I SA/Bd 518/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 sierpnia 2023 r. nr 0401-IOD2.4104.36.2023 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 sierpnia 2023 r. nr 0401-IOD2.4104.36.2023 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 października 2023 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących pismem z dnia 6 października 2023 r. do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących na adres Kancelarii Radcowskiej Radcy Prawnego M.P. w dniu 12 października 2023 r. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne przy piśmie z dnia 17 października 2023 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do uzupełnienia jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, ustawa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 października 2023 r. Przesyłkę odebrał upoważniony pracownik Kancelarii Radcowskiej Radcy Prawnego M. P. – W.N. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 26 akt sądowych). Okoliczność odebrania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 12 października 2023 r. potwierdzają także dane na internetowej stronie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej pod adresem: https://emonitoring.poczta-polska.pl/. W tych okolicznościach, siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 19 października 2023 r. Pełnomocnik reprezentujący skarżących wprawdzie uzupełnił braki skargi przy piśmie z dnia 17 października 2023 r., jednak pismo zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 20 października 2023 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 29 akt sądowych). Okoliczność nadania pisma w tym dniu potwierdzają informacje na internetowej stronie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (adres j.w.). Powyższe braki formalne skargi zostały zatem uzupełnione po terminie wskazanym w wezwaniu z dnia 6 października 2023 r., co zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz pouczeniem zawartym w wezwaniu, skutkuje odrzuceniem skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyraźnie wskazuje się, że uzupełnienie braku formalnego po wyznaczonym przez sąd terminie nie wywołuje skutków prawnych i traktowane jest na równi z sytuacją, w której brak formalny nie został uzupełniony w ogóle (por. postanowienia: NSA z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OZ 292/21; NSA z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II OZ 219/18; WSA w Kielcach z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SO/Ke 1/20; WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 225/20; WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2827/19; WSA w Lublinie z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 678/18; orzeczenia dostępne na stronie internetowej: https://cbois.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.