I SA/Bd 704/12
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-04-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo skarżącego złożone w urzędzie skarbowym po terminie na wniesienie zażalenia, a następnie przesłane przez ten urząd do sądu, może być uznane za skuteczne zażalenie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 13 lutego 2013 r., mimo że zostało złożone w urzędzie skarbowym, należy potraktować jako zażalenie na zarządzenie z dnia 21 stycznia 2013 r. Jednakże, ponieważ zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 11 lutego 2013 r., termin na wniesienie zażalenia upływał 18 lutego 2013 r. Pismo skarżącego zostało złożone w urzędzie skarbowym 14 lutego 2013 r., ale urząd przesłał je do sądu dopiero 19 lutego 2013 r. W związku z tym, sąd uznał, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu i na tej podstawie je odrzucił.Stan faktyczny
Skarżący T. R. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. odmawiające wznowienia postępowania. WSA w Bydgoszczy odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną. Następnie WSA odrzucił skargę kasacyjną od tego postanowienia, uznając ją za sporządzoną przez nieuprawniony podmiot. WSA pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 15 listopada 2012 r. zatytułowane "Ponowny wniosek o uzupełnienie postanowienia", ponieważ strona nie sprecyzowała wniosku. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie, które zostało złożone w urzędzie skarbowym 14 lutego 2013 r., a następnie przesłane do sądu 19 lutego 2013 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. R. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 704/12 o pozostawieniu wniosku o uzupełnienie postanowienia bez rozpoznania w sprawie ze skargi T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie
Postanowieniem z dnia 07 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 704/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania z powodu jej niedopuszczalności, ponieważ została wniesiona na rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę kasacyjną od ww. postanowienia z dnia 07 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił postanowieniem z dnia 29 października 2012 r., motywując rozstrzygnięcie tym, że została ona sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013r. Sąd pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 15 listopada 2012r. zatytułowane "Ponowny wniosek o uzupełnienie postanowienia", ponieważ strona mimo wezwania nie określiła, jakiego postanowienia dotyczy wniosek oraz nie sprecyzowała, w jakim zakresie wnosi o uzupełnienie.
Doręczając odpis przedmiotowego zarządzenia, Sąd pouczył skarżącego o przysługującym zażaleniu w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia,
o wymogach formalnych tego zażalenia oraz konsekwencjach w postaci jego odrzucenia w sytuacji złożenia tego środka zaskarżenia po terminie. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 11 lutego 2013 r.
W dniu 14 lutego 2013 r. (data prezentaty) T. R. złożył w biurze podawczym Urzędu Skarbowego we W. pismo z dnia 13 lutego 2013r. zatytułowane "Żądanie oceny prawnej ma charakter bezwzględnie obowiązujący". W piśmie tym strona przy pomocy orzecznictwa i poglądów doktryny dokonała szerokiej interpretacji szeregu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270, dalej ustawa p.p.s.a.). Odnosząc się do zarządzenia Sądu z dnia 21 stycznia 2013r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o uzupełnienie postanowienia, skarżący powołując się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego poruszył kwestię uczestnika postępowania. Powołując się zaś na art. 153 p.p.s.a. wskazał na związanie organu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu. Nie wskazał przy tym ani o jakie orzeczenie chodzi ani który sąd je wydał.
Wyżej wymienione pismo skarżącego z dnia 13 lutego 2013r. przesłane przez organ wpłynęło do Sądu w dniu 22 lutego 2013r. (data na prezentacje – k. nr 79 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W ocenie Sądu ww. pismo skarżącego z dnia 13 lutego 2013r. z uwagi na fakt, iż zostało sporządzone oraz złożone w Urzędzie Skarbowym we W. terminie przewidzianym do złożenia zażalenia należy potraktować jako zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 21 stycznia 2013r. o pozostawieniu wniosku strony o uzupełnienie postanowienia bez rozpoznania. Ponadto skarżący w przedmiotowym piśmie jedynie w stosunku do tego zarządzenia odnosi się w szerszy sposób i jednocześnie jest to najkorzystniejsza dla strony interpretacja treści pisma.
W tym stanie rzeczy w zażalenie podlega odrzuceniu.
Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu
dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Stosownie zaś do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednocześnie zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy Działu IV tej ustawy "Środki odwoławcze" ( art. 173-198 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżone zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2013 r. (k. nr 78 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że wszelką korespondencję adresowaną do tut. sądu skarżący składa za pośrednictwem Urzędu Skarbowego we W. Również przedmiotowe zażalenie zostało złożone przez stronę w siedzibie organu. W konsekwencji, w załączeniu do pisma przewodniego z dnia 18 lutego 2013r. Naczelnik Urzędu Skarbowego we W. przesłał do tut. sądu pismo strony (zażalenie) z dnia 13 lutego 2013r., złożone w siedzibie organu w dniu 14 lutego 2013r. Korespondencja od organu została nadana w dniu 19 lutego 2013r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano pismo) i wpłynęła do tut. sądu w dniu 22 lutego 2013r. (data prezentaty sądowej na piśmie przewodnim organu). Zauważyć należy, że termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza zarówno złożenie pisma w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt I PZ 55/02, OSNP 2004, nr 7, poz. 125). Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, OSNC 1988, nr 6, poz. 73). Mylne oznaczenie sądu, złożenie pisma do organu, zamiast do właściwego sądu, powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez organ lub sąd niewłaściwy. Nie jest bowiem istotne, kto - strona czy np. sąd niewłaściwy, do którego będzie przesłane pismo procesowe - złoży je w urzędzie pocztowym właściwie zaadresowane (por. postanowienie SN z dnia 10 lutego 1975 r., II CZ 13/75, OSPiKA 1975, z. 10, poz. 216). Ponieważ zarządzenie Sądu z dnia 21 stycznia 2013 r. zostało doręczone stronie w dniu 11 lutego 2013r., termin na złożenie zażalenia upływał
z dniem 18 lutego 2013r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym zatem było złożenie pisma do dnia jego upływu, tj. do dnia 18 lutego 2013r. W konsekwencji z powyższych ustaleń wynika, że zażalenie skarżącego zostało złożone z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu do jego wniesienia, albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego we W., do którego wpłynęło pismo, przesłał je do tut. sądu dopiero w dniu 19 lutego 2013r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd stosownie do art. 178 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło