I SA/Bd 815/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Szulc Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Starszy asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. oddala skargę 1. Decyzją z dnia [...] 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...]cm³ w wysokości [...]zł. Organ uznał, że przedmiotowy pojazd w dniu jego nabycia był samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i w związku z tym należy zaklasyfikować go do pozycji 8703, jako samochód osobowy, podlegający opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. 2. W złożonym odwołaniu strona wniosła o uchylenie powyższej decyzji. 3. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Celnej w T. zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2015r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ stwierdził, że nabyty przez skarżącego samochód mieści się w kategorii pojazdów należących do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN), a zatem jako zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zdaniem organu, przedmiotowy samochód w ciągu całego okresu eksploatacji, w tym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Świadczą o tym cechy identyfikacyjne tego pojazdu, które są tożsame z wymienionymi w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej odnoszącymi się do pojazdów klasyfikowanych do kodu CN 8703, w szczególności: stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym dla pięciu osób, w pełni przeszklone pięciodrzwiowe nadwozie oraz brak stałego panelu lub przegrody oddzielającej część osobową od bagażowej samochodu. Ponadto samochód posiada: dywaniki, wentylację, oświetlenie przedniej i tylnej części pojazdu, schowki we wszystkich drzwiach, wykładzinę boczną, jednorodną tapicerkę w całym pojeździe, wykładzinę podłogową, uchwyty górne dla pasażerów, elektrycznie opuszczane szyby, nawiewy, głośniki zarówno w drzwiach tylnych jak i przednich. Dalej organ wskazał, że z pisemnych wyjaśnień obecnego właściciela pojazdu J. O. - pierwszego nabywcy przedmiotowego pojazdu z dnia [...] 2014r. wynika, że w dniu zakupu samochód posiadał 2 miejsca siedzące, za którymi był zamontowany panel pionowy oraz panel poziomy podłogowy z blachy stalowej. Pojazd nie posiadał tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa. Po demontażu blachy podłogowej w pojeździe znajdowały się punkty kotwiczenia do zainstalowania tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa. Pojazd nie posiadał w części bagażowej dywaników, wentylacji i popielniczek. Posiadał natomiast światło górne w tylnej części. Boki pojazdu nie były przeszklone lecz zabezpieczone blachą od zewnątrz. Szyby w drzwiach tylnych pokryte były ciemną folią, która została zerwana. Mechanizmy elektrycznego sterowania szyb były odłączone od zasilania elektrycznego. Z protokołu (z dnia [...]2014 roku) przesłuchania tego świadka wynika ponadto, że w dniu zakupu pojazdu otrzymała Fakturę VAT marża Nr [...] z dnia [...]2010r. oraz dowód rejestracyjny. Pojazd został zakupiony za kwotę [...] zł. W dniu zakupu pojazd posiadał 2 miejsca siedzące, 5 drzwi oraz był całkowicie przeszklony. Świadek zeznał, że w części bagażowej pojazd nie posiadał wykładziny oraz dywaników, nie pamięta czy posiadał popielniczkę, posiadał natomiast oświetlenie. Ponadto świadek zeznał, że pojazd nie posiadał żadnych braków oraz uszkodzeń. Organ wskazał, również, że w dowodzie rejestracyjnym sporny pojazd został określony jako ciężarowy, jednakże z niemieckiego dowodu rejestracyjnego wynika, że w dniu wyrejestrowania tj. [...] 2010r. przedmiotowy samochód był samochodem osobowym z 5 miejscami siedzącymi. Poddając analizie powyższe ustalenia organ stwierdził, że pojazd został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony tak, by jego zasadniczą funkcją był przewóz osób. Na ocenę tę nie mógł wpłynąć fakt zarejestrowania w Polsce tego pojazdu jako samochodu ciężarowego, gdyż wykończenie kabiny pojazdu posiada wszelkie znamiona typowe dla wyposażenia pojazdów przeznaczonych do przewozu osób. Z dokumentu rejestracyjnego w kraju nie wynika, że klasyfikacja została dokonana zgodnie z kryteriami przewidzianymi w Taryfie Celnej. Nie ma zatem sprzeczności w klasyfikacji dokonanej przez organ celny z klasyfikacją dokonaną przez organy wydające dokumenty rejestracyjne. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w T. zmiany konstrukcyjne, o charakterze nietrwałym (wymontowanie drugiego rzędu siedzeń, zamontowanie panelu dzielącego przednią część auta od tylnej, zaciemnienie tylnych szyb, odłączenie zasilania sterowania tylnych szyb) - co wykazało niniejsze postępowanie podatkowe, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Opisane przez Stronę zmiany świadczą o tym, że samochód na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zmiany dokonane w samochodzie - umożliwiające przewóz towarów, nie były właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji. Reasumując organ stwierdził, że sporny pojazd od chwili produkcji przystosowany był przede wszystkim do przewozu osób. W przedmiotowym pojeździe nigdy nie zostały wykonane żadne zmiany konstrukcyjne mające trwały i nieodwracalny charakter pozbawiający pojazd jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zatem pojazd ten spełniał warunek "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób" również w chwili jego nabycia wewnątrzwspólnotowego . 4. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej: • art. 191 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 122 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 613: - dalej "O.p."), poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przejawiające się: - oparciem przy wydawaniu rozstrzygnięcia na dowodach, które nie mogą przemawiać za zakwalifikowaniem pojazdu [...] w dacie nabycia do pozycji C-N 8703, w szczególności oparciem na dowodzie w postaci oględzin pojazdu, które dowodziły jak ww. pojazd wyglądał w 2014r., a nie dowodziły jak ww. pojazd wyglądał w dacie nabycia przez skarżącego (2010 r.), - oparciem przy rozstrzygnięciu sprawy tylko na okolicznościach faktycznych przemawiających na niekorzyść skarżącego oraz pominięciem okoliczności faktycznych przemawiających na korzyść skarżącego, podczas gdy swobodna ocena dowodów powinna być realizowana poprzez rozpatrzenie nie tylko poszczególnych dowodów odrębnie, lecz rozpatrzenie wszystkich dowodów; tj. dowodów przemawiających na niekorzyść jak i na korzyść skarżącej we wzajemnej łączności, przykładem czego jest dowód z zeznań obecnego właściciela ww. pojazdu, tj. Organ II instancji wybiórczo opiera się na tych zeznaniach powołując się na fragmenty przemawiające za zakwalifikowaniem pojazdu do pozycji CN 8703, a pomija fragmenty przemawiające za zakwalifikowaniem ww. pojazdu jako ciężarowego nie objętego podatkiem akcyzowym, - pominięciem przy wydawaniu rozstrzygnięcia dowodów' przemawiających na korzyść skarżącego w postaci ekspertyzy Urzędu Kontroli Technicznej w N., zeznań obecnego właściciela pojazdu oraz wyjaśnień skarżącego, które przemawiają za tym, że pojazd powinien być zakwalifikowany jako pojazd ciężarowy • art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 122 O.p., poprzez naruszenie, w świetle ww. okoliczności, tj. braku pewności co do przeznaczenia przedmiotowego pojazdu, zasady zupełności materiału dowodowego przejawiające się brakiem uzupełnienia materiału dowodowego o dowody, które mogłyby rozwiązać wątpliwości co do przeznaczenia pojazdu, w szczególności o dowód ze świadectwa homologacji pojazdu [...], który w świetle orzecznictwa sądowo administracyjnego może dostarczyć istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, • art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz, 11 ze zm., dalej "u.p.a." poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie nie powinien on być zastosowany albowiem przedmiotowy pojazd w dacie nabycia nie był samochodem osobowym. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: 6. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja powinna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa. 7. Zasadniczy spór dotyczy tego, czy samochód [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...] cm³ nabyty wewnątrzwspólnotowo w dniu [...] 2010r. (dzień badania technicznego), był samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem przeznaczonym do przewozu towarów (klasyfikowanym do kodu CN 8704), a zatem, czy podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. 8. W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie natomiast z art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Z kolei stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Nomenklaturę Scaloną określają zatem przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Odwołując się do ww. rozporządzenia Rady (EWG), które jest corocznie nowelizowane, należy zauważyć, że w załączniku I, w sekcji XVII, w dziale 87 przy kodzie CN 8703 zawarty jest następujący opis: "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów oraz - o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag – zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być zatem brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Należy też zauważyć, że wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), do kodu 8703 podają, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów do tego kodu mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących o charakterze pojazdu. Zgodnie z wyjaśnieniami, o tym, że pojazd klasyfikuje się do pozycji 8703, świadczą następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni. siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Jednocześnie w wyjaśnieniach wskazuje się, że w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA z dnia 10 czerwca 2010 r., I SA/Gd 266/10, wyrok NSA z dnia 20 maja 2010 r., I GSK 770/09, wyrok WSA z dnia 28.04.2008 r., III SA/Wa 271/08) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, że na wstępie winno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704, tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów. Główne przeznaczenie jest zatem decydujące dla klasyfikacji pojazdów do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornego samochodu i ogół jego cech, nadających mu zasadnicze przeznaczenie (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r., C – 486/06, pkt 27). 8. Jak wynika z protokołu oględzin z dnia [...] 2014r. (K. 77-78 akt administracyjnych) sporny samochód jest pojazdem 5 drzwiowym, całkowicie przeszklonym, posiada stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym dla pięciu osób, zagłówki, dywaniki, wentylację, oświetlenie przedniej i tylnej części pojazdu, schowki we wszystkich drzwiach, wykładzinę boczną, jednorodną tapicerkę w całym pojeździe, wykładzinę podłogową, uchwyty górne dla pasażerów, elektrycznie opuszczane szyby, nawiewy, głośniki zarówno w drzwiach tylnych jak i przednich. W spornym pojeździe nie stwierdzono obecności stałego panelu lub przegrody oddzielającej część osobową od bagażowej samochodu. Jak wynika z pisemnych wyjaśnień oraz zeznań obecnego użytkownika pojazdu J. O. w dniu zakupu samochód posiadał 2 miejsca siedzące, za którymi był zamontowany panel pionowy oraz panel poziomy podłogowy z blachy stalowej. Pojazd nie posiadał tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa. Po demontażu blachy podłogowej w pojeździe znajdowały się punkty kotwiczenia do zainstalowania tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa. Pojazd nie posiadał w części bagażowej dywaników, wentylacji i popielniczek. Posiadał natomiast światło górne w tylnej części. Boki pojazdu nie były przeszklone lecz zabezpieczone blachą od zewnątrz. Szyby w drzwiach tylnych pokryte były ciemną folią, która została zerwana. Mechanizmy elektrycznego sterowania szyb były odłączone od zasilania elektrycznego. Z protokołu przesłuchania tego świadka z dnia [...]2014r. wynika ponadto, że w dniu zakupu pojazdu otrzymała Fakturę VAT marża Nr [...] z dnia [...]2010r. oraz dowód rejestracyjny. Pojazd został zakupiony za kwotę [...] zł. W dniu zakupu pojazd posiadał 2 miejsca siedzące, 5 drzwi oraz był całkowicie przeszklony. Świadek zeznał, że w części bagażowej pojazd nie posiadał wykładziny oraz dywaników, nie pamięta czy posiadał popielniczkę, posiadał natomiast oświetlenie. Ponadto świadek zeznał, że pojazd nie posiadał żadnych braków oraz uszkodzeń. Jak wynika natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu rejestracyjnego sporny pojazd jest zarejestrowany jako ciężarowy. Nie mniej z [...] dowodu rejestracyjnego wynika, że w dniu wyrejestrowania na terenie N. ([...]2010r.) sporny pojazd był samochodem osobowym. Zatem z powyższego wynika, że po zakupie spornego pojazdu skarżący dokonał w nim zmian w celu zarejestrowania go jako ciężarowy. Zdaniem Sądu organy trafienie wywiodły z zebranego materiału dowodowego, że zmiany jakie zostały dokonane w spornym pojeździe nie zmieniły jego zasadniczego przeznaczenia jakim jest przewóz osób. Zmiany, o charakterze nietrwałym (wymontowanie drugiego rzędu siedzeń, zamontowanie panelu dzielącego przednią część auta od tylnej, zaciemnienie tylnych szyb, odłączenie zasilania sterowania tylnych szyb) nie pozbawiły zdaniem Sądu pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Opisane przez skarżącego zmiany oraz informacje uzyskane od obecnego właściciela pojazdu świadczą o tym, że samochód na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłączało to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. W ocenie Sądu, w tym przypadku nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń organów podatkowych, że samochód ten posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. O takim jego przeznaczeniu świadczy: został wyprodukowany jako samochód osobowy i nie miał fabrycznie zamontowanej przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej, posiada fabryczną możliwość zamontowaniania miejsc siedzących w dwóch rzędach z pasami bezpieczeństwa dla kierowcy i każdego pasażera, 4 drzwi przeszklone, bagażnik przeszklony otwierany do góry, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów. Cechą charakterystyczną samochodów ciężarowych jest wydzielenia dwóch oddzielnych przestrzeni, tj. zamkniętej kabiny do przewozu osób i otwartej lub zakrytej powierzchni do transportu towarów. W przypadku spornego pojazdu mamy do czynienia z samochodem o konstrukcji pojedynczej przestrzeni/kabiny. Cechy konstrukcyjne opisanego pojazdu potwierdzają, że jest on (był w chwili jego wewnątrzwspólnotowego nabycia) przystosowany do przewozu osób i że ewentualne modyfikacje jego wnętrza nie naruszają zasadniczej konstrukcji pojazdu. W skardze strona podnosi, że powyższy samochód został zarejestrowany jako ciężarowy. Zdaniem Sądu, zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, na terytorium kraju (w N. samochód był zarejestrowany jako osobowy), nie ma żadnego znaczenia. Dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. Również wynik badania technicznego nie jest dowodem świadczącym o klasyfikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, odzwierciedla jedynie stan techniczny pojazdu na potrzeby rejestracji w kraju. Z dokumentu tego w żaden sposób nie można wywieść, że przedmiotowy samochód w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego nie był samochodem osobowym w świetle Taryfy celnej. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów, tj. art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, ani art. 100 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 100 usta. 4 u.p.a. Przedstawiona przez organy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dokonana została w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Ustalono istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, a cały zebrany w sprawie materiał dowodowy został poddany wyczerpującej analizie, z której wyciągnięto uzasadnione merytorycznie wnioski. Mając powyższe na uwadze Sąd, na postawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.