I SA/Bd 550/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Szulc asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 sierpnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.179.2023.3.AN w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. sp. z o.o. w B. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] marca 2023 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) wpłynął wniosek "[...]" Sp. z o.o. w B. (dalej także: Skarżąca, Spółka) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – dalej: "u.p.d.o.p.". Organ uznał, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych i pismem z [...] maja 2023 r. wezwał Wnioskodawcę do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Aby uzupełnić wniosek. Wnioskodawca miał wskazać: . czy na dzień przystąpienia do tzw. estońskiego CIT Spółka będzie spełniała łącznie wszystkie warunki określone w ort 28j ust. 1 u.p.d.o.p.; . czy Spółka będzie podmiotem wymienionym w ort 28k ust. 1 pkt 1, 2, 4-6 u.p.d.o.p.; . czy powiązanie stron umowy najmu miało/będzie miało wpływ na warunki zawarcia umowy najmu nieruchomości, o których mowa we wniosku, a jeśli tak, to podanie jaki; . czy wspólnicy Spółki zadbali o wyposażenie Spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na wezwanie wskazano m.in., że w ocenie Spółki, fakt powiązania pomiędzy Spółką a jej wspólnikiem nie ma wpływu na warunki zawarcia umów najmu. Są to umowy zawierane na zasadach rynkowych, z zastosowaniem rozwiązań prawnych stosowanych w praktyce przez podmioty niepowiązane. W ocenie Spółki, wspólnicy Spółki zadbali o wyposażenie jej w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ma wpływu na powyższą ocenę fakt, iż Spółka nie jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym wykorzystywanych w działalności gospodarczej nieruchomości. Spółka preferuje bowiem wynajem powierzchni magazynowej, handlowej lub biurowej w ramach prowadzonej działalności, jako bardziej elastyczną formę zaspokajania jej potrzeb w tym względzie. Okoliczność tę Spółka wskazała w treści złożonego wniosku. W dniu [...] maja 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie o pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zdanie organu Wnioskodawca nie usunął wątpliwości wynikających z opisanego stanu faktycznego, wniosek nie został więc skutecznie uzupełniony, co uniemożliwiło wydanie interpretacji indywidualnej. Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z [...] sierpnia 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie z [...] maja 2023 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał stosowne przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.) i podał, że będące przedmiotem wezwania elementy opisu stanu faktycznego były niezbędne do merytorycznego rozpatrzenia wniosku, tj. oceny zawartego w nim stanowiska Skarżącej w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Organ nie jest uprawniony do wydania interpretacji – zwłaszcza w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego ma charakter nieprecyzyjny. Stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jako podstawa faktyczna rozstrzygnięcia organu, musi być – stosownie do art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej – przedstawiony wyczerpująco. W ocenie organu natomiast odpowiedź udzielona w uzupełnieniu wniosku nie wyjaśniła zaistniałych w sprawie wątpliwości. Użyte w odpowiedzi na wezwanie sformułowanie takie jak: "w ocenie Spółki", wyraża jedynie jego własny pogląd w danej kwestii. Sposób, w jaki odpowiedziano na postawione przez organ pytania, wyraża więc w istocie subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i wskazuje na brak posiadania przez Wnioskodawcę pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości. W ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnej nie ma możliwości oceny sytuacji faktycznej. Organ jest jedynie uprawniony do oceny stanowiska na tle zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Przy czym wskazać należy, że elementy opisanego we wniosku stanu faktycznego muszą pokrywać się ze stanem faktycznym zaistniałym w rzeczywistości, tylko wówczas wydana interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe w postaci funkcji gwarancyjnej. Niekompletny, nieprecyzyjny, niejednoznaczny opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie może tym samym stanowić podstawy faktycznej interpretacji indywidualnej. Zdaniem organu Skarżąca nie uzupełniła wniosku we wskazanym zakresie i wobec tego wystąpiła podstawa do wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organu wydanych w I i II instancji, zarzucając naruszenie: . art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej przez bezzasadne pozostawienie wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia jako konsekwencji bezzasadnego wezwania Skarżącej do uzupełnienia stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w oparciu o błędne stwierdzenie przez organ podatkowy, że przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny wniosku nie jest wyczerpujący i wymaga doprecyzowania w zakresie wskazanym w pytaniu 3 i 4 wezwania organu podatkowego; . art. 14b § 1 oraz 14g § 1 w związku z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przez niewydanie interpretacji indywidualnej i pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia jako konsekwencji wezwania Skarżącej do uzupełnienia treści wniosku w zakresie, który został sformułowany przez organ podatkowy w sposób nieprecyzyjny i w istocie niemożliwy do uzupełnienia; . art. 14h § 1 oraz 14b § 3 oraz art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przez pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia jako konsekwencji bezzasadnego wezwania Skarżącej do uzupełnienia okoliczności stanu faktycznego o zagadnienia stanowiące element oceny prawnej wniosku – kwestii "zadbania wspólnika o wyposażenie Spółki w aktywa niezbędne do prowadzonej działalności" oraz kwestii "wpływ powiązań stron na warunki zawarcia umowy najmu nieruchomości"; . art. 28m ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 u.p.d.o.p. przez przyjęcie przez Dyrektora KIS wykładni uzasadniającej konieczność przedstawienia we wniosku o wydanie interpretacji informacji o wyposażeniu Skarżącej przez wspólnika w określony zakres aktywów, uznawany przez organ podatkowy za "wystarczający do prowadzenia działalności gospodarczej" w sytuacji, w której wymóg taki nie jest przewidziany przepisami prawa podatkowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2023 r. stanowiącym replikę do stanowiska organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę Skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi oraz dotychczasowe stanowisko, podkreślając m.in., że organ w wezwaniu do uzupełnienia wniosku w istocie rzeczy oczekuje od niej dokonania oceny zawartych umów najmu oraz oceny w zakresie wyposażenia Skarżącej przez wspólników w aktywa do działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy jednocześnie zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - podobnie jak wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych powołane w dalszej części uzasadnienia). Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że narusza ono prawo w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2023 r., którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2023 r., o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Skarżącej z dnia [...] marca 2023 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. W kontrolowanej sprawie, zagadnienie prawne, którego dotyczyło sformułowane we wniosku pytanie, odnosiło się do kwestii zakwalifikowania zapłaty przez Skarżącą czynszu najmu, w przedstawionych okolicznościach stanu faktycznego, jako wypłaty ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.p.d.o.p. Zdaniem Skarżącej w zakresie zawartych w wezwaniu organu pytań: . czy powiązanie stron umowy najmu miało/będzie miało wpływ na warunki zawarcia umowy najmu nieruchomości, o których mowa we wniosku, a jeśli tak, to podanie jaki; . czy wspólnicy Spółki zadbali o wyposażenie Spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej, udzieliła ona odpowiedzi twierdzących oraz uzasadniła swój pogląd. Ponadto Skarżąca wskazała, że organ wzywał ją do przedstawienia informacji, które w określonej części pozostawały nieistotne (dla sprawy, nie dotyczyły okoliczności stanu faktycznego, bądź w zakresie dla sprawy istotnym, znajdowały się już w treści wniosku. Z kolei w ocenie organu, skoro Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie wniosku posługuje się sformułowaniem "w ocenie Spółki", to wyraża jedynie własny pogląd w danej kwestii, stanowiący w istocie rzeczy subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i jednocześnie wskazuje na brak posiadania przez Spółkę pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości. To z kolei, w ocenie organu, uniemożliwia ocenę sytuacji faktycznej. Mając na względzie, że organ jest uprawniony do oceny stanowiska jedynie na tle zaistniałego stanu faktycznego opisanego we wniosku, którego elementy muszą pokrywać się ze stanem faktycznym zaistniałym w rzeczywistości, Dyrektor KIS uznał, że niekompletny, nieprecyzyjny, niejednoznaczny opis stanu faktycznego nie może tym samym stanowić podstawy faktycznej interpretacji indywidualnej. Sytuacja taka miała, zdaniem organu, wystąpiła w niniejszej sprawie, gdzie opis stanu faktycznego przedstawiony przez Skarżącą nie został przedstawiony w sposób wyczerpujący. W świetle powyższego, zasadniczym problemem w sprawie, determinującym rozstrzygnięcie, była kwestia, czy wyjaśnienia złożone przez Skarżącą, wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzasadniały pozostawienie tego wniosku bez rozpatrzenia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c Ordynacji podatkowej, ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2). W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, ma zastosowania art. 169 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Jednak organ zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenie ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej i nie zostanie uzupełniony na wezwanie organu, zgodnie z art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, pozostawia się bez rozpoznania. W ocenie Sądu wobec treści wniosku oraz jego uzupełnienia organ nie miał podstaw do tego, aby pozostawić wniosek Skarżącej bez rozpatrzenia. Jak wynika z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca oczekiwała stanowiska organu w zakresie pytania: "Czy zapłata przez Spółkę czynszu najmu, zgodnie z umowami najmu opisanymi w stanie faktycznym, będzie stanowiła wypłatę ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 u.p.d.o.p.?" Formułując odpowiedź na wezwanie o uzupełnienie opisu sprawy Skarżąca udzieliła szczegółowych odpowiedzi na wszystkie sformułowane przez organ pytania. W ocenie Sądu organ bezzasadnie pozostawił wniosek Strony bez rozpoznania stwierdzając m.in., że "użyte w odpowiedzi na wezwanie sformułowanie takie jak: "w ocenie Spółki", wyraża jedynie własny pogląd w danej kwestii. (...) subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i wskazuje na brak posiadania przez Wnioskodawcę pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości". Należy zauważyć, że organ nie dostrzegł, że już w opisie stanu faktycznego zawartym w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (na str. 3 i 4) stwierdzono, że Spółka posiada odpowiednie środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, wyposażenie, itp. do prowadzenia działalności (uwzględniając fakt, że część z nich - wskazane nieruchomości – jest przez Spółkę wykorzystywana na podstawie umów najmu) oraz że kwota czynszu najmu jest przez strony przyjmowana wg. wartości rynkowych, właściwych dla danego obszaru oraz przedmiotu najmu, a strony umów najmu nie zakładają w przyszłości odejścia od ustalania wartości czynszu najmu według wartości rynkowych. Biorąc powyższe pod uwagę, w kontekście sformułowań użytych przez Spółkę w odpowiedzi na wezwanie organu należy podkreślić że, interpretacja indywidualna to stanowisko organu podatkowego na temat stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym, a jak stanowi art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, "składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego". Innymi słowy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobligowany jest do przedstawienia swojego stanowiska, tj. "sposobu pojmowania czegoś, zapatrywania się na coś" (por. "Słownik języka polskiego PWN"), interpretacja indywidulna jest właśnie potwierdzeniem albo zaprzeczeniem oceny prawno-podatkowej wnioskującego o jej wydanie. Interpretacja ma dać odpowiedź czy wnioskodawca prawidłowo stosuje przepisy podatkowe oraz pomóc mu w ich interpretacji w zakresie, który stanowią dla niego wątpliwość. Oczywistym jest więc, że wnioskodawca składając wniosek o wydanie interpretacji posługuje się jedynie swoją wiedzą i oceną, a obowiązkiem organu jest przeanalizowanie sprawy i wyrażenie poglądu, czy stanowisko wnioskodawcy jest słuszne. Przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny zarówno we wniosku, jak i w jego uzupełnieniu niezależnie od sformułowań użytych przez Spółkę, a budzących zastrzeżenia organu, nie zawiera abstrakcyjnego i subiektywnego ujęcia problemu, a dokładnie przedstawione zdarzenie, w ramach którego wymienione są okoliczności i fakty wystarczające do wydania interpretacji. