I SA/Bd 614/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.), asesor sądowy Urszula Wiśniewska, Protokolant Daniel Łuczon, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania oddala skargę I SA/Bd 614/04 UZASADNIENIE W dniu 09.08.2002r. M. M. zgłosiła w Urzędzie Celnym w T. na podstawie dok. SAD nr [...] do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze używany samochód m-ki Mercedes Benz deklarując w polu 33 JDA SAD kod PCN 8704 21 99 9 obejmujący: pojazdy samochodowe do transportu towarowego. W wyniku kontroli zgłoszenia celnego - pod kątem prawidłowości klasyfikacji taryfowej i oceny wartości transakcyjnej deklarowanej w zgłoszeniu – organ celny uznał, iż zachodzą okoliczności podważające prawidłowość zgłoszenia pojazdu jako pojazdu do przewozu towarów. Ponadto stwierdzono, że wartość transakcyjna nie odzwierciedla aktualnej wartości przedmiotowego towaru. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej pojazdu, wartości transakcyjnej oraz określił wartość celną i kwotę wynikającą z długu celnego, a Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] utrzymał ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w mocy. Na tej podstawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wydał w dniu [...] decyzję w sprawie ustalenia wysokości podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tyt. importu samochodu osobowego marki Mercedes Benz. W dniu 06.01.2003r. strona wniosła o wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa z uwagi na złożenie wniosku z dnia 25.11.2002r. o objęcie pojazdu marki Mercedes Benz procedurą powrotnego wywozu, która to okoliczność nie była znana organowi podatkowemu. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w T. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wniosku z dnia 25.11.2002r. o objęcie pojazdu marki Mercedes Benz procedurą powrotnego wywozu, ponieważ 20.12.2002r. pełnomocnik strony wniósł o pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia i umorzenie postępowania. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w T. po rozpatrzeniu wniosku o wznowienie postępowania decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia decyzji Urzędu Skarbowego w L. z dnia 16.12.2002r. Od powyższej decyzji strona w dniu 26.07.2004r. wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skarżący podniósł, że nie został powiadomiony na podstawie art.230 kodeksu celnego o zarejestrowaniu długu celnego. W związku z tym w oparciu o art. 226§4 kodeksu celnego dług należało anulować. W konsekwencji brak było podstaw do wymierzenia przez organ podatkowy podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego z tytułu sprowadzonego samochodu. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej zmienił zaskarżoną decyzje w części dotyczącej podstawy prawnej, w pozostałej części utrzymał tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor wskazał, że katalog podstaw wznowienia postępowania zawarty w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa ma charakter zamknięty. Oznacza to niedopuszczalność wznowienia postępowania na podstawie jakiejkolwiek innej przesłanki, niż wymieniona w powołanym powyżej przepisie. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że we wniosku z dnia 06.01.2003r. strona wniosła o wznowienie postępowania wskazując jako przesłankę wznowienia art. 240 § 1 pkt. 5 ustawy Ordynacja podatkowa, tj. nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej i nieznane organowi, który wydał decyzję. Okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania było toczące się w Urzędzie Celnym w T. postępowanie w sprawie wniosku z dnia 25.11.2002r. o objęcie pojazdu marki Mercedes Benz procedurą powrotnego wywozu. Organ II instancji podniósł, iż decyzja organu celnego o powrotnym wywozie pojazdu i w konsekwencji uchylenie decyzji z dnia [...], na podstawie której Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wydał decyzję ustalającą podatek akcyzowy i podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru, mogłaby stanowić przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, gdyby taka decyzja została wydana. W przedmiotowej sprawie organ celny jednak umorzył postępowanie decyzją z dnia [...], bowiem strona pismem z dnia 20.12.2002r. wniosła o pozostawienie wniosku o nadanie towarowi przeznaczenia powrotnego wywozu bez rozpoznania i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Skoro decyzja organu celnego z dnia [...], na podstawie której Urząd Skarbowy w L. wydał decyzję ustalającą podatek akcyzowy i podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru istnieje w obrocie prawnym i skoro postępowanie o nadanie towarowi przeznaczenia powrotnego wywozu zostało umorzone to, zdaniem Dyrektora Izby, wskazana przez stronę przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt. 5 nie istnieje. Brak jest również innych przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu z dnia 21.07.2004r., dotyczących braku powiadomienia strony o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty długu celnego Dyrektor Izby wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie dotyczyło uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. ustalającej podatek akcyzowy i podatek od towarów i usług z tytułu importu, a nie postępowania celnego. Postępowanie celne zostało zakończone decyzją ostateczną. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. zobowiązany był do wydania decyzji określającej prawidłową kwotę podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji błędnie powołał w podstawie prawnej decyzji art. 245 § 1 pkt. 3a oraz art. 240 § 1 pkt. 5 ustawy Ordynacja podatkowa. W przedmiotowej sprawie należało bowiem odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej z powodu braku przesłanek określonych w art. 240 § 1 ustawy ordynacja podatkowa (art. 245 § 1 pkt. 