I SA/Bd 912/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarżąca uzasadniając wniosek podniosła, że konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie konieczność niezwłocznego uregulowania wynikającego z niej podatku, co doprowadzi do wszczęcia przez organ postępowania egzekucyjnego. Skarżąca podniosła, że nie posiada płynnych środków finansowych i dlatego wyegzekwowanie ciążących na niej zaległości wynikających z określonego zobowiązania podatkowego będzie możliwe wyłącznie poprzez licytację posiadanego mienia, które dotyczy nieruchomości zabudowanej w postaci domu jednorodzinnego o wartości ok. [...] zł, w którym skarżąca zamieszkuje razem z mężem. Powyższe doprowadzi do wyrządzenia stronie znacznej szkody majątkowej, albowiem sprzedaż tego majątku w warunkach przymusowego ściągnięcia oznaczać będzie zbycie go po znacznie obniżonej wartości w stosunku do ceny możliwej do uzyskania w zwykłym obrocie rynkowym. Skutki tych czynności będą niemożliwe do odwrócenia i prowadzić będą do definitywnej utraty zabezpieczonego majątku. W przypadku zlicytowania mienia, wystąpienie znacznej szkody spowodowane będzie także tym, że jej rozmiary poprzez wykonanie skarżonej decyzji będą większe niż zwykłe skutki ciążącego na stronie zobowiązania. Niezależnie od powyższego skarżąca podniosła, że ewentualna licytacja ww. mienia nie będzie mogła być w żaden sposób wynagrodzona, albowiem należący do strony dom jednorodzinny był wynikiem kilkuletnich prac budowlanych dostosowanych do jej potrzeb. Stąd też, w razie jego utraty, nie będzie mógł być zastąpiony inną nieruchomością, spełniającą powyższe warunki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania aktu lub czynności są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania, niezbędne jest właściwe jego uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 02 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony powinna znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarżąca nie przedstawiła wystarczającego i przekonującego uzasadnienia na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wprawdzie podniosła, że nie posiada płynnych środków finansowych i dlatego wyegzekwowanie ciążących na niej zaległości wynikających z określonego zobowiązania podatkowego będzie możliwe wyłącznie poprzez licytację nieruchomości zabudowanej w postaci domu jednorodzinnego o wartości ok. [...] zł, w którym skarżąca zamieszkuje razem z mężem, jednak w ocenie Sądu powyższe nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji. W oparciu o wniosek nie sposób bowiem ustalić, czy skarżąca i jej mąż osiągają dochody, jeżeli tak to z jakiego źródła przychodów, jaka jest ich wysokość. W konsekwencji nie wiadomo, jakimi faktycznie środkami finansowymi dysponuje skarżąca oraz jej małżonek i jakie mają one odniesienie do kwoty zaległości podatkowej określonej zaskarżoną decyzją. Strona nie podała, jakie są przychody i wydatki małżonków oraz jaki będzie miało na nie wpływ wykonanie przedmiotowego zobowiązania. Skarżąca nie wskazała również, jaki jest jej całościowy stan majątkowy, nie udzieliła informacji choćby o posiadanych ruchomościach. Stwierdzenie, że nie posiada "płynnych środków finansowych" bez szczegółowych informacji w zakresie źródeł przychodów oraz wysokości dochodów powoduje, iż nie można stwierdzić, że wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym kontekście zauważyć również należy, że na poparcie wniosku skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Dokumentami takimi mogłyby być przykładowo zaświadczenie pracodawcy o zatrudnieniu pracownika i otrzymywanym przez niego wynagrodzeniu miesięcznym, kopie zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez małżonków w minionym roku podatkowym, wyciąg z ewidencji gruntów i budynków, wyciąg z posiadanych rachunków bankowych, decyzje organów rentowych, a w przypadku pozostawania bez pracy - decyzja właściwego organu o posiadaniu statusu bezrobotnego i przyznanym zasiłku. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolity jest pogląd, że wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Odnosząc się do argumentacji podniesionej we wniosku zauważyć również należy, że skarżąca niezasadnie twierdzi, iż organ podatkowy prowadząc egzekucję należności podatkowych, w pierwszej kolejności dokona czynności egzekucyjnych względem nieruchomości, w której strona zamieszkuje wraz z mężem. W tym zakresie wskazać należy, że z treści art. 7 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) jednoznacznie wynika, iż organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. W świetle przepisów wskazanej ustawy, jednym z mniej uciążliwych środków egzekucyjnych jest przykładowo zajęcie wierzytelności z rachunków bankowych zobowiązanego. Wobec zatem niewyczerpujaco przedstawionego stanu materialnego skarżącej i jej męża, przedwczesne byłoby przesądzenie o egzekwowaniu należności wyłącznie poprzez licytację domu. Powyższe obligowało Sąd do uznania, że skarżąca nie wykazała, jakie konkretne zdarzenia (okoliczności) świadczą o tym, iż w stosunku do niej wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.