I SA/Bd 803/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. B. i M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...]. określającą M. i M. B. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 2011 rok w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu organ podał, że w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2011 rok małżonkowie B. skorzystali z prawa wspólnego opodatkowania małżonków, przy czym dochody osiągnął tylko M. B., który także skorzystał z odliczenia od dochodu wydatku z tytułu użytkowania sieci internetu. W trakcie przeprowadzonych przez organ I instancji czynności sprawdzających ustalono, że faktury za użytkowanie sieci internetu oraz dowody wpłaty potwierdzające poniesienie przedmiotowych wydatków w 2011r. wystawione zostały tylko na nazwisko Marii B. która w 2011r. nie osiągała dochodów. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji małżonkowie B. złożyli od niego odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej w B. rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym wskazał, że wbrew twierdzeniom odwołania, wspólne rozliczenie małżonków nie zmienia faktu, że małżonkowie pozostają odrębnymi podatnikami i w sytuacji, gdy ulgi zostają przyznane przez ustawodawcę indywidualnie, każdemu z podatników, tak jak w przypadku ulgi internetowej, mąż nie może odliczyć wydatków poniesionych przez żonę. Ponadto, jak zaznaczył organ, przedmiotowa ulga jest odliczeniem od dochodu, zatem skorzystać z niej można jedynie wtedy, gdy uzyskuje się dochód. W ocenie organu w niniejszej sprawie małżonkowie nie dysponowali fakturami potwierdzającymi poniesienie wydatków na użytkowanie sieci internetu przez M. B. Faktury bowiem zostały wystawione na M. B., co uniemożliwia M. B. odliczenie przedmiotowych wydatków, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2012r. poz. 361 w brzmieniu obowiązującym w 2011r. ) – dalej jako: "u.p.d.f." w rozliczeniu za 2011r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożyli skargę, w której podkreślili, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że w odniesieniu do małżonków prawo do ulgi przysługuje obojgu, nawet jeśli faktura była wystawiona tylko na jednego z nich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo. Z akt sprawy wynika, że w 2011 r. skarżący pozostawali w związku małżeńskim i złożyli wspólne zeznanie podatkowe. Posiadali wspólny adres zamieszkania i jedno konto. M. B. w badanym roku nie osiągnęła żadnych dochodów i pozostawała na utrzymaniu męża. Stąd też ponoszone przez nią wydatki stanowiły koszty wspólne. Umowa o świadczenie usług internetowych została zawarta na nazwisko żony i na nią też wystawiane były faktury. W zeznaniu za 2011 r. to M. B. odliczył od swego dochodu kwotę [...]zł z tytułu użytkowania sieci internetu. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do możliwości odliczenia przez M. B. od dochodu w danym roku podatkowym wydatków ponoszonych z tytułu użytkowania sieci internetu, w sytuacji gdy faktury dokumentujące poniesiony wydatek były wystawione tylko na jego żonę. Podstawę materialnoprawną w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6a u.p.d.f. podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci internet w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł. Natomiast art. 26 ust. 7 pkt 4 u.p.d.f. stanowi, iż wysokość wydatków ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. Powyższe oznacza, iż warunkiem skorzystania z tzw. "ulgi internetowej" przez podatników podatku dochodowego jest kumulatywne wystąpienie następujących przesłanek: a) poniesienie przez podatnika wydatku z tytułu użytkowania sieci internetu oraz b) należyte udokumentowanie przez podatnika przedmiotowego wydatku. W sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący korzystali z internetu, ponieśli wydatek z tytułu jego użytkowania oraz że dysponują fakturami potwierdzającymi poniesienie powyższego wydatku. Organy podatkowe zakwestionowały odliczenie dokonane przez M.B., gdyż uznały, iż prawo do odliczenia wyżej wymienionej kwoty przysługuje wyłącznie M. B. jako osobie, na którą dostawca usług internetowych wystawił faktury dokumentujące poniesienie przedmiotowego wydatku, przy czym, zdaniem organu, nie mogłaby ona i tak skorzystać z odliczenia, ponieważ nie uzyskiwała dochodu. Ze stanowiskiem organów nie można się zgodzić. Bezspornym w sprawie jest, iż M. i M. B. pozostawali w 2011 r. we wspólności majątkowej, wspólnie zamieszkiwali w lokalu mieszkalnym oraz prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. Organ nie kwestionuje również faktu, że w 2011 r. małżonkowie korzystali z sieci internetu, a koszty związane z użytkowaniem sieci stanowiły koszty wspólne. Nadto, wysokość poniesionych z tego tytułu wydatków została stwierdzona fakturą. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, zostały spełnione przesłanki określone art. 26 ust. 1 pkt 6a i art. 26 ust. 7 pkt 4 u.p.d.f. uprawniające do skorzystania z ulgi. Nie ma przy tym znaczenia, na którego z małżonków - podatników została wystawiona faktura oraz to, że jeden z małżonków nie uzyskiwał dochodu, jeżeli małżonkowie użytkowali sieć internetową i ponosili z tego tytułu wydatki ze wspólnego majątku. Przyjęcie stanowiska organu prowadziłoby do sytuacji, że wprawdzie małżonkowi ponieśli wydatki, ale nie mogliby tych wydatków odliczyć od dochodu. Powstałaby więc sytuacja, nie mająca w ocenie Sądu racjonalnych podstaw, iż wydatki, które co do zasady podlegają odliczeniu od dochodu, w rzeczywistości nie mogłyby być odliczone, tylko z tej racji, że faktury dokumentujące poniesione wydatki zostały wystawione na jednego z małżonków. W konsekwencji, jedynie względy formalne, pomimo że spełnione zostały przesłanki merytoryczne, przesądziłyby o braku podstaw do skorzystania z ulgi. W rezultacie, zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja narusza art. 26 ust. 1 pkt 6a u.p.d.f. Podobne stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądowym, np. wyrok WSA z dnia 4 sierpnia 2009 r., I SA/Rz 575/09, wyrok WSA z dnia 18 sierpnia 2011 r., I SA/Ke 321/11,wyrok WSA z dnia 19 sierpnia 2008 r., I SA/Łd 127/08. Ponownie rozpatrując sprawę organ podatkowy jeszcze raz dokona analizy złożonego przez małżonków zeznania podatkowego PIT-37 za rok 2011 r., i mając na uwadze zawarte w uzasadnieniu niniejszego wyroku stanowisko, wyda stosowne rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając jednocześnie w oparciu o art. 152 p.p.s.a., iż nie podlega ona wykonaniu. H. Adamczewska-Wasilewicz T. Liwacz L. Kleczkowski