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze strona zarzucając naruszenie art.11c ust.1 i 3 w zw. z art.6 ust.7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w zw. z art. 226 §4 w zw. z art.230 §1 i 4 kodeksu celnego, art.120, art. 121, art. 124, art. 210§1 pkt 4 i 6 oraz §4 Ordynacji podatkowej oraz art.2 i art.7 Konstytucji, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy błędnie przyjął, że brak powiadomienia strony w decyzji określającej niedopłatę cła nie stanowi nowej okoliczności w rozumieniu art.240§1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Decyzja określająca niedopłatę długu celnego wydana została z uchybieniem art.230 §1 kodeksu celnego, ponieważ organ nie powiadomił strony o zarejestrowaniu kwoty długu celnego. Oznacza to, że skarżący nie powinien ponosić odpowiedzialności za dług celny i w związku z tym brak było podstaw do wydania, na zasadzie art.6 ust.7 ustawy o podatku od towarów i usług decyzji dotyczącej podatków z tytułu importu. Skarżący podkreślił, iż w art. 230 kodeksu celnego ustawodawca nie zawarł postanowienia, że doręczenie decyzji określającej niedopłatę cła jest równoznaczne z zawiadomieniem strony o zarejestrowaniu długu celnego. Urząd Skarbowy wydając decyzję miał wiedzę co do braku powiadomienia strony o zarejestrowaniu długu celnego i dlatego nie miał podstaw do ustalenia podatków od podwyższonej kwoty cła, która to okoliczność stanowi przesłankę wznowienia postępowania i uchylenia decyzji dotyczącej podatku VAT i akcyzowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa materialnego jak i procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art.240§1 Ordynacji podatkowej. Organ prowadzący postępowanie wznowione nie może wyjść poza zakres podstawy wznowienia. Postępowanie to jest postępowaniem nadzwyczajnym i nie może być wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, tak jak w odniesieniu do decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym W rozpoznawanej sprawie podstawę wznowienia stanowi art.240§1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W myśl tego przepisu wznawia się postępowanie, jeżeli "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję". Z regulacji tej wynika, że wznowienie postępowania jest możliwe, tylko wtedy gdy ujawnione w danej sprawie okoliczności faktyczne lub dowody spełniają łącznie następujące cechy: 1) są nowe, 2) istniały w dniu wydania decyzji, 3) są istotne dla sprawy, 4) nie były znane organowi, który wydał decyzję. W rozpoznawanej sprawie we wniosku z dnia 6.01.2003r. jako przesłankę wznowienia postępowania wskazano objęcie towaru powrotnym wywozem, która to okoliczność nie była znana organowi podatkowemu – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L. w dniu wydania decyzji wymierzającej podatek od towarów i usług i podatek akcyzowy od sprowadzonego z zagranicy auta. Należy jednak podkreślić, że skarżący wniósł o pozostawienie wniosku z dnia 25.11.2002 r. o powrotny wywóz samochodu bez rozpoznania i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, i postępowanie w sprawie nadania przeznaczenia powrotnego wywozu towaru zostało umorzone. W tej sytuacji organ odwoławczy słusznie wywiódł, że z momentem umorzenia postępowania odpadła przesłanka wznowienia. Dyrektor Izby Celnej nie dopatrzył się również innych podstaw do wznowienia postępowania. W konsekwencji należało odmówić uchylenia dotychczasowej decyzji organu podatkowego z powodu nie stwierdzenia istnienia przesłanek określonych w art.240 §1 Ordynacji podatkowej. W skardze M. M. zarzuciła, że organ odwoławczy błędnie przyjął, iż brak powiadomienia strony o zarejestrowaniu długu celnego, nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania, na podstawie art.240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Jej zdaniem jest to nowa okoliczność. Nowa okoliczność to taka, która nie została uwzględniona przez organ jako element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Należy jednak zauważyć, że na podstawie wskazanego przepisu wznawia się postępowanie, gdy nowe okoliczności, które wyjdą na jaw, są ponadto istotne. Muszą to być zatem okoliczności, które same lub w powiązaniu z ustalonymi w postępowaniu faktami mogłyby stać się podstawą wydania decyzji odmiennej treści, gdyby te fakty lub dowody były znane we wcześniejszym postępowaniu. Podniesiona w skardze okoliczność, choć jest nową, to nie spełnia warunku istotności, bowiem nie miałaby ona wpływu na wydanie odmiennego rozstrzygnięcia przez organ podatkowy. W ocenie Sądu w momencie doręczenia decyzji Urzędu Celnego z dnia [...] o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skarżący został poinformowany o wysokości długi celnego, co wyczerpuje obowiązek wynikający z treści art.230§1 kodeksu celnego ( por. postanowienie tut. Sądu z dnia 19 sierpnia 2004 r., I SA/Bd 327/04). Tym samym nie było też podstaw, aby anulować dług celny w oparciu o art.226 § 4 kodeksu celnego. Ponadto gdyby przyjąć tak jak to twierdzi skarżący, że Naczelnik Urzędu Skarbowego miał wiedzę na temat braku powiadomienia strony o zarejestrowaniu długu celnego, to okoliczność ta już tylko z tego powodu nie mogłaby być przesłanką wznowienia, gdyż mogą nią być tylko zdarzenia nie znane organowi, który wydał decyzję. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia innych wskazanych w skardze przepisów prawnych. Organy celne działały w granicach prawa. Z dniem 01.09.2003r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27.06.2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych ( Dz. U. nr 137, poz. 1302), organy celne stały się właściwe w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług oraz akcyzowego z tytułu importu towarów. W myśl art.31 ust.4 powołanej ustawy organy celne stały się także właściwe w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W ocenie Sądu Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu decyzji wskazał motywy swojego rozstrzygnięcia i nie uchybił treści art.210 §4 Ordynacji podatkowej. Postępowanie było prowadzone z zachowaniem wymogów określonych w art.121 tej ustawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.