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Skarżąca spełniła warunki konieczne do uzyskania wiążącego stanowiska organu. Dyrektor KIS w niniejszej sprawie był zobowiązany do oceny okoliczności oraz udzielania odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych Skarżącej. Nie jest przy tym zrozumiałe czynienie Skarżącej swoistego zarzutu posługiwania się sformułowaniem "w ocenie Spółki" skoro w świetle art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest m.in. do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Użyte sformułowanie świadczy wręcz o spełnieniu wymogu przewidzianego w tym przepisie. Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Organ w niniejszej sprawie zadał pytania, na które Spółka konkretnie i wyczerpująco odpowiedziała. Tym samym organ nie miał podstaw, aby odmówić wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Oczywiście istnieje ryzyko, że stan faktyczny realnie istniejący jest inny, niż deklarowany, co jednak obciąża wnioskującego o wydanie interpretacji. Funkcja ochronna interpretacji nie działa bowiem w tych przypadkach, gdy rzeczywisty stan faktyczny okaże się inny niż stan zadeklarowany. Organ nie jest jednak związany stanowiskiem wnioskodawcy, co jest wręcz oczywiste, gdyż na tym polega właśnie sens i wartość interpretacji, aby wnioskujący uzyskał wypowiedź organu w kwestii opisanej (od strony faktycznej) we wniosku. Należy mieć bowiem na uwadze, że z punktu widzenia ochrony, jakiej zapewnieniu służą interpretacje, elementy opisanego we wniosku stanu faktycznego muszą pokrywać się ze stanem faktycznym zaistniałym w rzeczywistości. I to rzeczą wnioskodawcy jest troska o to, aby miało to miejsce. Brak wydania interpretacji indywidualnej w tym stanie faktycznym i zakończenie sprawy zaskarżonym postanowieniem narusza art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z tą regulacją, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, gdy Skarżąca przedstawiła opis stanu faktycznego oraz własną jego ocenę prawną, to niewydanie interpretacji podatkowej świadczy o zaniechaniu realizacji obowiązku organu podatkowego nałożonego na ten niego na mocy przepisów Ordynacji podatkowej. Organ naruszył też art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Podawane przez organ powody mające uzasadniać stanowisko, że wniosek przedstawiony przez Skarżącej nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, są, w ocenie Sądu, wynikiem błędnej wykładni tego przepisu. W rezultacie organ nie mógł wniosku Skarżącej pozostawić bez rozpatrzenia. W ocenie Sądu niezasadny okazał się natomiast podniesiony w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego, art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.p.d.o.p. przez przyjęcie wykładni prowadzącej do przyjęcia, że do wydania interpretacji niezbędne jest przedstawienie informacji o wyposażeniu Spółki przez wspólnika w określony zakres aktywów. Opis tego zarzutu dotyczy nie tyle interpretacji powyższego przepisu, co zawartości wniosku o wydanie interpretacji. Ponadto, jak wskazuje analiza zaskarżonego postanowienia, nie przytoczył treści art. 28m u.p.d.o.p., a tym bardziej nie dokonywał jego wykładni. Należy zauważyć, że organ wydając zaskarżone postanowienie koncentrował się na sferze procesowej, bo taki był przedmiot postępowania w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Natomiast dla rozważań w zakresie zastosowania art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.p.d.o.p. właściwym będzie postępowanie interpretacyjne. I w tym postępowaniu pogląd organu w wymiarze merytorycznym będzie mógł być kwestionowany przez Skarżącą. Reasumując, Sąd podzielił pogląd Skarżącej, iż na podstawie przedstawionych przez niego informacji brak było podstaw do odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Przeciwnie Dyrektor KIS, uwzględniając stanowisko Sądu zawarte w niniejszym wyroku, winien wydać taką interpretację zgodnie z wnioskiem z dnia [...] marca 2023 r. i jego uzupełnieniem z dnia [...] maja 2023 r. Z przedstawionych wyżej powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1687). J. Ziołek T. Wójcik J. Szulc