I SA/Bd 673/21
WyrokWSA w Bydgoszczy2021-11-23
Skład orzekający: Agnieszka Olesińska, Leszek Kleczkowski, Halina Adamczewska-Wasilewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo odmówił zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i inne fundusze, jeśli płatnik składek nie złożył wymaganych dokumentów rozliczeniowych w terminie, mimo braku wcześniejszego pouczenia ze strony organu o tym wymogu?Ratio decidendi
Organ rentowy naruszył przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności art. 9 k.p.a. (obowiązek informacyjny) oraz art. 79a § 1 k.p.a. (obowiązek wskazania przesłanek zależnych od strony), nie informując skarżącego o konieczności złożenia dokumentów rozliczeniowych w określonym terminie jako warunku uzyskania zwolnienia z opłacania składek. Brak należytego pouczenia uniemożliwił skarżącemu uzyskanie wiedzy o wymaganych działaniach, co skutkowało negatywnym rozpatrzeniem wniosku. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wadliwości postępowania.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za kwiecień 2020 r. z uwagi na trudną sytuację firmy spowodowaną pandemią COVID-19. ZUS odmówił zwolnienia, wskazując na niezłożenie przez skarżącego wymaganych dokumentów rozliczeniowych do 30 czerwca 2020 r. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ZUS utrzymał w mocy decyzję odmowną. Skarżący w skardze do WSA podniósł, że opłacał składki w terminie i prosił o pozytywne rozpatrzenie wniosku, co ułatwiłoby funkcjonowanie firmy. Sąd uznał skargę za zasadną z powodu naruszenia przepisów postępowania przez organ.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Olesińska Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję
Skarżący zwrócił się do Inne z wnioskiem
o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. powołując się na przepisy ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CO\/ID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U.
z 2020r., poz.1842 ze zm., zwanej dalej "ustawą o COVID").
Inne Oddział w T. decyzją z [...] września 2020r. odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za kwiecień 2020 r. Organ ustalił, że skarżący nie przesłał do [...] czerwca 2020 r. dokumentów rozliczeniowych.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z [...] lipca 2020 r. Inne Oddział w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję odmawiającą skarżącej prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za kwiecień 2020 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że przyznanie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek zgodnie z art. 31zq ust. 3 ustawy o COVID, uwarunkowane jest obowiązkiem przesłania dokumentów rozliczeniowych za kwiecień 2020 r. do 30 czerwca 2020 r. Z uwagi na to, że na podstawie analizy konta płatnika składek ustalono, iż skarżący nie dopełnił tego obowiązku Zakład stwierdził, że zasadnie odmówiono mu przyznania wnioskowanego zwolnienia.
W skardze do tut. Sądu skarżący podniósł, że w wyniku trwającej epidemii nie zwolnił pracownika, któremu również wypłacał wynagrodzenie, chociaż firma miała trudności ze znalezieniem nowych zleceń. Podkreślił, że składki opłacał w terminie.
W związku z powyższym strona wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej skargi oraz zwolnienie z opłacania składek za kwiecień 2020r. oraz maj 2020r., co ułatwi dalsze funkcjonowanie firmy oraz utrzymanie stanowiska pracy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy o COVID. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił skarżącemu wypowiedzenie się w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2020 r. skarżący wystąpił do ZUS o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca do maja 2020 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. Zakład, na podstawie m.in. art. 31zo ust. 1 oraz art. 31zq ust. 3 ustawy o COVID, odmówił skarżącemu zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za kwiecień 2020 r., z uwagi na to, że nie przesłał on do dnia 30 czerwca 2020 r. dokumentów rozliczeniowych za ten okres. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ZUS decyzją z dnia [...] września 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze strona wniosła o "przywrócenie zwolnień z opłacania składek", co ułatwi dalsze funkcjonowanie firmy oraz utrzymanie stanowiska pracy. Skarżący wskazał, że wymagane dokumenty zostały złożone [...] lipca 2020 r.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 31zo ust. 1 ustawy o COVID na wniosek płatnika składek zwalnia się z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek:
1) przed dniem 1 lutego 2020 r. i na dzień 29 lutego 2020 r.,
2) w okresie od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia 29 lutego 2020 r. i na dzień 31 marca 2020 r.,
3) w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 marca 2020 r. i na dzień 30 kwietnia 2020 r.
- zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż 10 ubezpieczonych.
Natomiast w myśl art. 31zq ust. 3 ustawy o COVID warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania.
W rozpatrywanej sprawie organ ustalił, że skarżący w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. nie przesłał dokumentów rozliczeniowych. W konsekwencji Zakład odmówił skarżącemu prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za kwiecień 2020 r.
Wskazać należy, że do prowadzonego przez organ postępowania z mocy art. 180 k.p.a. oraz art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych mają zastosowanie przepisy k.p.a., a w tym zasady ogólne, stanowiące między innymi, że organy administracji publicznej winny: stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a.), prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.), wypełniać wobec stron obowiązki informacyjne (art. 9 k.p.a.), zapewniać stronom czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.).
