I SA/Bd 588/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 07 października 2009 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania 1. oddala skargę 2. odrzuca wniosek skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą uchylił on w części własną decyzję z dnia [...]r. dotyczącą kwoty długu celnego skarżącej oraz określił prawidłową wysokość podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na następujący stan faktyczny: strona [...]r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu importowany z Włoch samochód marki Fiat Punto 1.9 D, rok produkcji 2002, wobec którego zastosowano obniżoną stawkę celną na podstawie zawartej na fakturze z dnia 19 stycznia 2004r. deklaracji o pochodzeniu towaru. W wyniku przeprowadzonych czynności weryfikacyjnych przyjętego zgłoszenia celnego, Naczelnik Urzędu Celnego w T. wydał [...]r. decyzję, w której ustalił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 18.779 zł. Na podstawie pisma z [...]r. Referatu Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w T. organ celny otrzymał informację o negatywnej weryfikacji świadectw przewozowych wystawionych przez firmę B. A. z Włoch, w której został zakupiony przedmiotowy pojazd. Z uwagi na powyższe, postanowieniem z [...]r. organ wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną wskazując jako podstawę art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ stwierdził, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, polegające na powzięciu wiadomości o eksporterze. Organ zwrócił się do włoskich władz celnych z prośbą o weryfikację deklaracji o pochodzeniu towaru zawartej na fakturze z [...]r. Włoskie władze celne nie udzieliły odpowiedzi na to pismo, ani na powtórne pismo z dnia [...]r. W konsekwencji, decyzją z [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. uchylił swoją decyzję z [...]r. w części zastosowanej stawki celnej, określił prawidłową kwotę długu celnego oraz prawidłową wysokość podatku od towarów i usług. W odwołaniu od tej decyzji strona wniosła o wycofanie zaskarżonej decyzji i anulowanie naliczenia 35% cła i VAT od opłaty celnej. Dodatkowo odwołanie zostało uzupełnione przez pełnomocnika strony, który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zaskarżył postanowienie z dnia [...]r. o wznowieniu z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną, z powodu niedopuszczalności wznowienia postępowania. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, na co strona wniosła skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy 20 stycznia 2009r. wydał wyrok w sprawie syg. akt I SA/Bd 775/08, w którym uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz orzekł o kosztach postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z zupełnie innych powodów niż w niej wskazane. Uznał, że "podstawą wznowienia postępowania w rozpatrywanej sprawie była negatywna weryfikacja pochodzenia samochodu, tj. brak udzielenia odpowiedzi przez włoskie władze celne w ciągu 10 miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia, co zostało uregulowane w art. 32 ust. 6 Protokołu nr 4. Podkreślił, że przepis ten ma zastosowanie, gdy w sprawie zachodzą "uzasadnione wątpliwości". Organ odwoławczy wskazał w tym zakresie na pismo z [...]r Referatu Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w T., w którym stwierdza on, że otrzymał informację o negatywnej weryfikacji świadectw przewozowych wystawionych przez firmę z Włoch. Z pisma tego jak i z akt sprawy nie wynikało jednak, od kogo ta informacja pochodzi, jaka jest treść tej informacji. Sąd podniósł, że w aktach sprawy nie ma również przedmiotowych świadectw oraz wystąpień o ich weryfikację a lakoniczność informacji w zaskarżonej decyzji uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy organ w sposób prawidłowy uznał, że w sprawie wystąpiły "uzasadnione wątpliwości." Ponownie rozstrzygając sprawę organ, wykonując zalecenia zawarte w wyroku WSA, wystąpił do Referatu Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w T. o uzupełnienie informacji zawartych w piśmie z [...]r., poprzez wskazanie, od kogo pochodzi informacja na temat negatywnej weryfikacji świadectw pochodzenia wystawionych przez firmę B. A., Via L. di G., B. Dei G. z Włoch, jaka jest treść tej informacji oraz o przesłanie kserokopii tych świadectw oraz wystąpień o ich weryfikację. Z udzielonej odpowiedzi wynikało, że informacja dotycząca weryfikacji świadectw pochodzenia wystawionych przez włoską firmę "B. A.e" pochodzi z systemu informacji dla kontroli celnej "Intra KC". Informacja została wprowadzona przez Wydział Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w Rz. na podstawie Arkusza Informacji dla Kontroli Celnej nr [...]. Ponadto Referat Zarządzania Ryzykiem przesłał kserokopię całości dokumentacji w przedmiotowej sprawie, będącej w posiadaniu Wydziału Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w Rz., na którą składają się m.in.: kserokopie faktur, zawierających deklaracje pochodzenia towaru, wystawione przez firmę B. A., Via L. di G., B. Dei G. z Włoch, kserokopie pism włoskich władz celnych, zawierające wynik weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towaru zawartych na w/w fakturach oraz urzędowe tłumaczenie na język polski tych pism. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ Dyrektor wyjaśnił zasadność zastosowania w niniejszej sprawie art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, który stanowi, że przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Art. 26 dotyczy zarówno spraw, które w dniu 1 maja 2004r. były w toku, jak i spraw, które dopiero zostaną wszczęte, ale odnoszą się do stanów faktycznych, związanych z długiem celnym powstałym przed tym dniem. Przepis ten stanowi zasadę rozgraniczającą stosowanie przepisów dotychczasowych oraz obowiązujących od dnia 1 maja 2004r. Dla prowadzenia postępowań w oparciu o regulacje dotychczasowe nie jest więc istotny moment wszczęcia postępowania, ale data powstania długu celnego. Użyte w art. 26 sformułowanie "stosuje się przepisy dotychczasowe" oznacza, że do postępowań dotyczących długu celnego powstałego przed dniem 1 maja 2004r. stosowane będą obowiązujące przed akcesją przepisy materialne i procesowe zawarte w Kodeksie Celnym z 1997r. Zgodnie z art. 13 § 1 Kodeksu celnego, cła określane są na podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych. W myśl art.13 § 3 pkt 4 Kodeksu celnego Taryfa celna obejmuje obniżone stawki celne określone w umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. Obowiązujące w dniu dokonania zgłoszenia celnego przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz postanowienia art. 16 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego wprowadzają możliwość stosowania stawek celnych obniżonych w przypadku jednoczesnego spełnienia następujących warunków: 1) towar pochodzi z obszaru Unii Europejskiej w rozumieniu postanowień Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego, 2) pochodzenie towaru zostało udokumentowane prawidłowo sporządzonym świadectwem przewozowym EUR1 lub deklaracją na fakturze, 3) został spełniony warunek bezpośredniego przywozu towaru do Polski. Niezachowanie choćby jednego z warunków uniemożliwia zastosowanie stawki celnej obniżonej. W myśl art. 83 § 1 ustawy Kodeks celny organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Natomiast zgodnie z § 2 tego artykułu po zwolnieniu towarów, organ celny w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym może, w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem. Zgodnie z art. 16 pkt b Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego produkty pochodzące ze Wspólnoty korzystają w imporcie do Polski, a produkty pochodzące z Polski korzystają w imporcie do Wspólnoty z postanowień Umowy pod warunkiem przedłożenia w przypadkach określonych w art. 21 (1) deklaracji, której tekst jest zamieszczony w załączniku IV, złożonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje produkty, o których mowa, w sposób wystarczający do ich identyfikacji. Art. 21 pkt 3 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego stanowi, iż eksporter sporządzający deklarację na fakturze zobowiązany jest do przedłożenia, na żądanie władz celnych kraju eksportu, wszystkich odpowiednich dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów, jak również wypełnienie innych wymogów tego protokołu. Zgodnie z art. 32 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego weryfikacja dowodów pochodzenia jest przeprowadzana wyrywkowo lub wtedy, gdy władze celne kraju importu mają uzasadnione wątpliwości, co do autentyczności tego dokumentu, statusu pochodzenia sprawdzanych produktów lub wypełnienia innych wymogów tego Protokołu. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że organ celny ma możliwość weryfikowania dowodu pochodzenia niezależnie od zaistnienia jakichkolwiek przesłanek uzasadniających weryfikację, przy czym w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości odnośnie prawidłowości dokumentu, czy też statusu pochodzenia towarów nim objętych, jest on zobowiązany do jej przeprowadzenia. Przepisy Protokołu nr 4 nie wymagają uzasadnienia wyniku weryfikacji, ani wyjaśnienia w oparciu, o jakie zasady władze celne kraju eksportu przeprowadzały weryfikację. Organ II instancji wskazał, że polska administracja celna wniosek o weryfikację przedmiotowej faktury przesłała do włoskich władz celnych w 2006r., co czyniło weryfikację możliwą wobec nałożonego art. 28 pkt 2 Protokołu obowiązku 3 - letniego przechowywania dokumentów. Z uwagi na to, że do dnia wydania zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...]r. nie wpłynął wynik weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towaru zawartej na przedmiotowej fakturze, w opinii Dyrektora Izby Celnej w T., organ celny I instancji prawidłowo zastosował art. 32 pkt 6 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego, zgodnie z którym jeżeli w przypadkach uzasadnionej wątpliwości brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia albo jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji do ustalenia autentyczności weryfikowanych