I SA/Bd 583/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.O.o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności wspólnika za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji I SA/Bd 583/14 UZASADNIENIE Strona w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności wspólnika za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki cywilnej w wysokości prawie 3.000.000 zł. Skarżący nie dysponuje kwotą oraz majątkiem, który byłby w stanie pokryć powyższą kwotę w drodze egzekucji administracyjnej. Wszczęcie egzekucji na obecnym etapie postępowania, pozbawi skarżącego oraz jego rodzinę środków do życia oraz niewątpliwe obejmie cały majątek. W takich okolicznościach skutki egzekucji będą nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe jego uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 02 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony powinna znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarżący poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Skarżący wprawdzie podniósł, że wszczęcie egzekucji na obecnym etapie postępowania, pozbawi skarżącego oraz jego rodzinę środków do życia oraz niewątpliwe obejmie cały majątek, tym samym skutki egzekucji będą nieodwracalne, jednak w ocenie Sądu, strona nie przedstawiła konkretnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji tj., że mogłaby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki. Z lakonicznego uzasadnienia nie wynika bowiem, jakimi środkami finansowymi dysponuje skarżący i jakie mają one odniesienie do kwoty zaległości podatkowej określonej zaskarżoną decyzją. Strona nie podała, jakie są przychody i wydatki rodziny (wysokość) oraz jaki będzie miało na nie wpływ wykonanie przedmiotowego zobowiązania. Skarżący nie wskazał również, jaki jest stan majątkowy jego rodziny np. oszczędności, nieruchomości czy przedmioty wartościowe. Zauważyć również należy, że na poparcie wniosku skarżący na etapie składania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej swojej rodziny. Również na etapie rozpoznawania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przedłożył kompletnej dokumentacji tym zakresie co skutkowało odmową przyznania tego prawa. W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolity jest pogląd, iż wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Powyższe obligowało Sąd do uznania, że skarżący nie wykazał, jakie konkretne zdarzenia (okoliczności) świadczą o tym, iż w stosunku do niego wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.