Sąd orzekający w niniejszej sprawie dostrzegł w postępowaniu organu naruszenie art. 9 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej mają obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, a to poprzez udzielanie im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że realizacja obowiązków wynikających z art. 9 k.p.a. polega, między innymi, na powinności organu administracji poinformowania strony w sposób szczegółowy o tym, od jakich okoliczności zależy rozstrzygnięcie sprawy i jakie dowody powinny być przedstawione przez stronę, aby zostało wydane rozstrzygnięcie o treści żądanej przez stronę (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2001 r., sygn. akt V SA 44/01). Ponadto, obowiązek udzielania stronie informacji powinien być rozumiany w jak najszerszy sposób, jego naruszenie zaś należy traktować jako wystarczającą przesłankę do uchylenia decyzji (por. wyroku NSA z dnia 25 czerwca 1997 r., sygn. akt SA/Lu 2087/95).
Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że w następstwie złożenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego, w którym, kierując się zasadą informowania stron wyrażoną w art. 9 k.p.a., organ powinien był czuwać nad tym, aby na skutek nieznajomości prawa strona nie poniosła szkody. W tym celu, jak tego wymaga art. 9 k.p.a., organ powinien był - w rozsądnym terminie - udzielić skarżącemu należytego i wyczerpującego wyjaśnienia m in. o okolicznościach prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków, a więc konkretnie wskazać, jakich dokumentów brakuje, aby wniosek mógł zostać pozytywnie rozpatrzony. Od momentu złożenia wniosku przez skarżącego do upływu terminu na złożenie wymaganych dokumentów (30 czerwca 2020 r.) minęły ponad dwa miesiące. Mimo upływu tak długiego czasu, organ nie udzielił stronie przed dniem 30 czerwca 2020 r. wyjaśnień, że warunkiem pozytywnego załatwienia jej wniosku jest złożenie brakujących dokumentów rozliczeniowych. Po tym czasie wydał decyzję odmowną wskazując, że ostatecznym terminem, do którego skarżący miał złożyć wymagane dokumenty za kwiecień 2020 r. był 30 czerwca 2020 r. i termin ten upłynął.
Podkreślić w tym miejscu należy, że norma postępowania zawarta w art. 9 k.p.a. zobowiązuje organ do udzielania stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek z urzędu, a nie tylko na wniosek. Ma to na celu ochronę strony przed negatywnymi konsekwencjami braku wiedzy co do obowiązującego prawa.
Mając świadomość obciążenia Inne ogromną ilością spraw do załatwienia i zważywszy na pandemię odbijającą się negatywnie na możliwości sprawnego działania, Sąd nie przypisuje organowi negatywnego nastawienia do strony, ani lekceważącego stosunku do wynikających z art. 9 k.p.a. obowiązków. Stwierdza jedynie obiektywnie występujący stan naruszenia tego przepisu w taki sposób i w takim stopniu, który bezpośrednio miał wpływ na pozbawienie skarżącego prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Wbrew nakazowi wynikającemu z art. 9 k.p.a., organ nie poinformował strony nie tylko należycie i wyczerpująco o okolicznościach faktycznych i prawnych, ale w ogóle nie podjął jakichkolwiek kroków w celu udzielenia takiej informacji stronie, nie wezwał strony do złożenia wymaganych dokumentów, które miały wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, i nie czuwał, aby strona nie poniosła szkody. W aktach sprawy brak jest dowodów, które mogłyby choć pośrednio świadczyć o tym, że organ podjął starania by w porę poinformować skarżącego, że bez złożenia brakujących dokumentów jego wniosek nie będzie pozytywnie rozpatrzony. Brak ten, który w toku postępowania w porę nie został stronie zasygnalizowany przez organ, ostatecznie spowodował negatywne rozpatrzenie jej wniosku.
W badanej sprawie, w ocenie Sądu, naruszono też obowiązek wynikający z art. 79a § 1 k.p.a., zgodnie z którym w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania dokumentacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przepis ten stanowi konkretyzację i uzupełnienie obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a., a jego celem jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Chodzi przy tym o to, aby strona nie została zaskoczona negatywnym rozstrzygnięciem sprawy oraz zmuszona do zaskarżenia decyzji i przedstawiania tych dodatkowych dowodów dopiero na etapie zaskarżania rozstrzygnięć (por. wyrok WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 239/19).
Naruszenie powyżej wskazanych przepisów art. 10 § 1 i art. 79a § 1 k.p.a. uniemożliwiło zatem skarżącemu uzyskanie wiedzy, że nieprzedłożenie przez niego dokumentów rozliczeniowych w wymaganym terminie wyłączy jego prawo do uzyskania zwolnienia, i w konsekwencji pozbawi go zwolnienia z opłacania należności składkowych.
Ponownie rozpatrując sprawę organ pominie fakt, że strona nie złożyła w terminie do dnia [...] czerwca 2020 r. konieczne do uzyskania zwolnienia dokumenty, gdyż nie może ponosić negatywnych skutków wadliwego działania organu
W tym stanie sprawy Sąd, stwierdzając, że naruszenia norm postępowania zawartych w art. 9, art. 10 § 1 i art. 79a § 1 k.p.a. mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono, ponieważ skarżący jest zwolniony z obowiązku ich uiszczenia.
s.A.Olesińska s.L.Kleczkowski s.H.Adamczewska-Wasilewicz
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło