I SA/Bd 91/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2000r., od lutego do grudnia 2001r., od września 2002r. oraz za wrzesień 2003r. postanowił: umorzyć postępowanie UZADANIENIE Pismem z dnia 22 maja 2006r. L. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2000r., od lutego do grudnia 2001r., od września 2002r. oraz za wrzesień 2003r. Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006r. Sąd postanowił na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i art. 3 ustawy z dnia 01 sierpnia 1997r o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.643 ze zm) przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz.1100) z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim, nie przewidując przepisów przejściowych, zmienił zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej, które na dzień 30 listopada 1999r miały status zakładów pracy chronionej przyznany bezterminowo decyzjami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 09 maja 1991r o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 46 poz. 201). Jednocześnie na podstawie art. 124 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zawiesił postępowanie w sprawie . W wyroku z dnia 08 stycznia 2009r. sygn. akt P 6/07 Trybunał Konstytucyjny orzekł iż art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz.1100 oraz z 2002r. nr 100, poz. 923) : a) jest zgodny z zasadą ochrony interesów w toku wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, b) jest zgodny z art. 32 konstytucji , oraz c) nie jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych wyrażoną w art. 2 Konstytucji. W dniu 13 lutego 2009r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym cofnął on złożoną w przedmiotowej sprawie skargę wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania. Wniosek uzasadniono treścią ww. rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego , iż jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania Sąd orzekł jak w sentencji postępowania.