I SA/Bd 908/09
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-12-08
Skład orzekający: Sarah Sobecka-Kucharczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący powinien zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i zdrowotną?Ratio decidendi
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został uwzględniony, ponieważ jego możliwości płatnicze są znacznie ograniczone. Brak dochodów, trudności w podjęciu zatrudnienia ze względu na wyuczony zawód, niskie świadczenia socjalne oraz zły stan zdrowia wskazują, że opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby zachwianie jego sytuacji materialnej i bytowej.Stan faktyczny
Skarżący T. O. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Wnioskodawca wskazał na brak zatrudnienia, niskie dochody z emerytury i renty socjalnej, problemy zdrowotne oraz fakt, że w podobnej sytuacji został już zwolniony od kosztów sądowych w innej sprawie.Rozstrzygnięcie
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych
I SA/Bd 908/09
UZASADNIENIE
Skarżący w niniejszej sprawie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika treści formularza PPF, zainteresowany oraz jego żona nie pracują. Wnioskującemu podjęcie zatrudnienia utrudnia okoliczność, że jego wyuczony zawód związany jest z górnictwem podziemnym. Na źródło utrzymania gospodarstwa domowego, w którym pozostaje wraz z teściową oraz pasierbicą składają się : świadczenie emerytalne oraz renta socjalna, które łącznie sprowadzają się do kwoty 1700 zł. Jako, że jest ona niewystarczająca na zapewnienie bieżącej egzystencji, skarżący korzysta z pożyczek udzielanych przez rodzinę i znajomych. Ponadto we wniosku powołał się na swój zły stan zdrowia, gdyż choruje na reumatyzm oraz kręgosłup. Dodatkowo w skardze zostało podniesione, że w identycznym dla stanie faktycznym T. O. został zwolniony od kosztów sądowych postanowieniem sygn. akt. I SA/Bd 621/07 z dnia 07 września 2007 r.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy poczynić uwagi ogólnej natury, dotyczące kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a.
Art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie częściowym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane w niniejszym postępowaniu stwierdzić trzeba, że możliwości płatnicze T. O. są znacznie ograniczone. Wynika to z faktu, że skarżący nie posiada dochodów, a więc opłacenie chociażby wpisu od skargi w wysokości 17.561 zł bez wątpienia nie mieści się w zasięgu jego możliwości finansowych. Powyższe daje podstawę przypuszczać, że jakikolwiek wydatek poczyniony na rzecz uiszczenia opłat sądowych spowodowałby zachwianie sytuacji materialnej i bytowej skarżącego oraz jego bliskich. Stąd wniosek niniejszy uwzględniono.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z poszanowaniem poglądów wyrażonych w orzecznictwie i doktrynie, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło