I SA/Bd 841/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2017r. sprawy ze skargi K. E. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. i 2014 r. oddala skargę 1. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. określił skarżącej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie [...]zł i za 2014 r. w kwocie [...]zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie [...]zł oraz orzekł o dokonaniu zabezpieczenia na majątku skarżącej ww. zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwlokę. 2. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części ustalającej wysokość podatku dochodowego poprzez przyjęcie, iż nie nastąpiło przekroczenie limitu dochodu, a tym samym brak było podstaw do naliczenia zobowiązań podatkowych oraz dokonania zabezpieczenia na majątku. 4. Decyzją z dnia [...] lipca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ przywołał regulacje mające zastosowanie w niniejszej sprawie tj. art. 33 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm. – dalej "O.p."). Organ wskazał, że zabezpieczenia można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji m.in. ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Podniósł, że zgodnie z art. 33 § 1 O.p. podstawową przesłanką dokonania zabezpieczenia jest uzasadniona obawa, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Wprawdzie ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "uzasadnionej obawy", to jednak przykładowo wylicza okoliczności uzasadniające obawę niewykonania zobowiązania podatkowego wskazując na trwałe nie uiszczanie wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Katalog okoliczności podanych w powyższym przepisie ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w art. 33 § 1 o.p. zwrot "w szczególności". Zatem wystąpienie przesłanki uzasadniającej dokonanie zabezpieczenia można dowieść poprzez wskazanie na wystąpienie także innych okoliczności niż te, które zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Organ podatkowy dokonał analizy stanu faktycznego pod kątem stwierdzenia, czy zachodzi uzasadniona obawa, że skarżąca nie zrealizuje przewidywanych należności budżetowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. W tym kontekście organ podał, że skarżąca w okresie objętym kontrolą podatkową prowadziła osobiście działalność gospodarczą w okresie od [...] stycznia 2013r. do [...] marca 2013r. i od [...] kwietnia 2014 r. do [...] grudnia 2014r. oraz w ramach spółki cywilnej wraz z matką E. E. w okresie od [...] marca 2013r. do [...] marca 2014r. pod nazwą [...]" K. E., E. E. s.c. W toku kontroli podatkowej ustalono, że skarżąca nie dokonała rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jak również z tytułu podatku od towarów i usług, nie złożyła zeznań rocznych za kontrolowany okres. Ponadto kontrolujący ustalili, że sprzedaż w piekarni podatniczki była dokonywana z pominięciem kasy rejestrującej, a ewidencjonowana była w rejestrze sprzedaży. Kontrolujący wskazali, że do kontroli skarżąca przedłożyła jedynie część dokumentacji za kontrolowany okres, a przedstawione wydruki księgi przychodów i rozchodów zawierały zapisy operacji jedynie za okres od stycznia do marca 2013r. Organ wskazał również, że okazane do kontroli ewidencje sprzedaży za okres od [...] lipca 2013r. do [...] grudnia 2013r. oraz od [...] stycznia 2014r. do [...] października 2014r. prowadzone ręcznie w 55 zeszytach nie zawierały podsumowań sprzedaży tj. sum obrotów dziennych i podsumowań stron. Tym samym kontrolujący wskazali na nierzetelność przedmiotowych ewidencji. Nadto kontrolujący ustalili, że przedstawione do kontroli dokumenty dotyczące kosztów prowadzonej działalności gospodarczej obejmują jedynie okres od stycznia do marca 2013r. oraz od marca do grudnia 2014r., przy czym nie zostały przedstawione dowody zapłat należności wynikających z dokumentów kosztowych. Dalej organ wyjaśnił, że mając na uwadze regulacje art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące korekty kosztów o kwoty nieuregulowane, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczono jedynie koszty w rozumieniu art. 22 ust. 1 wymienionej ustawy spełniające równocześnie wymogi art. 24d