I SA/Bd 895/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska- Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015r. sprawy ze skargi B. M. R. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącej Spółki, na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]. nr SM [...], obejmującego zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2014r., w kwocie należności głównej [...]zł. W celu wyegzekwowania zaległości, zawiadomieniem z dnia [...]. dokonano zajęcia rachunku bankowego zobowiązanej Spółki w Banku Spółdzielczym S.A. w Inowrocławiu. Organ podał, że zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono Spółce w dniu [...]., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W dniu [...]. zobowiązana Spółka złożyła w zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej określone w art. 33 § 1 pkt 6, 8 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014r. poz. 1619) – dalej jako: "u.p.e.a.", tj. niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oraz niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 tej ustawy. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że w związku ze zmianą jej siedziby, organem właściwym miejscowo do prowadzenia egzekucji administracyjnej jest Urząd Skarbowy W.-B.. Podniosła, że w tytule wykonawczym wskazano nieprawidłowy adres siedziby Spółki. Ponadto zaznaczyła, że zajęcie rachunku bankowego spowodowało, iż nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań oraz generować zysków. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...]. odmówił uznania zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. W uzasadnieniu organ podał, że odpis tytułu wykonawczego został doręczony zobowiązanej Spółce w dniu [...]., zatem termin do złożenia zarzutów upłynął w dniu [...]. W związku z tym zgłoszone zarzuty nie podlegają rozpatrzeniu. W złożonym zażaleniu Spółka podniosła, że osoba, której podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru odpisu tytułu wykonawczego, nie była uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu Spółki. Jedyną osobą upoważnioną do podejmowania korespondencji jest prezes Zarządu. Ponadto, zdaniem Spółki, odpis tytułu wykonawczego powinien być doręczony w lokalu jej siedziby, która znajduje się w Warszawie. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wyjaśnił, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpisu tytułu wykonawczego wynika, iż korespondencję odebrał pracownik zobowiązanej Spółki – T. B.. Organ powołał się na domniemanie, że osoba dorosła odbierająca przesyłkę w imieniu adresata, kierowaną na adres przez niego wskazany, jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji, natomiast ryzyko skutków wynikających z odbioru przez osoby trzecie korespondencji na adres wskazany przez stronę postępowania ponosi strona. Organ zauważył, że przesyłka zawierająca tytuł wykonawczy z powodu niemożności jej doręczenia w dniu [...]. w sposób wskazany w art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm.) – dalej "k.p.a.",, została pozostawiona na okres 14 dni w placówce Poczty Polskiej, o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. W dniu [...]. T. B.odebrał w Urzędzie Pocztowym korespondencję, umieszczając na zwrotnym potwierdzeniu odbioru swój podpis oraz pieczęć Spółki. Zdaniem organu, skoro pracownik Spółki stawił się na Poczcie w celu odbioru przesyłki adresowanej do zobowiązaniowej Spółki, to był on upoważniony do odbioru korespondencji w jej imieniu. Ponadto z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że T. B. posiadał pełnomocnictwo pocztowe nr [...]. W takich okolicznościach, w ocenie organu, uprawnienie pracownika do odbioru korespondencji w imieniu zobowiązanej Spółki nie budzi wątpliwości. Odnosząc się do argumentu zmiany miejsca siedziby Spółki, Dyrektor wyjaśnił, że organ egzekucyjny w momencie wystawienia tytułu wykonawczego i skierowania go do egzekucji nie miał wiedzy na ten temat, a z zapisów w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz w Krajowym Rejestrze Gospodarki Narodowej wynikało, iż Spółka ma siedzibę pod adresem w B.. Organ odwoławczy podkreślił, że organ egzekucyjny słusznie uznał, iż Spółka wniosła zarzuty po terminie, który jest terminem zawitym, zatem nie może on być skracany ani przedłużany, a czynność prawna dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. W złożonej do tut. Sądu skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do kwestii zmiany siedziby Spółka podkreśliła, że postępowała zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, stosując się ściśle do art. 96 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z zm.). Tym samym właściwy urząd skarbowy uzyskał aktualne dane w przedmiocie siedziby Spółki. Spółka wyjaśniła, że równocześnie stosowne dokumenty złożyła w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy XIII Wydział Gospodarczy KRS. Po czym wszczęte zostało postępowanie rejestracyjne, które z uwagi na realne możliwości sądów trwa pewien czas. W związku z tym, w ocenie Spółki, powstaje niezgodność aktualnego stanu rzeczy z uwidocznionym wpisem. Spółka zauważyła, że dokumenty aktualizacyjne adresowane są do właściwego urzędu skarbowego, a przepisy nie regulują konieczności ani potrzeby zawiadamiania urzędu skarbowego, który stał się niewłaściwy. Brak jest również przepisów regulujących "komunikację" urzędów w okresie zmiany właściwości. Zatem, w ocenie skarżącego, luki w przepisach nie mogą mieć negatywnego wpływu na sytuację prawną podatnika. W takim razie zasadnie należy przyjąć, że niewłaściwy urząd mógł i powinien posiadać informację o fakcie zmiany właściwości oraz w tych okolicznościach należy przyjąć zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 2 ustawy o KRS, iż organ nie może powoływać się na rozbieżność między wpisem a stanem rzeczywistym. W ocenie strony, korespondencja została błędnie adresowana, zatem nie może zostać uznana za prawidłowo doręczoną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem procesowym z dnia [...]. skarżący podniósł, że organ nie może powoływać się na dobrą wiarę KRS-u skoro dysponuje własną ewidencją uregulowaną ustawowo, tj. ustawą o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tak określonym zakresie kognicji tut. Sąd uznał, że postanowienie będące przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, zaskarżone postanowienie nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. II. Zdaniem organu, skarżąca Spółka złożyła zarzuty z uchybieniem terminu do ich wniesienia, stąd zaszły podstawy do odmowy uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Strona skarżąca natomiast podnosi, że zarzuty zostały wniesione w terminie, ponieważ organ błędnie skierował tytuł wykonawczy na adres nie będący siedzibą Spółki. Na wstępie podać należy, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki w sposób wskazany w art. 45 k.p.a., pozostawiono ją na okres 14 dni w placówce Poczty Polskiej, umieszczając w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienie o przesyłce. Uruchomiony zatem został tryb z art. 44 k.p.a., na podstawie którego "§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata." W przedmiotowej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpisu tytułu wykonawczego wynika, że korespondencję odebrał T. B. - pracownik zobowiązanej Spółki - w dniu 11 czerwca 2015r., umieszczając na zwrotnym potwierdzeniu odbioru swój podpis oraz pieczęć Spółki B. (k. 5 akt administracyjnych). Oznacza to, że pracownik stawił się na Poczcie w celu odbioru przesyłki adresowanej do zobowiązaniowej Spółki, i był on upoważniony do odbioru korespondencji w jej imieniu. Co więcej, z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że T. B. posiadał pełnomocnictwo pocztowe nr [...]. W tych okolicznościach uprawnienie T. B. do odbioru korespondencji w imieniu zobowiązanej Spółki nie budzi wątpliwości. Podkreślić należy, że zgodnie z § 21 pkt 4 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013r., poz. 545), jeżeli adresatem przesyłki rejestrowanej jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, pokwitowanie odbioru powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy, datę odbioru i odcisk stempla firmowego, a w przypadku braku stempla firmowego - informację o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. Rację ma organ, że zwrotne potwierdzenie odbioru odpisu tytułu wykonawczego spełnia wymogi wskazane w powołanym przepisie. Jeżeli – jak podnosi Spółka – T. B. nie był upoważniony do odbioru korespondencji, to należało pełnomocnictwo w tym zakresie cofnąć. W przeciwnym razie skutki niedopełnienia tego obowiązku obciążają mocodawcę. Spółka podnosi, że organ skierował przesyłkę na adres, który nie był adresem siedziby Spółki. Zgodnie z art. 45 k.p.a. "Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio." W tym kontekście zauważyć należy, że adres, na który skierowano tytuł wykonawczy był uwidoczniony w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz w Krajowym Rejestrze Gospodarki Narodowej. Prawdą jest, że Spółka powołuje się na okoliczność złożenia do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy wniosku o zmianę siedziby, a nadto na zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i zgłoszenie aktualizacyjne NIP-8 złożone w Urzędzie Skarbowym w Warszawie Bemowo, jednak powyższe nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Wysłanie bowiem przesyłki na adres uwidoczniony w KRS i faktyczne odebranie jej przez pracownika Spółki, któremu pełnomocnictwa do odbioru korespondencji nie cofnięto powoduje, iż nie ma podstaw do kwestionowania doręczenia. Gdyby przesyłka nie została odebrana przez pracownika upoważnionego do odbioru korespondencji, to wówczas nie uwzględnienie okoliczności zawiadomienia innego organu podatkowego o zmianie siedziby Spółki, mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Skoro jednak w przedmiotowej sprawie pismo zostało na Poczcie odebrane przez upoważnionego pracownika, to uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Okoliczność ta mogłaby natomiast być rozważana w przypadku ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu, a nie samego kwestionowania doręczenia, które było skuteczne, zaś zarzuty – wprawdzie z uchybieniem terminu – jednak zostały złożone. Podsumowując należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której nie odwołano pełnomocnictwa do odbioru korespondencji przez T. B.. W konsekwencji przesyłka została doręczona do rąk osoby uprawnionej. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, doręczenie Spółce Akcyjnej B.t Maszyny Rolnicze odpisu tytułu wykonawczego uznać należy za skuteczne. Mając na uwadze powyższe zasadnie organ uznał, że termin do złożenia zarzutów upłynął w dniu [...]. Zarzuty zaś zostały wniesione w dniu [...]., a zatem z uchybieniem 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z przyczyn podanych wyżej podniesione zarzuty skargi są niezasadne. W tej sytuacji, tut. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. H. Adamczewska - Wasilewicz Z. Pietrasik U. Wiśniewska