I SA/Bd 566/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potrącenia zaległości podatkowej w podatku od gier za miesiąc maj 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Bd 566/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] nr [...], odmawiającą dokonania potrącenia zaległości podatkowej powstałej w podatku od gier wraz z odsetkami za zwlokę z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych za miesiąc maj 2010 roku z wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa. Na powyższą decyzję organu odwoławczego strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze strona wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Wskazała ponadto, że wszystkie przygotowywane przez V. S. sp. z o. o. z siedzibą w W. na etapie uzyskiwania zezwolenia prognozy finansowe, w tym studium ekonomiczno – finansowe przygotowane przez skarżącą i przedstawione właściwym organom, dotyczące określenia inwestycji oraz przewidywanych wskaźników ekonomicznych przewidywały podatek w zryczałtowanej wysokości 180 EURO miesięcznie, a jego podwyższenie do wysokości 2.000,00 zł miesięcznie spełnia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że wniesienie skargi ze względu na treść art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej, mimo złożenia na nią skargi. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd ocenił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. z uwzględnieniem wszystkich okoliczności wynikających z akt sprawy i stwierdził, że skarżący nie wykazał inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Wskazać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie niekorzystnych następstw tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca wskazała jedynie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz, że podwyższenie podatku do kwoty w wysokości 2.000,00 zł miesięcznie spełnia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Za należyte uzasadnienie wniosku nie można natomiast uznać samego twierdzenia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 r. I FSK 1312/08). Należy zatem stanąć na stanowisku, że mimo, iż nie wynika to bezpośrednio z treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., to na stronie postępowania spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w tym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczą szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. I OZ 754/10). Nie można na podstawie analizy akt rozpoznawanej sprawy, w tym treści skargi jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie przez stronę skarżącą objętej skargą decyzji będzie wiązać się z ryzykiem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w sentencji.