ust. 1 ustawy tj. wydatki zapłacone. W związku z brakiem kompletnej dokumentacji zarówno dotyczącej przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów, a także mając na uwadze ustaloną nierzetelność ewidencji sprzedaży, przychody z działalności gospodarczej prowadzonej osobiście, jak i w ramach spółki cywilnej organ ustalił wysokość średniej kwoty utargów dziennych – [...] zł. Na podstawie wyliczeń zawartych na str. 5 i 6 zaskarżonej decyzji organ doszedł do wniosku, że łączny przychód skarżącej za rok 2013 wyniósł [...] zł; koszty uzyskania przychodu wyniosły [...] zł; dochód stanowiła kwota [...]zł, a należny podatek dochodowy wyniósł [...] zł. Natomiast za 2014r. łączny przychód skarżącej wyniósł [...] zł; koszty uzyskania przychodu wyniosły [...] zł; dochód z działalności gospodarczej wyniósł [...] zł., a należny podatek dochodowy stanowił kwotę [...]zł. Dalej organ wskazał, że z materiału dowodowego wynika również, że skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej, który mógłby stanowić zabezpieczenie na pokrycie ewentualnego zobowiązania podatkowego. W tym kontekście organ wyjaśnił, że na podstawie Portalu Podsystemu Dostępu do Centralnej B. D. K. Wieczystych ustalono, że skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego o powierzchni [...] m˛, dla którego Sąd Rejonowy w B., X Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]. Zgodnie z zapisami zamieszczonymi w dziale IV (Hipoteka) przedmiotowa nieruchomość jest obciążona wpisami hipoteki umownej w kwocie [...]zł na rzecz [...] w W. oraz hipotek przymusowych odpowiednio w kwocie: [...] zł, [...] zł i [...] zł na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.. Zgodnie z aplikacją CZM (czynności majątkowe) ustalono, że wartość omawianej nieruchomości na podstawie ceny jej zakupu stanowi kwotę [...]zł. Zatem kwota obciążeń hipotecznych znacznie przewyższa ustaloną wartość nieruchomości. Dodatkowo organ wskazał, że majątek obciążony hipotecznie stanowi bezspornie o utrudnieniu ewentualnej egzekucji, z której chciałby skorzystać inny wierzyciel niż hipoteczny. Dalej organ wskazał, że z pisma Ministerstwa Cyfryzacji Departamentu Utrzymania Rozwoju Systemów Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (C EPIK) z dnia [...] kwietnia 2017r. wynika, że skarżąca jest współwłaścicielką samochodu ciężarowego marki R. K. rok produkcji 1999 oraz właścicielką samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 2004. Zgodnie z internetowym portalem aukcyjnym (otomoto.pl) maksymalna szacunkowa wartość w/w samochodów stanowi odpowiednio kwotę [...]zł oraz [...] zł. Zatem wartość szacunkowa tych składników majątkowych jest niewystarczająca na pokrycie prognozowanych zobowiązań podatkowych. Dokonując analizy sytuacji finansowo – ekonomicznej skarżącej organ wskazał, że w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36 za 2015r. podatniczka wykazała przychód z działalności gospodarczej w kwocie [...]zł i dochód w kwocie [...]zł. Dnia [...] lutego 2017r. do Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wpłynęła informacja o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C) za 2016r. wystawiona przez płatnika [...], z której wynikała strata z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w wysokości [...] zł. Na podstawie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 ustalono, że łączny obrót za 2015r. wyniósł [...] zł. za 2016r. [...] zł oraz od stycznia do kwietnia 2017r. [...] zł. W deklaracji dla podatku od towarów i usług za maj 2017r. skarżąca wykazała wartości zerowe. Za grudzień 2015r., maj 2016r. i kwiecień 2017r. skarżąca wykazała zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym odpowiednio w kwocie: [...] zł, [...] zł oraz [...] zł. Natomiast za listopad 2015r., od stycznia do kwietnia 2016r., od czerwca do grudnia 2016r. i od stycznia do marca 2017r. skarżąca deklarowała kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Ponadto organ podniósł, że nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje również fakt, że skarżąca nie reguluje swoich zobowiązań publicznoprawnych w ustawowych terminach płatności. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że organ egzekucyjny aktualnie prowadzi wobec skarżącej postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Wojewodę [...] Urzędu Wojewódzkiego w B., Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B., Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. i Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. na łączną kwotę [...]zł. 4. W skardze do Sądu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zdaniem skarżącej nie podjęto niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało obliczeniem podatku dochodowego na podstawie przybliżonych danych, w konsekwencji czego nastąpiło przekroczenie limitu dochodów zwolnionych z podatku w wysokości [...] zł. Podatniczka podniosła, że do obliczenia uzyskanego dochodu organ podatkowy przyjął, iż osiąga ona dzienne utargi w wysokości od [...] zł do [...] zł i tym samym nie mając innej możliwości uzyskania sposobu obliczenia przyjął, iż dzienne utargi średnio wyniosły [...] zł. Zdaniem skarżącej sposób obliczenia wartości dziennego utargu przez organ podatkowy jest nie do przyjęcia, tym bardziej, że sprzedaż dotyczy produktów piekarniczych o dosyć niskiej cenie. Skarżąca uważa, iż istniała możliwość rozliczenia dziennego utargu na podstawie zapisów dokonywanych w zeszytach przez sprzedawców. Zdaniem skarżącej sprawa wysokości podatku dochodowego nie została wyjaśniona do końca, a nadto nie dano jej możliwości zebrania wszystkich dokumentów, które powinny znajdować się w biurze rachunkowym. Skarżąca wskazała, że dopiero po dokonaniu wszystkich ustaleń i zebraniu wszystkich dokumentów można byłoby stwierdzić, czy istnieje możliwość prawidłowego obliczenia wysokości utargu i obliczenia podatku. Natomiast w sytuacji gdyby takiej możliwości nie było to wówczas dopiero można by przyjąć zasadę zastosowaną przez organ podatkowy. 5. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. 7. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności dokonania przez organ podatkowy zabezpieczenia na majątku skarżącej zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2013-2014. Z ustaleń faktycznych w sprawie wynika, że w okresie objętym kontrolą podatkową skarżąca prowadziła osobiście działalność gospodarczą w okresie od [...] stycznia 2013r. do [...] marca 2013r. i od [...] kwietnia 2014 r. do [...] grudnia 2014r. oraz w ramach spółki cywilnej wraz z matką E. E. w okresie od [...] marca 2013r. do [...] marca 2014r. pod nazwą [...]" K. E., E. E. s.c. Przeprowadzone postępowanie podatkowe u skarżącej wskazuje, że skarżąca nie złożyła za kontrolowany okres zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), a zatem nie dokonała rozliczeń ze Skarbem Państwa. Przybliżona kwota zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. została określona na kwotę [...]zł plus odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł. Natomiast przybliżona kwota zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014r. została określona na kwotę [...]zł plus odsetki za zwłokę w kwocie [...]zł. 8. Spór w sprawie sprowadza się zatem do zagadnienia wystąpienia przesłanek koniecznych do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika. Zdaniem organu, przesłanki te wystąpiły w sprawie. Przeciwne stanowisko prezentuje skarżąca, podnosząc przy tym naruszenie przez organ art. 122 O.p. Odnosząc się do tak zarysowanego sporu w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 33 § 1 O.p. instytucja zabezpieczenia jest wykorzystywana przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Służy ona zabezpieczeniu interesu budżetu państwa i budżetów samorządowych zanim jeszcze powstaną przesłanki do wszczęcia egzekucji administracyjnej, określone w art. 26 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, S. Presnarowicz: Komentarz do art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (w:) C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2007). Zasadniczym celem tej instytucji jest nie tyle przymusowy pobór podatków (to jest celem postępowania egzekucyjnego), ile zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie zobowiązań podatkowych. Jest to postępowanie umożliwiające skuteczne wyegzekwowanie należności podatkowych od podmiotów zobowiązanych w sytuacji, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązania te nie zostaną zapłacone (por. wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2000r., III SA 7499/98). Stosownie do art. 33 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 33 § 2 O.p., w okolicznościach wymienionych w § 1, zabezpieczenia można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem m.in. decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie zaś z art. 33 § 3 zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 § 1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. W oparciu o art. 33 § 4 O.p. organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Z powyższych regulacji wynika, że w trybie art. 33 § 2 pkt 2 O.p. możliwe jest zabezpieczanie zobowiązań, które powstały z mocy prawa, ale jeszcze nie wydano decyzji określającej wysokość zobowiązania. W tym przypadku nie jest jeszcze znana kwota zobowiązania. Stosowanie zabezpieczenia w tym trybie jest możliwe jedynie w ramach wszczętego i prowadzonego postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej. Dokonanie zabezpieczenia wymaga wydania decyzji o zabezpieczeniu, w której organ podatkowy określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego. Określając przybliżoną wysokość zobowiązania podatkowego, organ podatkowy w decyzji o zabezpieczeniu określa również wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania tej decyzji. Przesłanką zabezpieczenia jest zatem "uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane". Ustawodawca nie zdefiniował tego pojęcia. Przykładowo wymienia sytuacje, które mogą tworzyć uzasadnioną obawę. W pierwszym przypadku chodzi o nieuiszczanie zobowiązań podatkowych, przy czym musi ono mieć charakter trwały, w drugim o zbywanie majątku. Podkreślić jednak należy, że wyliczenie zawarte w art. 33 § 1 O.p. stanowi jedynie egzemplifikację wybranych okoliczności, które mogą uzasadniać stan "obawy" niewykonania zobowiązania podatkowego. Dokonanie zabezpieczenia w trybie tego przepisu może nastąpić w każdej sytuacji, w której zachodzi uzasadniona obawa niewywiązania się przez podatnika z zobowiązania podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2015r., II FSK 1195/14). Organy podatkowe mogą za pomocą wszelkich argumentów, popartych ustalonymi w sprawie okolicznościami wykazywać, że istnieje groźba niewykonania zobowiązania podatkowego w przyszłości uzasadniająca sięgnięcie do instytucji zabezpieczenia (por. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2009r., I FSK 1383/08). 9. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że zarzut skargi niezgodnego z prawem dokonania zabezpieczenia jest bezzasadny. Ustalenia kontroli podatkowej wskazują na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia nieprawidłowości w rozliczeniach podatniczki ze Skarbem Państwa, a jednocześnie jej sytuacja majątkowa nie gwarantuje, że przyszłe zobowiązanie zostanie wykonane. W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy ustalił, że w okresie objętym kontrolą podatkową skarżąca prowadziła osobiście działalność gospodarczą w okresie od [...] stycznia 2013r. do [...] marca 2013r. i od [...] kwietnia 2014 r. do [...] grudnia 2014r. oraz w ramach spółki cywilnej wraz z matką E. E. w okresie od [...] marca 2013r. do [...] marca 2014r. pod nazwą [...]" K. E., E. E. s.c. W toku kontroli podatkowej ustalono, że skarżąca nie dokonała rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jak również z tytułu podatku od towarów i usług, nie złożyła zeznań rocznych za kontrolowany okres. Ponadto kontrolujący ustalili, że sprzedaż w piekarni podatniczki była dokonywana z pominięciem kasy rejestrującej, a ewidencjonowana była w rejestrze sprzedaży. Kontrolujący wskazali, że do kontroli skarżąca przedłożyła jedynie część dokumentacji za kontrolowany okres, a przedstawione wydruki księgi przychodów i rozchodów zawierały zapisy operacji jedynie za okres od stycznia do marca 2013r. organ wskazał również, że okazane do kontroli ewidencje sprzedaży za okres od [...] lipca 2013r. do [...] grudnia 2013r. oraz od [...] stycznia 2014r. do [...] października 2014r. prowadzone ręcznie w [...] zeszytach