dokumentów lub rzeczywistego pochodzenia produktów, to władze wnioskujące o weryfikację odmawiają, jeśli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji. W opinii organu, informacja na temat negatywnych weryfikacji dokumentów pochodzenia towaru wystawianych przez firmę włoską B. A. Via L. Di G., firmę w której został także zakupiony samochód marki Fiat Punto 1.9 D., stanowiła istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną będącą podstawą do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną stosownie do dyspozycji zawartej w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ odwoławczy stwierdził, że organ celny przesyłając sporną fakturę z dnia 19 stycznia 2004r. do weryfikacji nie działał w sposób wyrywkowy, ale na podstawie uzasadnionych wątpliwości, a zatem organ celny I instancji prawidłowo zastosował art. 32 pkt 6 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego, zgodnie z którym jeżeli w przypadkach uzasadnionej wątpliwości brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia albo jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji do ustalenia autentyczności weryfikowanych dokumentów lub rzeczywistego pochodzenia produktów, to władze wnioskujące o weryfikację odmawiają, jeśli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji. Odnośnie drugiej z przesłanek implikującej możliwość odmowy zastosowania preferencji, tj. zaistnienia w sprawie wyjątkowych okoliczności, organ II instancji wskazał, że choć pojęcie to nie jest ostre to orzecznictwo administracyjne wypracowało ramy, w jakich pojęcie to może funkcjonować. Organ na poparcie swojego stanowiska przytoczył dwa wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]r. skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako niezgodnej z treścią wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia 2009r. a w szczególności z pkt 2 tego wyroku. W krótkim uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że sprawa korzysta ze statusu sprawy osądzonej albowiem Sąd stwierdził w wyroku niedopuszczalność wznowienia i dlatego uchylił decyzję; nadto organ nie uzyskał dotąd wiarygodnej informacji na temat statusu importowanego samochodu, więc opiera się na przypuszczeniach. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w T. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Wniosek swój uzasadnił treścią skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla decyzję, kiedy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Należy podkreślić, że w sprawie wypowiadał się już Sąd administracyjny, który w wyroku z 20 stycznia 2009r, uchylając zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zamieścił w uzasadnieniu ocenę prawną i wiążące dla organów wskazania, co do dalszego postępowania. Analizując przedmiotowe wskazania, należy zauważyć, że Sąd podkreślił prawidłowość zastosowania w sprawie, wobec daty powstania długu celnego, dotychczasowych przepisów tj przepisów ustawy z 09 stycznia 1997r Kodeks Celny. Zgłoszenie celne nastąpiło w dniu 2 lutego 2004r. a więc przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, wobec czego na podstawie art. 26 ustawy z 19 marca 2004r Przepisy wprowadzające ustawę Prawo Celne, przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez RP członkostwa w Unii Europejskiej. Sąd w przedmiotowym wyroku wskazał, że w myśl art. 16 ust 1 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego produkty pochodzące ze Wspólnoty korzystają w imporcie do Polski z obniżonych stawek celnych pod warunkiem przedłożenia świadectwa pochodzenia towaru EUR 1 lub deklaracji złożonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji. Jednocześnie zgodnie z art. 32 ust 1 Protokołu nr 4 władze celne kraju importu mogą wystąpić o weryfikację dowodów pochodzenia, gdy mają uzasadnione wątpliwości, co do autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia. Z art. 32 ust 6 Protokołu stanowi, że jeśli w przypadku uzasadnionej wątpliwości brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia albo jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji do ustalenia autentyczności weryfikowanych dokumentów lub rzeczywistego pochodzenia produktów, to władze wnioskujące o weryfikację odmawiają wszelkich preferencji. Sąd podkreślił, że podstawą wznowienia postępowania w rozpatrywanej sprawie była negatywna weryfikacja pochodzenia samochodu tj. brak udzielenia odpowiedzi przez włoskie władze celne w terminie 10 miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia, co zostało uregulowane w art. 32 ust 6 Protokołu nr 4. Jednakże przepis ten znajduje zastosowanie, gdy w sprawie zachodzą "uzasadnione wątpliwości". Organ odwoławczy na uzasadnienie owych wątpliwości, powołał pismo z dnia 27 marca 2006r. Sąd w powołanym wyroku uznał jednak, że informacja była zbyt lakoniczna, by ocenić czy spełniona została przesłanka "uzasadnionych wątpliwości", ponieważ z pisma tego, jak i akt sprawy nie wynika od kogo ta informacja pochodzi, jaka jest jej treść; w aktach sprawy brakowało świadectw i wystąpień o ich weryfikację. Braki postępowania