I SA/Bd 608/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektora Izby Skarbowej w B., nie znajdując przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie przedmiotowego wniosku, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., którą określił skarżącemu podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 i 2012 r. Pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. strona wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, iż podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 239b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, traktować należy w kategoriach pomyłki, bowiem podstawą prawną wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 11 lipca 2016 r. był przepis art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Powołane przez skarżącego regulacje dotyczą instytucji nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznych, na który przysługuje stronie postępowania zażalenie do organu wyższego stopnia. Na postanowienie organu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z ww. kategorii postanowień, tj. nie należy do postanowień kończących postępowanie oraz do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Na zaskarżone postanowienie nie służy również zażalenie. Wprawdzie art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 61 p.p.s.a., to jednak przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Za niezaskarżalnością omawianego rozstrzygnięcia przemawia ponadto treść przepisu art. 61 § 3 zdanie 2. p.p.s.a., który przyznaje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o odmienne rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym zakresie wymaga podkreślenia, że postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, wyłącznie w przypadku zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu z tych względów uzasadnione jest stanowisko, że na postanowienie organu podatkowego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienia WSA w Łodzi z 28 września 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 846/10, WSA w Rzeszowie z 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 49/16; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak sentencji postanowienia.