nie zawierały podsumowań sprzedaży tj. sum obrotów dziennych i podsumowań stron. Kontrolujący ustalili również, że przedstawione do kontroli dokumenty dotyczące kosztów prowadzonej działalności gospodarczej obejmują jedynie okres od stycznia do marca 2013r. oraz od marca do grudnia 2014r., przy czym nie zostały przedstawione dowody zapłat należności wynikających z dokumentów kosztowych. W związku z brakiem kompletnej dokumentacji zarówno dotyczącej przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów, a także mając na uwadze ustaloną nierzetelność ewidencji sprzedaży, przychody z działalności gospodarczej prowadzonej osobiście, jak i w ramach spółki cywilnej organ ustalił wysokość średniej kwoty utargów dziennych na kwotę [...]zł. Następnie dokonując stosownych wyliczeń opisanych na str. 5 i 6 zaskarżonej decyzji określił przybliżona kwotę zobowiązania podatkowego. Organ doszedł do wniosku, że łączny przychód skarżącej za rok 2013 wyniósł [...] zł; koszty uzyskania przychodu wyniosły [...] zł; dochód stanowiła kwota [...]zł, a należny podatek dochodowy wyniósł [...] zł. Natomiast za 2014r. łączny przychód skarżącej wyniósł [...] zł; koszty uzyskania przychodu wyniosły [...] zł; dochód z działalności gospodarczej wyniósł [...] zł., a należny podatek dochodowy stanowił kwotę [...]zł. Zgodzić się należy z organem, że z uwagi na brak kompletnej dokumentacji dotyczącej przychodów i kosztów uzyskania przychodów jak również nierzetelność ewidencji sprzedaży organ był uprawniony do określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych na podstawie dziennych utargów sprzedaży. 9. Ponadto w ocenie Sądu, ustalony przez organ stan faktyczny sprawy, a mianowicie prognozowana wysokość zobowiązań podatkowych i ustalony stan majątkowy skarżącej stanowi uzasadnienie dla zastosowania instytucji zabezpieczenia. Otóż wielkość przedmiotowych zobowiązań podatkowych za lata 2013-2014 wynosi [...] zł oraz odsetki za zwłokę [...] zł. Jak wynika z ustaleń organu, których to okoliczności strona nie kwestionuje za 2015r. skarżąca złożyła zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36, wykazując dochód w kwocie [...]zł. Ze złożonej za 2016r. deklaracji PIT-8C wynika, że skarżąca za ten rok z odpłatnego zbycia papierów wartościowych wykazała stratę w wysokości [...] zł. Ponadto w 2016r. skarżąca dokonała jednej wpłaty na poczet zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości [...] zł. Ponadto organ ustalił, że aktualnie skarżąca jest właścicielką lokalu mieszkalnego o powierzchni [...] m˛. Zgodnie z zapisami zamieszczonymi w dziale IV (Hipoteka) przedmiotowa nieruchomość jest obciążona wpisami hipoteki umownej w kwocie [...]zł na rzecz [...] w W. oraz hipotek przymusowych odpowiednio w kwocie: [...] zł, [...] zł i [...] zł na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.. Zgodnie z aplikacją CZM (czynności majątkowe) organ ustalił, że wartość powyższej nieruchomości na podstawie ceny jej zakupu stanowi kwotę [...]zł. Ponadto na podstawie uzyskanej z Ministerstwa Cyfryzacji Departamentu Utrzymania Rozwoju Systemów Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców ustalono, że skarżąca jest współwłaścicielką samochodu ciężarowego marki R. K. rok produkcji 1999 oraz właścicielką samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 2004. Na podstawie portalu otomoto.pl organ ustalił, że maksymalna szacunkowa wartość ww. samochodów wynosi odpowiednio [...] zł. i [...] zł. Zatem na podstawie powyższych ustaleń organ prawidłowo stwierdził, że wartość posiadanego majątku jest niewystarczająca na pokrycie prognozowanych zobowiązań finansowych. Podkreślenia również wymaga, że pismem z dnia [...] lutego 2017r. (K-6 akt administracyjnych) organ wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia o nieruchomościach oraz prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej oraz o rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Ponadto jak trafnie podniósł organ nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje również fakt, że skarżąca nie reguluje swoich zobowiązań publicznoprawnych w ustawowych terminach płatności. W tym zakresie wyjaśniono, że organ egzekucyjny aktualnie