienie o udzieleniu przybicia przedmiotowej nieruchomości na rzecz T. i A. G., którzy podczas licytacji w dniu [...] kwietnia 2019 r. zaoferowali najwyższą cenę. Po rozpatrzeniu wniesionego przez Skarżącą zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W dniu [...] lipca 2020 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wydał postanowienie o przyznaniu [...] i A. G. własności nieruchomości stanowiącej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...], położonego na trzecim piętrze budynku wielorodzinnego, zlokalizowanego w T. przy ul. [...], o powierzchni użytkowej [...] m2, dla którego nie ma założonej księgi wieczystej. W wyniku wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że czynność organu egzekucyjnego w postaci przyznania prawa własności nieruchomości [...] i A. G. była zgodna z art. 112b § 1 u.p.e.a. Na to rozstrzygnięcie Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dniu 9 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 836/20 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 131 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 18 u.p.e.a., o wniesieniu zażalenia organ administracji publicznej, który wydał postanowienie jest zobowiązany zawiadomić strony. Wniesienie zatem zażalenia nakładało na organ pierwszej instancji obowiązek powiadomienia o tym fakcie wszystkich podmiotów legitymowanych w sprawie rozstrzygniętej postanowieniem wydanym przez ten organ. Z akt sprawy nie wynika, aby wskazane wyżej podmioty zostały zawiadomione o fakcie wniesienia zażalenia. Pomioty te nie brały także udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2020 r. zostało doręczone jedynie pełnomocnikowi Skarżącej oraz Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w T.. Pozostałe osoby i jednostki zostały przez organ odwoławczy pominięte, mimo że miały prawo brać udział w postępowaniu zażaleniowym i pomimo, że - zgodnie z art. 109 w zw. z art. 126 k.p.a. - im także powinno być doręczone postanowienie z dnia [...] października 2020 r. Takie zachowanie pozbawiło zainteresowane podmioty udziału w postępowaniu bez ich winy, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 126 k.p.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, powołując się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 836/20, po ponownym rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wykonując powyższy wyrok, pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. zwrócił się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. o zawiadomienie wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego z nieruchomości, zgodnie z art. 131 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "k.p.a." i art. 18 u.p.e.a. o wniesionym przez Skarżącą zażaleniu na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] lipca 2020 r. Pismami z dnia [...] czerwca 2021 r. organ I instancji zawiadomił pozostałych uczestników postępowania egzekucyjnego z nieruchomości o wniesionym przez Stronę zażaleniu. Odnosząc się do meritum sprawy, organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. orzekł o udzieleniu przybicia na rzecz licytanta - [...] i A. G., którzy podczas licytacji w dniu [...] kwietnia 2019 r. zaoferowali najwyższą cenę. Postanowienie stało się ostateczne w dniu [...] września 2019 r. Działając na podstawie art. 112 § 1 u.p.e.a., pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. organ egzekucyjny wezwał [...] i A. G. do złożenia do depozytu organu egzekucyjnego ceny nabycia z potrąceniem wpłaconego wadium, tj. kwotę w wysokości [...] zł. Wskazana należność została przelana na rachunek organu egzekucyjnego w dniach [...] i [...] lipca 2020 r., o czym świadczą potwierdzenia przelewów dołączone do akt sprawy. Wobec ostateczności postanowienia o przybiciu oraz spełnienia przez nabywcę przesłanek z art. 112b § 1 u.p.e.a., Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. orzekł o przyznaniu [...] i A. G. prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W świetle powyższego, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej czynność organu egzekucyjnego w postaci przyznania prawa własności nieruchomości [...] i A. G. była zgodna z przepisami prawa. Organ egzekucyjny działając zgodnie z art. 112b § 1 u.p.e.a., mając na uwadze ostateczność postanowienia o przybiciu oraz dokonaną wpłatę ceny nabycia, zobligowany był do wydania postanowienia o przyznaniu własności. Odnosząc się do zawartych w zażaleniu zarzutów błędnego określenia przedmiotu egzekucji, braku księgi wieczystej dla przedmiotowej nieruchomości oraz przedawnienia obowiązku, organ stwierdził, że kwestie te nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Rozpatrując zażalenie na postanowienie o przyznaniu własności, organ odwoławczy bada jedynie czy zostały spełnione przesłanki określone w art. 112b § 1 u.p.e.a., warunkujące wydanie takiego rozstrzygnięcia. Zdaniem organu, okoliczności wskazane w środku zaskarżenia mogły być podniesione na wcześniejszym etapie egzekucji z nieruchomości przy innych środkach prawnych, przysługujących uczestnikowi postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Postępowanie to jest bowiem etapowe i ochrona praw strony jest w nim zabezpieczona przez możliwość zaskarżania poszczególnych etapów tego postępowania określonymi środkami prawnymi. W związku z tym, na etapie rozpatrywania zażalenia na postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości zarzuty te są spóźnione. Organ podkreślił, że powyższe kwestie zostały ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięte w postępowaniu w przedmiocie wniosku Skarżącej o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Mianowicie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W dniu [...] lipca 2019 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który prawomocnym wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 516/19 skargę oddalił. W skardze do tut. Sądu zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), dalej: "O.p.", poprzez egzekwowanie zobowiązań podatkowych, które uległy przedawnieniu, - art. 70 § 6 pkt 1 i pkt 6 O.p. poprzez niezawiadomienie Skarżącej o wszczęciu postępowania karnego skarbowego i tym samym przyjęcie błędnego założenia, że wszczęcie tego postępowania spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia, - art. 70 § 4 O.p. poprzez przyjęcie, że wystąpił skutek przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pomimo braku skutecznego zawiadomienia o zastosowanym środku egzekucyjnym w postaci zajęcia wierzytelności z tytułu otrzymywanej emerytury, - art. 9 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez egzekwowanie należności pieniężnej z niezbywalnego prawa jakim jest spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. W związku z powyższymi zarzutami, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że w toku postępowania egzekucyjnego doszło do błędnej identyfikacji prawa, będącego przedmiotem egzekucji. W ocenie Strony, organ egzekucyjny niewłaściwie zakwalifikował przedmiot egzekucji jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, gdy tymczasem lokal nr [...], położony w budynku przy ul. [...] w T., znajduje się w zasobach S. ." i ma charakter lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, które nie podlega egzekucji. Powyższe ma potwierdzenie w operacie szacunkowym, w którym rzeczoznawca majątkowy stwierdził, że przedmiotowy lokal nie został przekształcony w prawo własności i pozostaje w zasobach S. ." w T.. W związku z tym egzekucja z przedmiotowej nieruchomości jest niedopuszczalna. Skarżąca zarzuciła również, że w sytuacji braku księgi wieczystej i zbioru dokumentów, organ egzekucyjny miał obowiązek zwrócić się do właściwych organów administracyjnych lub sądowych, a także do S. .", w której zasobach znajduje się przedmiotowa nieruchomość, w celu uzyskania dokumentu potwierdzającego charakter prawa, jakie przysługuje Skarżącej w stosunku do przedmiotowego lokalu. W ocenie Strony, w świetle art. 27 § 3 zd. 1 ustawy Prawo spółdzielcze, przedmiotem egzekucji może być jedynie wniesiony przez członka Spółdzielni wkład. Wobec tego należało zająć wierzytelność w postaci wkładu, a nie lokatorskie prawo do lokalu, które jest prawem wyłączonym spod egzekucji na mocy przepisu ustawy. Ponadto Strona podniosła, że egzekucja z nieruchomości prowadzona jest w zakresie zobowiązań podatkowych, które uległy przedawnieniu. Zajęcie nieruchomości nie przerwało bowiem biegu terminu przedawnienia, gdyż nie została spełniona przesłanka z art. 70 § 4 O.p., tj. Skarżąca nie została zawiadomiona o zastosowaniu skutecznego środka egzekucyjnego. Strona wskazała również, że nie została poinformowana o zajęciu świadczenia emerytalno- rentowego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie powinno ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Oceniając zaskarżone postanowienie według podanych kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia, czy zgodne z prawem jest postanowienie w przedmiocie przyznania własności nieruchomości – stanowiącej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Skarżąca kwestionując zaskarżone postanowienie podnosi, że doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych, bowiem nie nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia z powodu braku skutecznego zawiadomienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego oraz nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia z powodu niezawiadomienia odrębnym pismem o wszczęciu postępowania karnego skarbowego. Ponadto podnosi, że lokal mieszkalny należy do zasobów Spółdzielni, nie ma charakteru spółdzielczego własnościowego lokalu mieszkalnego, które podlega egzekucji, lecz status lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Z kolei organ zauważa, że zagadnienia powyższe nie mogą być badane na obecnym etapie, przy czym były one podnoszone w ramach wniosku Skarżącej o umorzenie postępowania egzekucyjnego odrębnie rozpoznanego. W zaistniałym sporze rację należy przyznać organowi. Na wstępie należy podać, że sprawa przyznania własności była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez WSA w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 836/20 uchylił poprzednio wydane postanowienie (wyrok prawomocny). W ocenie wówczas orzekającego Sądu wniesienie zażalenia nakładało na organ pierwszej instancji obowiązek powiadomienia o tym fakcie wszystkich podmiotów legitymowanych w sprawie rozstrzygniętej postanowieniem wydanym przez ten organ. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zostały wykonane zalecenia Sądu zawarte w poprzednim wyroku, co wynika z akt sprawy administracyjnej (potwierdzenia doręczenia zawiadomień o wniesionym zażaleniu przez Skarżącą). Jednocześnie wówczas Sąd nie przesądził kierunku rozpoznania merytorycznego sprawy, bowiem byłoby to przedwczesne. Nie doszło zatem do naruszenia art. 153 p.p.s.a. Na początek należy podać przepisy prawa mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 112 § 1 u.p.e.a. z chwilą, gdy postanowienie o przybiciu stało się ostateczne, organ egzekucyjny wzywa licytanta, który uzyskał przybicie, aby w terminie 14 dni od otrzymania wezwania złożył do depozytu organu egzekucyjnego cenę nabycia z potrąceniem wadium złożonego w gotówce. Na wniosek nabywcy organ egzekucyjny może wyznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nieprzekraczający jednak 3 miesięcy. Stosownie zaś do art. 112b § 1 ww. ustawy, jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba, o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności. Z treści przytoczonego przepisu art. 112b § 1 u.p.e.a. wynika, że merytorycznymi przesłankami, które muszą wystąpić łącznie, by doszło do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości są: wydanie ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uregulowanie całej ceny nabycia przez licytanta. Spełnienie tych przesłanek w niniejszej sprawie nie zostało przez Skarżącą skutecznie podważone. Odnosząc powyższe uregulowania do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że organ nadzoru prawidłowo uznał, iż organ egzekucyjny nie uchybił wskazanym - w powołanych wyżej przepisach - zasadom przyznania własności nieruchomości. Podać zatem należy, że po przeprowadzeniu licytacji w dniu [...] kwietnia 2019 r., organ egzekucyjny wydał na podstawie art. 111m § 5 u.p.e.a. postanowienie z dnia [...] lipca 2019 r. o udzieleniu przybicia na rzecz licytantów – [...] i A. G.. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2019 r. doręczonym w dniu [...] września 2019 r. (k. 57-62 akt administracyjnych). Z kolei postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na to postanowienie Dyrektora została wniesiona skarga do WSA w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 516/19 ją oddalił (wyrok prawomocny). Oznacza to, że podnoszone w niniejszej skardze zarzuty co do wcześniejszych etapów egzekucji są pozbawione racji. We wskazanych okolicznościach nie może budzić wątpliwości fakt, że postanowienie o przybiciu było ostateczne w administracyjnym toku postępowania (art. 16 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.). Niespornym jest również, że organ egzekucyjny wezwał [...] i A. G. do złożenia do depozytu organu egzekucyjnego ceny nabycia z potrąceniem wpłaconego wadium, tj. kwotę w wysokości [...] zł. Wskazana należność została wpłacona na rachunek organu egzekucyjnego, co potwierdzają polecenia przelewu znajdujące się w aktach sprawy z dnia [...] i [...] lipca 2020 r. (k. 65-66). Prawidłowo zatem organ egzekucyjny ocenił, że na dzień wydania postanowienia o przyznaniu własności, tj. na dzień [...] lipca 2020 r. nie istniały przeciwko takiemu działaniu przeszkody prawne w świetle art. 112b § 1 u.p.e.a. Warunki zatem do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości na dzień [...] lipca 2020 r. zostały spełnione. Stwierdzić zatem należy, że zrealizowane zostały obie przesłanki z art. 112b § 1 u.p.e.a., co obligowało organ do dokonania kolejnej czynności w postępowaniu egzekucyjnym jaką było przyznanie własności. Wydane postanowienie zawiera wszystkie elementy formalne, niezbędne dla prawidłowości tego rozstrzygnięcia. Sąd podkreśla, że wskazany przepis wyznaczył przy tym granice rozpatrywanej sprawy, które winny być respektowane przez sąd administracyjny. Prowadzenie zaś egzekucji to proces, na którego poszczególnych etapach uczestnikom, w tym zobowiązanemu zagwarantowane zostały odpowiednie środki ochrony prawnej. [...] jednak w skardze Skarżąca podnosi, że doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych, bowiem nie nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia z powodu braku skutecznego zawiadomienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego oraz nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia z powodu niezawiadomienia odrębnym pismem o wszczęciu postępowania karnego skarbowego. Ponadto podnosi, że lokal mieszkalny należy do zasobów Spółdzielni, nie ma charakteru spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, które podlega egzekucji, lecz status lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Sąd zauważa, że te zagadnienia zostały już ocenione we wskazanym postanowieniu z dnia [...] czerwca 2019 r. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] kwietnia 2019 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. [...] jednak należy zauważyć, że w aktach administracyjnych znajdują się przydział lokalu mieszkalnego Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. wystawiony przez S. ." oraz zaświadczenie z dnia [...] marca 2015 r. tej Spółdzielni, z których jednoznacznie wynika, że J. i D. małżonkom O. przysługuje własnościowe prawo do lokalu, a nie lokatorskie prawo, jak podnosi Skarżąca. Podobnie wynika z operatu szacunkowego. Dodać też należy, że w ww. postanowieniu z dnia [...] czerwca 2019 r. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej szczegółowo opisano zagadnienie przerwania oraz zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych podając daty, w których zawiadomiono o tym Skarżącą. W wyniku tego stwierdzono, że termin przedawnienia "dla przedmiotowych zaległości upłynie zatem z dniem [...] listopada 2022 r. W związku z tym, nie ma podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu przedawnienia obowiązku." Na to postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została wniesiona skarga do WSA w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 516/19 oddalił skargę (wyrok prawomocny), co wyżej już wskazano. Jeżeli Skarżąca nie zgadzała się z ww. wyrokiem WSA w Bydgoszczy, to nie było przeszkód, aby go zaskarżyć do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem skontrolowania wyroku sądu I instancji, po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie. Tut. Sąd zauważa, że zarzuty mające być podstawą umorzenia postępowania egzekucyjnego podnoszone obecnie, są tożsame z wcześniej ocenionymi przez Dyrektora i następnie poprzez oddalenie skargi zaakceptowane przez Sąd w ww. wyroku. Tut. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 1560/12 oraz z dnia 24 maja 2019 r. sygn. akt II FSK 3150/17, zgodnie z którym fakt zaniedbań strony skarżącej na wcześniejszym etapie postępowania administracyjnego czy sądowego nie upoważnia organu do działania i to z urzędu na późniejszych etapach postępowania egzekucyjnego (w ramach innych środków zaskarżenia), nie upoważnia również sądu do "wyręczenia" strony na etapie postępowania sądowoadministracyjnego i wykraczania poza zakres sprawy administracyjnej na etapie postępowania sądowoadministracyjnego w innej sprawie. Prowadzenie egzekucji to proces, na którego poszczególnych etapach uczestnikom, w tym zobowiązanemu zagwarantowane zostały odpowiednie środki ochrony prawnej. Nie może zatem być tak, że strona najbardziej efektywnie będzie bronić swoich interesów dopiero na ostatnim etapie określonego postępowania i przy okazji zaskarżenia konkretnego rozstrzygnięcia kwestionować poprzednie czynności, co do których wyczerpała już możliwość zgłoszenia środków zaskarżenia lub z niej nie skorzystała. W związku z tym na obecnym etapie nie można niejako cofać się i oceniać poprzednie stadia postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym, zarzuty skargi co do naruszenia przepisów prawa w niej wskazanych należy ocenić jako nietrafne. W konsekwencji tut. Sąd stwierdza, że zarówno postanowienie organu egzekucyjnego oraz organu nadzoru są prawidłowe i nie naruszają prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.