I SA/Bd 727/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor sądowy Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wacława K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty targowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta G. z dnia [...] 2006r., nr [...] w sprawie wysokości opłaty targowej. Na decyzję organu II Instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 09 listopada 2006r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 15 listopada 2006r. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenia wezwania dokonano w dniu 17 listopada 2006r. Termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 24 listopada 2006r. Pełnomocnik skarżącego pismem z dniu 24 listopada 2006r. (data stempla pocztowego) złożył pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle obowiązujących przepisów art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo. Niedopełnienie przez pełnomocnika wnoszącego skargę obowiązku dołączenia pełnomocnictwa stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi (J. Gudowski [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. l, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1997, s. 171). Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 15 listopada 2006r. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 40 ustawy p. p. s. a. czas trwania pełnomocnictwa ocenia się wg treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego. Z treści pełnomocnictwa 2 przedłożonego przez pełnomocnika skarżącego wynika w sposób jednoznaczny, iż zostało ono ustanowione z dniem 20 listopada 2006r. Przyjąć zatem należy, iż stosunek pełnomocnictwa - wynikający z załączonego dokumentu - w zakresie wykonywania czynności przed WSA rozpoczął swój byt prawny od 20 listopada 2006r., skarga zaś została złożona 11 października 2006r. Powyższe oznacza, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku w postaci pełnomocnictwa na piśmie - dającego upoważnienie do złożenia skargi - w zakreślonym przez Sąd terminie. Stan taki implikował orzeczenie o odrzuceniu skargi. W tym miejscu Sąd chciałby powołać orzeczenie NSA z dnia 26 lipca 2006r., sygn. akt II FZ 486/06, w którym Sąd stwierdził, że złożenie pełnomocnictwa w trybie art. 49 § 1 p.ps.a., które swą treścią nie obejmuje okresu, podczas którego dokonano czynności procesowej skutkuje stwierdzeniem, iż brak formalny w postaci niedołączenia pełnomocnictwa nie został uzupełniony. Uzasadnione w niniejszej sprawie jest także przywołanie stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zawarte w orzeczeniu z dnia 05 kwietnia 2004r. sygn. akt II SA/Wr 1225/01, w którym Sąd skonstatował, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, czyli złożenie pełnomocnictwa, należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika (art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.