prowadzi wobec skarżącej postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Wojewodę Kujawsko - P. Urzędu Wojewódzkiego w B., Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B., Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. i Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. na łączną kwotę [...]zł. 10. W odniesieniu do zarzutów strony, co do określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego, trzeba przede wszystkim wskazać, że określenie przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego nie jest przesłanką dokonania zabezpieczenia, ale wymogiem formalnym decyzji o zabezpieczeniu. Przesłanką zabezpieczenia jest istnienie zobowiązania podatkowego, co do którego występuje uzasadniona obawa jego niewykonania, ale nie określenie wysokości tego zobowiązania. Określenie w decyzji o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego ma charakter informacyjny w tym znaczeniu, że wskazuje kwotę podlegającą zabezpieczeniu na majątku podatnika. W żadnym razie nie musi to być kwota rzeczywiście obciążającego podatnika zobowiązania, to bowiem określi dopiero decyzja wymiarowa. Decyzja wydawana na podstawie przepisów art. 33 O.p. jest odrębną decyzją, nieprzesądzającą o treści decyzji wymiarowej. Istotą tej decyzji jest dokonanie zabezpieczenia, a nie rozstrzygnięcie, co do wysokości zobowiązania podatkowego. Z samej istoty decyzji o zabezpieczeniu wydawanej przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego wynika, że decyzja zabezpieczająca nie musi określać wysokości zobowiązania w kwocie, która później zostanie potwierdzona w decyzji wymiarowej. Dopiero bowiem po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania dowodowego, prowadzącego do wydania decyzji wymiarowej, organ może określić prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego. Na etapie postępowania zabezpieczającego, kiedy liczy się szybkość tego postępowania ze względu na zagrożenie interesu fiskalnego państwa brakiem realizacji zobowiązania, którego wysokość ma zostać określona dopiero w przyszłości, organ nie musi prowadzić postępowania dowodowego, które wykazać ma wysokość zobowiązania. Jak przewidziano wyraźnie w art. 33 O.p., w decyzji zabezpieczającej, wskazana ma zostać przybliżona wysokość zobowiązania. Stąd nie można uznać za zasadne zarzutów skarżącej, że organ nie wykazał odpowiednimi środkami dowodowymi wysokości zobowiązania podatkowego i że wysokość ta nie odpowiada rzeczywistości. Postępowanie w tym zakresie będzie dopiero prowadzone, a na etapie postępowania zabezpieczającego organ nie jest zobowiązany do wykorzystania wszelkich środków dowodowych dla ustalenia wysokości tego zobowiązania, ani nie ma obowiązku określenia tego zobowiązania w kwocie rzeczywistej. Sąd rozstrzygający w sprawie zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wymogów z art. 33 O.p. Sąd nie ma prawa w obecnym postępowaniu przesądzać zasadności samego "wymiaru podatku". 11. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została również prawidłowo uzasadniona i zawiera zarówno pełne uzasadnienie faktyczne jak i prawne. W swojej decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej opisał stan faktyczny sprawy w sposób wyczerpujący, odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, a prawne uzasadnienie spełnia wymogi art. 210 § 1 pkt i § 4 O.p. 12. Podsumowując zdaniem Sądu organy podatkowe w zakresie wystarczającym dla potrzeb prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przeprowadziły postępowanie dowodowe, którego wyniki bez przekroczenia granic ustawowych poddały rzetelnej analizie i ocenie wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Wbrew stanowisku skarżącej zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o wskazane w decyzji, prawidłowo zinterpretowane i zastosowane przepisy prawa. Decyzja ta nie narusza przepisów postępowania w takim zakresie, by naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie zostały też naruszone przepisy prawa materialnego. 13. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrolą decyzji. Mając na względzie powyższe, oraz art. 151 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji. [...]