dowodowego legły u podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozstrzygając sprawę organ uzupełnił postępowanie załączając do akt sprawy pismo Referatu Zarządzania Izby Celnej w T. z [...]r wraz z załącznikiem w postaci kopii całości dokumentacji nadesłanej przez Referat Zarządzania Ryzykiem Izby Celnej w Rz.. Dokumentację tę stanowią kopie faktur wystawionych przez firmę B. Au., Via L. di G., Z. Del G. z Włoch zawierające deklarację pochodzenia towaru, kopie pism włoskich władz celnych zawierające wynik weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towaru zawartych na tych fakturach wraz z urzędowym tłumaczeniem tych dokumentów. Z pisma włoskich władz celnych z dnia [...]r wynika, że wymienione w tym piśmie faktury, wystawione przez tę samą firmę, która wystawiła fakturę skarżącej, nie są autentyczne i prawidłowe. Wobec tego towary, które są objęte tymi fakturami nie mogą zostać uznane za towary o preferencyjnym pochodzeniu z Unii Europejskiej. Należy zauważyć, że faktury przesłane włoskiem władzom do weryfikacji wystawione zostały w różnych miesiącach 2003r oraz 2004r (cztery faktury pochodziły ze stycznia), a sporna faktura została wystawiona [...]r. Istotą rozstrzygnięcia w sprawie była ocena, czy posiadany materiał dowodowy był wystarczający do uznania, że w sprawie skutecznie dokonana została negatywna weryfikacja pochodzenia przedmiotowego samochodu. Zgodnie z postanowieniami o współpracy administracyjnej zawartymi w części VI Protokołu nr 4 Układu Europejskiego władze celne krajów członkowskich Wspólnoty i Polski udzielą sobie wzajemnej pomocy, za pośrednictwem kompetentnych władz celnych, w zakresie weryfikacji autentyczności świadectw przewozowych EUR.1 lub deklaracji na fakturze oraz poprawności informacji podanych w tych dokumentach (art. 31 ust 2). Na podstawie art. 32, regulującego weryfikacje dowodów pochodzenia, dodatkowa weryfikacja dowodów pochodzenia jest przeprowadzana wyrywkowo lub wtedy, gdy władze celne kraju importu mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia sprawdzanych produktów lub wypełnienia innych wymogów tego Protokołu (ust 1). Powołane przez organ, niekwestionowane przez stronę, postanowienia przepisu art. 32 pozwalają więc na weryfikację dowodów pochodzenia bądź wyrywkowo, bądź wtedy, gdy władze celne kraju importu mają uzasadnione wątpliwości, co do autentyczności np. statusu pochodzenia sprawdzanych produktów. Bezsporna jest w sprawie okoliczność, że organy celne wystąpiły do włoskich władz celnych o weryfikację faktury skarżącej dwukrotnie: pismem z [...]r oraz [...]r. Nie otrzymały żadnej odpowiedzi od władz włoskich. W takich okolicznościach znajdują zastosowanie postanowienia art. 32 ust 6 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego stanowiącego, że w przypadku uzasadnionej wątpliwości brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od dnia złożenia wniosku o dokonanie sprawdzenia albo jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji do ustalenia autentyczności weryfikowanych dokumentów lub rzeczywistego pochodzenia produktów, to władze wnioskujące o weryfikację odmawiają, jeżeli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji. Powołane przepisy stwarzają podstawę prawną uznania przez organ, że weryfikacja faktur dała negatywny wynik wobec milczącego stanowiska władz celnych kraju importera, o ile zwrócenie się o tę weryfikację przez polskie władze celne wynikało z uzasadnionych wątpliwości, co autentyczności dokumentu czy statusu pochodzenia sprawdzanych produktów. Na taką możliwość wskazywał także NSA w wyroku z 02 listopada 2006r w sprawie I GSK 3106/05, na które to orzeczenie powoływał się organ. Organy wykazały, że inicjatywa wystąpienia o weryfikację faktury skarżącej wynikała z posiadania dokumentów w przedmiocie weryfikacji innych faktur wystawionych przez ten sam podmiot w tym samym okresie i stanowiska organów celnych włoskich, że faktury te nie są prawdziwe a towary, których dotyczą nie odpowiadają normom, zgodnie z którymi można byłoby je uznać za towary pochodzenia preferencyjnego UE. W ocenie Sądu uzupełnionym materiałem dowodowym organy wykazały przesłanki prawnego uznania, że w sprawie zachodziły "uzasadnione wątpliwości". Miały też podstawę do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ może wznowić postępowanie jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Za taką nową okoliczność należało uznać istnienie nieprawdziwych faktur wystawionych przez B. A., Via L.Di G. 17, Z. D. G.. Zarzuty zawarte w skardze są niezasadne albowiem prezentują nieuzasadnione stanowisko, że Sąd orzekając o skardze w wyroku z 20 stycznia 2009r przesądził o niedopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie celnej. Twierdzenie, że organ nie uzyskał z zagranicy wiarygodnych dokumentów na temat "statusu importowanego" auta opierając się na przypuszczeniach czy też domniemaniach jest niezrozumieniem przewidzianej prawem możliwości negatywnej weryfikacji w następstwie milczenia organu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.