I SA/Bd 694/12

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-09-10

Skład orzekający: Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej o zwrocie dofinansowania, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o daleko idących skutkach finansowych dla budżetu i rozliczenia inwestycji, spełnia przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że strona skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Wniosek nie został należycie uzasadniony i poparty dowodami, a ogólne stwierdzenia o daleko idących skutkach finansowych nie pozwalają na ocenę, czy wystąpiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrot należności pieniężnej sam w sobie nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania, jeśli może być zwrócony wraz z odsetkami.
Stan faktyczny
Powiat G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Zarządu Województwa K.-P. utrzymującą w mocy decyzję o zwrocie dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur. W skardze Powiat G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Bd 694/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Powiatu G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Powiatu G. na decyzję Zarządu Województwa K. – P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji I SA/Bd 694/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Zarząd Województwa K. – P. utrzymał w mocy decyzję Zarządu Województwa K. – P. z dnia [...], w sprawie zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur w ramach realizacji projektu pn. "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] C. – Ś. na odcinku o długości 7,373 km" w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami. Na decyzję organu odwoławczego Powiat G. pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przykładowo, przesłanka ta nie będzie miała zastosowania do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącemu wraz z należnymi odsetkami. Natomiast wyegzekwowanie należności pieniężnej skutkującej utratą płynności finansowej i upadłością firmy może stanowić o wyrządzeniu znacznej szkody (zob. B. Dauter Metodyka pracy sędziego, LexisNexis, W-wa 2011r., s. 231). Argumentacja strony winna znajdować potwierdzenie w dowodach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Nie poparty zatem stosownymi argumentami i dowodami wniosek nie jest wystarczającą podstawą do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd stwierdza, że strona skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający, by istniały przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Wniosek nie został bowiem należycie uzasadniony i poparty żadnymi dowodami. Podnieść należy, że okoliczność zwrotu udzielonego dofinansowania nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Istotna jest nie tylko możliwość jednorazowego zapłacenia należności z nadwyżki środków pieniężnych, ale także odniesienie ich do całego posiadanego majątku. Takich informacji strona skarżąca nie podała i tym samym nie można ocenić, czy dysponuje majątkiem, z którego można dokonać płatności . W uzasadnieniu wniosku podniesiono jedynie, że zaskarżona decyzja wywiera daleko idące skutki finansowe dla budżetu skarżącego, a także dla rozliczenia inwestycji. Wyegzekwowanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby powstanie znacznej szkody u skarżącego. Wskazano ponadto, że [...] wstrzymała płatność końcową, którą skarżąca uwzględniła już w swoim budżecie. Podkreślić należy, że wobec mało precyzyjnego uzasadnienia co do sytuacji materialnej strony i realnych możliwości zapłaty zaległości, Sąd nie może przyjąć, że zaszły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło