I SA/Bd 839/14

WyrokWSA w Bydgoszczy2014-11-04

Skład orzekający: Teresa Liwacz, Mirella Łent, Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny ma obowiązek zawiesić postępowanie egzekucyjne, gdy strona skarżąca domaga się zaliczenia zwrotu podatku VAT na poczet egzekwowanych należności lub zawieszenia postępowania do czasu zakończenia sprawy dotyczącej zwrotu VAT?
Ratio decidendi
Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Spór dotyczący zwrotu podatku VAT, nawet jeśli jest w toku, nie stanowi samoistnej podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, jeśli nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek. Organ egzekucyjny nie ma swobody decyzyjnej w tym zakresie, a jedynie jest związany treścią przepisu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o zaliczenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z deklaracji VAT-7 za styczeń 2011 r. na poczet egzekwowanych należności lub o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia sprawy dotyczącej zwrotu VAT. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej do WSA, zarzucając naruszenie praw obywatela.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 04 listopada 2014r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę I SA/Bd 839/14 UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2014r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z dnia [...]2014r. odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, w dniu [...] 2011r. do Urzędu Skarbowego w I. wpłynęła deklaracja VAT-7 dla podatku od towarów i usług za styczeń 2011r. wykazująca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni w kwocie [...]zł. Zawiadomieniem z tego samego dnia skarżąca poinformowała organ podatkowy o korekcie podatku należnego o kwotę [...]zł wynikającą z faktur VAT niezapłaconych przez firmę [...]. W dniu [...]2011r. skarżąca dokonała korekty powyższej deklaracji. Pismem z dnia [...]2013r. skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w I.u o zaliczenie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT -7 za styczeń 2011r. na poczet dochodzonych egzekucyjne zobowiązań ujętych w tytułach wykonawczych [...] obejmujących łącznie należność główną w kwocie [...]zł. Postanowieniem z dnia [...]2013r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. odmówił realizacji wniosku skarżącej o zaliczenie zwrotu podatku na poczet zobowiązań podatkowych w uzasadnieniu wskazując na toczące się postępowanie weryfikujące zasadność wykazanego zwrotu podatku. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]2013r. Pismem z dnia [...]2014r. skarżąca zwróciła się do organu z wnioskiem o zaliczenie zwrotu VAT za styczeń na poczet dochodzonych egzekucyjnie należności, ewentualnie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia spraw związanych ze zwrotem VAT. Rozpoznając powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. postanowieniem z dnia [...]2014r. odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. 2. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona wniosła zażalenie w powołując się na trudną sytuację materialną oraz przedłużające się postępowanie dotyczące zwrotu podatku za styczeń 2011r. 3. Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w B. wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna przesłanka wymieniona w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 1015 ze zm.) – dalej zwana u.p.e.a. będąca podstawą do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie organ wyjaśnił, że spór dotyczący zwrotu podatku za styczeń 2011r. jest w toku. Natomiast w przypadku, gdy przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, wówczas urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty, co wynika z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.). 4. Powyższe postanowienie strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy podnosząc, że postępowanie organów było niesprawiedliwe i naruszające prawa obywatela zagwarantowane w szczególności w art. 2 konstytucji RP. W uzasadnieniu skarżąca przedstawiła szczegółowo postępowanie organów w zakresie zwrotu podatku VAT za miesiąc styczeń 2011r. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji (postanowień) z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Żądanie skargi może być uwzględnione w razie stwierdzenia przez sąd, że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania, jeżeli takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdza, że zakwestionowane w niej postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostało wydane bez naruszenia prawa i nie zachodzi konieczność wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego, stąd też skarga nie mogła zostać uwzględniona. 7. Przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w treści art. 56 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeśli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Powołany przepis wyczerpująco reguluje omawianą instytucję prawa. Organ egzekucyjny jest związany treścią tego przepisu, co oznacza, że o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, czy odmowie jego zawieszenia nie decyduje uznanie organu tylko wystąpienie jednej z zacytowanych powyżej przesłanek (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 1998r., sygn. akt IV SA 1502/96). A zatem pojawienie się którejkolwiek z nich, obliguje organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. A contrario, zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe, gdy żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2000r., sygn. akt I SA/Lu 1262/99) gdzie Sąd stwierdził, że: "Przepis art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia w pkt 1-5 przyczyny obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobody decyzyjnej, czy w konkretnym przypadku zawiesić postępowanie, czy też nie. W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały całościowej oceny materiału dowodowego przedstawiając ją w uzasadnieniu obu postanowień. Rozstrzygnięcie podjęte w wyniku powyższej oceny, mimo że niezgodne z oczekiwaniami skarżącej nie może oznaczać, iż przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Prawidłowo wykazały, że w niniejszym postępowaniu żadna z przesłanek z art. 56 § 1 u.p.e.a. nie została spełniona. Końcowo wyjaśnić należy skarżącej, że spór z organem w zakresie zwrotu podatku VAT za miesiąc styczeń 2011r. nie mieści się w granicach przedmiotowej sprawy, której dotyczy zaskarżone postanowienie. Takie kwestie mogłyby być rozpoznane przez Sąd, po wyczerpaniu drogi administracyjnej po wniesieniu zarzutów w sprawie podatku VAT. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło