I SA/Bd 864/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie P. P. S.A. C. O. F. w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę M. P. (Skarżąca) w związku z prowadzonym wobec niej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. postępowaniem egzekucyjnym obejmującym należności z tytułu abonamentu RTV wniosła zarzuty dotyczące tego postępowania wskazując na nieistnienie obowiązku. P. P. S.A. C. O. F. – wierzyciel egzekwowanych od Skarżącej należności, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018r. uznała złożony zarzut za bezsadadny. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę. W odpowiedzi na skargę P. P. wniosła o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia 15 stycznia 2018r. zawierające stanowisko wierzyciela (P. P. S.A.) w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Mając na uwadze treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na ww. postanowienie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego (jako podlegające odrębnemu zaskarżeniu) i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na marginesie należy zaznaczyć, że podejmowane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, podobnie jak postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, mają charakter incydentalny, a skuteczną ochronę praw strony w ich przypadku zapewnia możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie NSA z 25 maja 2016 r. sygn. akt II FSK 1005/16). Nie oznacza to zatem braku w ogóle kontroli tego postanowienia, ponieważ zostaje ona dokonana w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia organu egzekucyjnego, a zatem prawo Skarżącej do obrony nie zostanie naruszone. Innymi słowy, jeżeli Skarżąca nie będzie zadowolona z rozstrzygnięcia wydanego przez organ egzekucyjny, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. będzie mogła poddać je kontroli instancyjnej, a następnie złożyć skargę do sądu administracyjnego na postanowienie wydane przez organ odwoławczy. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.ps.a. postanowił jak w sentencji.