I SA/Bd 846/11

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-11-21

Skład orzekający: Dariusz Dudra

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy J. S. posiadał legitymację procesową do wniesienia skargi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w B. przekazujące wniosek innej osoby (S. S.) według właściwości, a w konsekwencji, czy skarga ta była dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie jest adresatem zaskarżonego aktu administracyjnego i nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi, jest niedopuszczalna. Prawo pomocy nie przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi, którą należy uznać, gdy bez głębszej analizy prawnej nie budzi wątpliwości, że skarga nie zostanie uwzględniona.
Stan faktyczny
J. S. wniósł skargę na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w B., które przekazywało wniosek innej osoby (S. S.) według właściwości. Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał, że skarżący nie posiadał legitymacji procesowej do wniesienia skargi, ponieważ nie był adresatem pisma i nie wykazał interesu prawnego. W związku z tym skarga została odrzucona, a wniosek o prawo pomocy oddalony jako oczywiście bezzasadny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Pismem z dnia [...]Dyrektor Izby Skarbowej w B. przekazał według właściwości Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wniosek z dnia [...] S. S. o uzupełnienie aktu administracyjnego. Pismem z dnia [...] J. S. wniósł w imieniu własnym skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uzasadniając go trudną sytuacją materialną i rodzinną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) legitymacja przysługuje każdemu, kto ma interes prawny we wniesieniu skargi, a także prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz niektórym organizacjom społecznym. J. S. zaskarżył pismo wydane w sprawie innej osoby. Nie posiada on jednocześnie przymiotu podmiotu szczególnego, o którym mowa w powyższym przepisie (nie jest prokuratorem ani Rzecznikiem Praw Obywatelskich ani też nie reprezentuje organizacji społecznej). W tym stanie rzeczy skarżący winien był wykazać istnienie po swej stronie interesu prawnego we wniesieniu skargi, jako wyznacznika zakresu podmiotowego uprawnionych do zaskarżenia określonego aktu administracyjnego w indywidualnej sprawie. Interes prawny wyraża się związkiem między sferą indywidualnych uprawnień i obowiązków a rozstrzygnięciem lub czynnością będącą przedmiotem skargi. Oznacza to, że legitymacja w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługuje jedynie adresatowi tego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie J. S. zaskarżył pismo, dotyczące innej osoby –S. S. Zatem, w świetle powołanej regulacji, skarżący nie był legitymowany do wniesienia skargi z uwagi na brak interesu prawnego. Tym samym skarga ta jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony jest niedopuszczalna. Na marginesie dodać wypada, że na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w B. przekazujące według właściwości Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wniosek z dnia [...] S. S. o uzupełnienie aktu administracyjnego nie przysługuje środek zaskarżenia, o czym organ poinformował w jego treści. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. Dodać również należy, że do momentu wydawania niniejszego postanowienia, w 2011r Skarżący w Wydziale Finansowym tut. Sądu złożył 57 skarg, z których 15 podlegało odrzuceniu a 17 zostało oddalonych. Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie Skarżący zaskarżył pismo wydane w sprawie innej osoby. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11) Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło