I SA/Bd 869/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] oddalił skargę J. S. z dnia 15 grudnia 2010r. na czynność egzekucyjną Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. polegającą na zajęciu wierzytelności z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. Postanowienie to zawierające pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia zażalenia do Ministra Finansów w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia zostało prawidłowo doręczone adresatowi w dniu 01 lutego 2011 r. Pismem z dnia 12 października 2011 r. J. S. wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uzasadniając go trudną sytuacją materialną i rodzinną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał ponadto, iż J. S. skorzystał z prawa wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] składając ten środek odwoławczy w dniu 04 lutego 2011 r. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] uchylił przedmiotowe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] skargę oddalił. Na powyższe postanowienie J. S. wniósł zażalenie do Ministra Finansów. Dyrektor Izby Skarbowej w B. poinformował, że przekazał zażalenie wraz z aktami sprawy do Ministerstwa Finansów i do tej pory w sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, przy czym, z woli ustawodawcy, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie ma miejsce sytuacja opisana w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn"). Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone do Sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powyższe skutkuje tym, że sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będące nim postanowienie zostało wyeliminowana z obrotu prawnego. W związku z tym postępowanie sądowe dotyczące tego postanowienia stało się bezprzedmiotowe (tak również B. Dauter, Komentarz do art. 161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex 2011, uw. 10). W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na marginesie należy jedynie wskazać, że do momentu wydawania niniejszego postanowienia, w 2011r Skarżący w Wydziale Finansowym tut. Sądu złożył 57 skarg, z których 15 podlegało odrzuceniu a 17 zostało oddalonych. Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie Skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie organu I instancji, które zostało uchylone przez organ odwoławczy. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010rII OZ 295/11) Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.