I SA/Bd 864/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 listopada 2014r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspóinotowego samochodu marki T. C. V. nr nadwozia [...], rok produkcji 2006, w kwocie [...] zł. We wniesionym odwołaniu podatnik zarzucił organowi niewłaściwe rozpoznanie sprawy oraz przyjęcie dowodów z błędnego stanu faktycznego. Przedstawiając argumenty, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód posiadał liczne cechy samochodu ciężarowego, a decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w T. została wydana w oparciu niewłaściwą klasyfikację i powinna być wyłączona z obiegu prawnego, wniosła o całkowite uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Na wstępie organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie, a także wskazał cechy świadczące o klasyfikacji pojazdu do pozycji 8703. W ocenie organu nabyty przez skarżącą samochód mieści się w kategorii pojazdów należących do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN), a zatem, jako zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zdaniem Dyrektora, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym, - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez stronę nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle zagranicznych przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., nr 108. poz. 908 ze zm.). W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz wynik badania technicznego pojazdu. Organ powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, z którego wynika, że nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym. Dyrektor podkreślił, że o wyborze właściwej pozycji Taryfy celnej decyduje główna funkcja pojazdu, pełnienie której wynika m.in. z jego budowy i wyposażenia i nie chodzi tu jednak o przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania towaru przez nabywcę lecz o przeznaczenie wg zamysłu jego producenta. Zdaniem Dyrektora zgromadzony w sprawie przez organ I instancji materiał dowodowy pozwala zakwalifikować przedmiotowy pojazd jako samochód osobowy. Przemawiają za tym informacje zawarte w: protokole oględzin pojazdu z dnia [...]r., piśmie z dnia [...]. dealera T. M. Poland, zeznaniach świadka - obecnego właściciela pojazdu. W ocenie Dyrektora, wobec powyższych ustaleń za prawidłowe należy uznać, że przedmiotowy samochód posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako samochód osobowy. Wynika to zarówno z informacji T. M. Poland jak również z dokonanych przez organ oględzin, przy czym wbrew temu co twierdzi strona fakt ich przeprowadzenia po znacznym upływie czasu od momentu nabycia wewnątrzwspólnotowego nie ma wpływu na ocenę klasyfikacji pojazdu zwłaszcza dlatego, że jego zasadnicze przeznaczenie zostało już ustalone na etapie produkcji. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, przedmiotowy samochód w ciągu całego okresu eksploatacji (w tym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego) był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Świadczą o tym cechy identyfikacyjne tego pojazdu, które są tożsame z cechami wymienionymi w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej, odnoszącymi się do pojazdów klasyfikowanych do pozycji CN 8703. Bezspornie zdaniem organu pojazd został wyprodukowany jako osobowy, co wynika informacji przedstawiciela producenta tej marki. Organ zauważył, że dokonane zmiany w pojeździe polegające na montażu ściany grodziowej oraz demontażu siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa wprawdzie pozbawiły go pewnych cech charakterystycznych dla samochodów osobowych, jednakże miały one charakter nietrwały i odwracalny. Zatem nie pozbawiły przedmiotowego samochodu jego zasadniczego przeznaczenia jakim jest przewóz osób. Dyrektor wyjaśnił ponadto, że organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych przez skarżącego dokumentach, tj. w dowodzie rejestracyjnym oraz badaniu technicznym pojazdu. Zważywszy jednak, że takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem - jak domagała się tego strona - że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Dowód rejestracyjny jest bowiem przede wszystkim dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. Zwrócił również uwagę, że orzecznictwo administracyjne w podobnych sprawach jest już utrwalone, można przytoczyć tu m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sygn. akt I SA/Bd 503/13 z 19.09 2013 r. W złożonej na ww. decyzję skardze, strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając organom podatkowym, iż przy wydawaniu decyzji doszło do naruszenia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, a w szczególności: art. 120, art. 121 §1, art. 122 w związku z art. 191 tej ustawy poprzez pominiecie przez organ podatkowy istotnych okoliczności ustalonych w toku postępowania dowodowego, a także pominięcie "całkowicie określonych dowodów lub wypaczenie przez nieuwzględnienie dowodów"; art. 194 § 1,2,3 Ordynacji podatkowej polegające na odmowie uwzględnienia treści dokumentów urzędowych takich jak: zagranicznego dowodu rejestracyjnego i zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym; art. 122 i 187 § 1 ww. ustawy poprzez zaniechanie czynności zmierzających do wyjaśnienia, jaki był stan pojazdu w momencie postania obowiązku podatkowego. Organ w odpowiedzi na zarzuty skargi wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa. Istota sporu powstałego między skarżącym a organami celnymi dotyczy tego, czy samochód T. C. V., nr nadwozia [..], którego wewnątrzwspólnotowego nabycia strona dokonała w czerwcu 2010r., jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem przeznaczonym do przewozu towarów (klasyfikowanym do kodu CN 8704), a więc, czy stanowi wyrób akcyzowy opodatkowany podatkiem akcyzowym, czy też nie. Rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 3, poz. 11 ze zm.), dalej u.p.a. W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlega wewnątrzwspólnotwe nabycie i samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z kolei stosownie zaś do art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Nomenklaturę Scaloną określają zatem przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Odwołując się do ww. rozporządzenia Rady (EWG), które jest corocznie nowelizowane, należy zauważyć, że w załączniku I, w sekcji XVII, w dziale 87 przy kodzie CN 8703 zawarty jest następujący opis: "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów oraz - o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być zatem brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Należy też zauważyć, że wyjaśnienia do Taryfy celnej, zawarte w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), do kodu 8703 podają, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów do tego kodu mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących o charakterze pojazdu. Zgodnie z wyjaśnieniami, o tym, że pojazd klasyfikuje się do pozycji 8703, świadczą następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni. siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Jednocześnie w wyjaśnieniach wskazuje się, że w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA z dnia 10 czerwca 2010r., I SA/Gd 266/10, wyrok NSA z dnia 20 maja 2010r., I GSK 770/09, wyrok WSA z dnia 28 kwietnia 2008r., III SA/Wa 271/08) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, że na wstępie winno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704, tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów. Główne przeznaczenie jest zatem decydujące dla klasyfikacji pojazdów do odpowiedniego kodu Taryfy celnej. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornego samochodu i ogół jego cech, nadających mu zasadnicze przeznaczenie (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r., C – 486/06, pkt 27). Jak wynika z protokołu oględzin przedmiotowego samochodu z dnia 19 listopada 2013r. jest to pojazd jednobryłowy typu kombi całkowicie przeszklonym, który posiada 5 drzwi, przednie drzwi są uchylne, drzwi drugiego rzędu uchylne oraz tylne uchylne, pojazd posiada 5 miejsc siedzących (z przodu 2 fotele, w drugim rzędzie kanapa, wszystkie miejsca wyposażone są w pasy bezpieczeństwa, posiada 5 zagłówków, zamontowane siedzenie kierowcy wraz z pasami w punktach kotwienia wraz z pasami bezpieczeństwa, drugi rząd siedzeń jest również zamontowany w punktach kotwienia wraz z pasami bezpieczeństwa, nie posiada stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń, posiada wyposażenie wskazujące, iż jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, ponieważ ma zamontowane siedzenia kierowcy i pasażerów w punktach kotwienia wraz z pasami bezpieczeństwa (pierwszy i drugi rząd siedzeń), tylne boczne drzwi wyposażone w tzw. blokadę rodzicielską uniemożliwiającą otwarcie drzwi od wewnątrz, schowki w drzwiach, schowki w kieszeniach siedzeń pierwszego rzędu - wygodnie dostępne dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń, wykładzinę podłogową jednorodną na całej przestrzeni klimatyzację, uchwyty górne dla pasażerów i kierowcy - 4 szt.: dla kierowcy i pasażera w pierwszym i pasażerów w drugim rzędzie siedzeń, zestaw głośników, poduszki powietrzne 4 szt., elektryczną regulację lusterek bocznych, całość samochodu przeszkloną oryginalnymi szybami z logo firmy T., elektryczną regulację szyb w I i II rzędzie siedzeń. Aktualny właściciel pojazdu, który nabył wskazany pojazd od skarżącego, poinformował, że dokonywał "przeróbek konstrukcyjnych" polegających na zmianie liczby siedzeń poprzez dołożenie rządu siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa. Zainstalował uchwyty górne dla pasażerów oraz mechanizm elektrycznego podnoszenia szyb a przede wszystkim usunął ścianę grodziową w te prace wykonał w firmie P.P.H.U. G. A. C. A. G., K. 24, [...] L.. Natomiast z Opisu Zmian Dokonanych w pojeździe stanowiącym Załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...]., wynika, ze w pojeździe dokonano zmian poprzez: demontaż kraty oddzielającej przedział pasażerski od ładunkowego i montaż dodatkowych foteli oraz pasów bezpieczeństwa. Należy także zauważyć, że z pisma dealera marki T. wynika, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako osobowy (kategoria M1). W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje m.in. jego producent, ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa i przepisami o ruchu drogowym, która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu. Konstrukcyjnego przeznaczenia samochodów nie zmieniają ich użytkownicy dokonujący przeróbek czy adaptacji wnętrza do własnych potrzeb (por. wyrok WSA z Rzeszowa z dnia 20 marca 2012r., I SA/Rz 102/12). W związku z tym zmiany kwalifikacji pojazdu z osobowego na towarowy można dokonać dopiero po uprzedniej zmianie konstrukcji pojazdu, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Nie można bowiem za zmianę konstrukcji pojazdu uznać zdemontowania siedzeń, co jedynie spowodowało zmianę ilości miejsc do przewozu pasażerów, ani zamontowania uchwytów górnych dla pasażerów, mechanizmów elektrycznego otwierania szyb, czy też usunięcia ściany grodziowej. Należy zgodzić się w tej kwestii z organem podatkowym, że zmiany te nie były nieodwracalne i powodujące na stałe zmianę przeznaczenia przedmiotowego samochodu. Zmianę przeznaczenia pojazdu można bowiem osiągnąć poprzez zmianę zasadniczych cech pojazdu, np. nadwozia. Dokonane w przedmiotowym pojeździe zmiany, nie zmieniły zasadniczych parametrów pojazdu. O kwalifikacji pojazdu jako osobowego lub ciężarowego decyduje ogół jego cech. Nie jest możliwe dokonanie kwalifikacji na podstawie zmiany kilku elementów jego wyposażenia, w sytuacji, gdy cechy tego pojazdu świadczą o innym jego charakterze. Zdaniem Sądu, powyższe cechy pojazdu odpowiadają opisowi cech, jakie powinien posiadać pojazd klasyfikowany do kodu 8703 CN. W szczególności wyposażenie całego wnętrza pojazdu wykonano w sposób zapewniający w miarę wygodną i bezpieczną podróży dla siedmiu osób. Świadczy to o tym, jak trafnie zauważył organ podatkowy, że głównym przeznaczeniem spornego pojazdu jest przewóz osób, co oznacza, że pojazd ten powinien być klasyfikowany do poz. 8703. Zdaniem Sądu, także zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma żadnego znaczenia. Dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. Również wynik badania technicznego nie jest dowodem świadczącym o klasyfikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Nie jest także uzasadnione żądanie skarżącego przesłuchania w charakterze świadka diagnosty, który dokonywał badań technicznych samochodu. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, jak trafnie zauważył organ podatkowy, odzwierciedla jedynie stan techniczny pojazdu na potrzeby rejestracji w kraju. Z dokumentu tego w żaden sposób nie można wywieść, że przedmiotowy samochód w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego nie był samochodem osobowym w świetle Taryfy celnej. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów, tj. 121 § 1, art. 120, art. 122, art. 191, art. 187, art. 194 §1, 2 i 3 O.p. Przedstawiona przez organy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dokonana została w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Ustalono istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, a cały zebrany w sprawie materiał dowodowy został poddany wyczerpującej analizie, z której wyciągnięto uzasadnione merytorycznie wnioski. Reasumując, w ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego zasadne jest twierdzenie, że w żadnym momencie eksploatacji pojazdu, nie dokonywano w nim zmian konstrukcyjnych. Zatem organy prawidłowo przyjęły, że stwierdzone w wyniku oględzin pojazdu elementy wyposażenia odzwierciedlają stan pojazdu w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. W konsekwencji, zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych, że sporny samochód posiadał cechy wskazujące na to, iż jego zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób. Także w założeniu producenta został on przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Cechy pojazdu odpowiadają opisowi cech, jakie powinien posiadać pojazd klasyfikowany do kodu 8703 CN. Mając powyższe na uwadze Sąd, na postawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.