I SA/Bd 975/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wójcik Protokolant Starszy asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2019r. sprawy ze skargi G. T.-D. sp. z o.o. spółka komandytowa w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek z tytułu przekazania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług oddala skargę P. z dnia [...] maja 2018r. Spółka zwróciła do organu podatkowego z wnioskiem o zapłatę odsetek w wysokości [...] zł w związku ze zwrotem w dniu [...] maja 2018r. na rachunek bankowy podatnika kwoty podatku od towarów i usług za luty i kwiecień 2017r. Uzasadniając swoje żądanie Spółka powołała się na bezzasadne przedłużanie terminu zwrotu. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. odmówił wypłaty odsetek w żądanej kwocie. W złożonym odwołaniu Spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości i zobowiązanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. do wydania decyzji o naliczeniu i wypłacie należnego oprocentowania zarzucając naruszenie: - art. 78 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r. oz. 800) dalej jako; "O.p." z związku z art. 87 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 ze zm.) – dalej jako: "u.p.t.u.", poprzez przyjęcie, iż podatnikowi nie przysługuje oprocentowanie od należnego, a opóźnionego nie z jego winy zwrotu podatku od towarów i usług w wysokości odsetek pobieranych jak od zaległości podatkowych, - art. 120, art. 121, art. 187 i 191 O.p., poprzez rozstrzygnięcie sprawy podatkowej z przekroczeniem granic zasady swobodnej oceny materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie na podstawie błędnych ustaleń faktycznych, iż podatnik przyczynił się i ponosi winę za nieterminowe dokonanie zwrotu podatku od towarów i usług, a w sprawie istniały okoliczności zezwalające organowi podatkowemu na przekroczenie ustawowego terminu zwrotu. Zdaniem Spółki organ podatkowy winien wypłacić odsetki za zwłokę w łącznej wysokości [...] zł. Wydana decyzja nie wskazuje żadnych powodów jak i dowodów, które pozwalałyby na odmowę wypłaty oprocentowania od wypłaconego zwrotu podatku. Nie zaistniały przesłanki do dodatkowej weryfikacji zwrotu podatku, w toku kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości, które skutkowałyby przedłużeniem terminu zwrotu podatku. Decyzją z dnia [...] listopada 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Na wstępie uzasadnienia organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie. Następnie organ opisał podejmowane przez organ pierwszej instancji czynności weryfikujące rozliczenie Spółki z tytułu podatku od towarów i usług z uwzględnieniem dat składanych deklaracji VAT-7, korekt tych deklaracji, podjętych czynności sprawdzających, wydawanych postanowień oraz składanych na nie zażaleń. Organ odwoławczy podkreślił, że organ podatkowy jest uprawniony do weryfikacji prawidłowości rozliczenia podatku VAT. W przypadku podjęcia działań zmierzających do weryfikacji prawidłowości rozliczenia w toku procedur wskazanych w przepisach Ordynacji podatkowej, w przypadku gdy zakończenie podjętych czynności weryfikacyjnych może nastąpić po upływie terminu zwrotu, organ podatkowy może wydać postanowienie o przedłużeniu terminu do zwrotu. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Zatem odsetki od opóźnionego zwrotu należą się w przypadku, gdy czynności organu podatkowego potwierdzą prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług. Nie podlega oprocentowaniu kwota zwrotu wskazana w deklaracji podatkowej, będąca wynikiem nieprawidłowego rozliczenia, wymagającego sprostowania, czy to w złożonej korekcie deklaracji, czy też w postępowaniu podatkowym. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem organu, zostały wykazane nieprawidłowości i Spółka zgadzając się z ustaleniami kontroli złożyła korekty rozliczenia podatku VAT uwzględniające ustalenia tej kontroli, czym naprawiła nieprawidłowe rozliczenia wykazane w sprawdzanych deklaracjach podatkowych. Organ podkreślił, że Spółka była każdorazowo informowana o przedłużeniu terminu zwrotu. Wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku, wynikające z przewidzianej w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przedłuża termin dokonania czynności materialno-technicznej, jaką jest tenże zwrot. Niedokonanie zwrotu było uzasadnione doręczonymi Skarżącemu postanowieniami o przedłużeniu terminu zwrotu. Termin wynikający z art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług został przedłużony w toku postępowania kontrolnego, stąd nie można twierdzić, że termin ten upłynął. Zasadność zwrotu jest przedmiotem weryfikacji co oznacza, że do czasu zakończenia weryfikacji nie można dokonać tego zwrotu w żadnej części. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że organ podatkowy podjął czynności weryfikujące zgodnie z obowiązującymi przepisami, a Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego wszczął wobec Spółki postępowanie kontrolne. Organ podatkowy wydał stosowne postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu za weryfikowane miesiące i uczynił to w odpowiednim czasie. Za bezzasadny organ uznał zarzut, że działania Naczelnika Urzędu Skarbowego były bezpodstawne i doprowadziły do przedłużania w nieskończoność zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a kierunek weryfikacji zwrotu wskazywał na nieznajomość przepisów prawa - ustawy o podatku od towarów i usług. Nie można bowiem, zdaniem organu, kwestionować wynikającego z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., prawa organu do weryfikacji zwrotu u podatnika oraz kontrolowania jego kontrahentów. Przepis ten nie ogranicza terminu, w jakim organ musi zakończyć weryfikację. Skoro więc art. 87 ust. 2 u.p.t.u. określa termin otwarty do czasu zakończenia weryfikacji, to jak długo organ sam lub przy udziale innych organów kontroluje podatnika lub jego kontrahentów - nie pozostaje w bezczynności, ani w zwłoce. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. podejmował czynności weryfikujące rozliczenie Spółki oraz wydał stosowne postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu za weryfikowane miesiące i uczynił to we właściwym czasie. Ponieważ Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego wszczął postępowanie kontrolne Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. był zmuszony wydać kolejne postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu, aż do zakończenia kontroli. Organ zauważył, że skoro zasadność zwrotu jest przedmiotem weryfikacji, to oznacza to, że nie można dokonać tego zwrotu w żadnej części do czasu zakończenia weryfikacji. Nie można też uznać, że skoro w znacznej części wykazany zwrot był słuszny, to Spółce należą się odsetki za nieuzasadnione opóźnianie wypłaty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Zwrot różnicy podatku naliczonego nad należnym jest wynikiem dokonanego przez podatnika lub organ podatkowy rozliczenia podatku od towarów i usług (podatku należnego i podatku naliczonego) za dany okres rozliczeniowy. Innymi słowy, kwota zwrotu podatku za dany okres rozliczeniowy ustalana jest łącznie z uwzględnieniem wszystkich transakcji, nie zaś w odniesieniu do każdej transakcji z osobna. Kwestionując zasadność zwrotu wykazanego przez podatnika w deklaracji, organ podatkowy kwestionuje więc wynik powyższego rozliczenia, jeżeli nawet podważa tylko niektóre transakcje podatnika. Organ dodał, że Spółka zgodziła się z ustaleniami kontroli składając korekty rozliczenia podatku. Skorygowane po kontroli deklaracje podatkowe VAT-7 stanowiły podstawę do dokonania zwrotu w terminie określonym w przepisie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Zatem twierdzenie Spółki, że w toku kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości jest nieuprawnione. Organ podał, że nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie jest nadpłatą, a elementem konstrukcji podatku VAT. Dopiero niezwróconą w terminie nadwyżka jest traktowana jak nadpłata i podlega oprocentowaniu jak nadpłata, co potwierdza art. 87 ust. 7 ustawy o o podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, bowiem zwrot nie nastąpił po terminie. Za bezzasadne również organ odwoławczy uznał zarzuty naruszenia art. 120 i art. 121, art. 187 i 191 O.p. W złożonej do tut. Sądu skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając: 1)naruszenie przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, w tym: - art. 87 ust. 2, zdanie drugie u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie, przy nie wykazaniu przez organy podatkowe istnienia istotnych wątpliwości w zakresie konieczności przedłużenia terminu do zwrotu podatku od towarów i usług za luty 2017 r. w kwocie [...]zł; - art. 87 ust. 7 u.p.t.u. w zw. z art. 56 § 1 O.p. poprzez błędne zastosowanie, przejawiające się odmową określenia odsetek z tytułu nadpłaty podatku VAT podlegającej oprocentowaniu od różnicy podatku VAT niezwróconej przez urząd skarbowy w terminie 60 dni od dnia złożenia przez Spółkę rozliczenia za luty 2017r.; - art. 168, art. 178, art. 183 i art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28.11.2006 r. w/s wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L. 2006.347.1), oraz konstytucyjnej i unijnej zasady proporcjonalności i neutralności poprzez utrudnianie Spółce prawa do zwrotu VAT i odmówienie Spółce oprocentowania, jako rekompensaty za nieuzasadnione przetrzymywanie kwoty podatku poza ustawowy i rozsądny termin; 2) naruszenie przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, w tym: - art. 78 § 1 O.p. w zw. z art. 86, art. 87 ust. 2, ust. 7 u.p.t.u. przez przyjęcie, że niezwróconą w terminie przez organ podatkowy kwota podatku VAT za luty 2017r. nie jest nadpłatą podlegającą oprocentowaniu według zasad przewidzianych dla zaległości podatkowych, w sytuacji przewlekłego prowadzenia czynności sprawdzających; - art. 120 O.p. poprzez błędne zastosowanie ww. przepisów prawa materialnego w konkretnym stanie faktycznym, - art. 124 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2 i art. 87 ust. 7 poprzez wyjaśnienie stronie błędnych przesłanek w kierowaniu się przy załatwieniu sprawy w zakresie odmowy wypłaty właściwego oprocentowania z tytułu przedłużenia zwrotu VAT za luty 2017r. - art. 191 O.p. poprzez podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie dowolnej, a nie swobodnej oceny stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada legalność zaskarżonego aktu, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Spór w sprawie sprowadza się do oceny zasadności odmowy wypłaty odsetek od dokonanego zwrotu różnicy podatku za miesiąc luty 2017r. Zdaniem Skarżącej z uwagi na fakt, że zwrotu za miesiąc luty 2017r. dokonano [...] maja 2018r. a wykazana w pierwotnej deklaracji kwota [...]zł została w takiej samej wysokości wykazana w korekcie deklaracji, stronie należą się odsetki. Organy natomiast stoją na stanowisku, że z uwagi na fakt złożenia przez Spółkę w dniu [...] kwietnia 2018r. korekt deklaracji podatkowych VAT-7 (w tym m.in. za miesiąc luty 2017r) w wyniku których uległa zmianie wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz dokonania zwrotu różnicy podatku w terminie wynikającym z przepisu prawa odsetki są nienależne. Sąd dokonując kontroli decyzji w zakresie jaki wnika z ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo - kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Z akt sprawy wynika, że Spółka w dniu [...] marca 2017 r. złożyła deklarację podatkową VAT-7 za miesiąc luty 2017 r. wykazując kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł. W dniu [...] marca 2017 r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7 wykazując kwotę [...]zł do zwrotu na rachunek podatnika w terminie 60 dni i kwotę [...]zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Termin dokonania zwrotu mijał w dniu [...] maja 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. przedłużył termin zwrotu podatku VAT do dnia [...] czerwca 2017r. Następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017r. przedłużono termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z rozliczenia za miesiąc luty 2017 r. do [...] września 2017r. Rozstrzygniecie to w wyniku złożonego zażalenia zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy. Protokół z czynności sprawdzających za okres marzec - kwiecień 2017 r. doręczono Spółce [...] sierpnia 2017 r. P. z dnia [...] września 2017r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. został poinformowany, o rozpoczęciu w Spółce kontroli w zakresie podatku od towarów i usług za okres od lipca 2016r. do kwietnia 2017r. na podstawie upoważnienia wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w T. w dniu [...] sierpnia 2017 r. oraz o przewidywanym terminie jej zakończenia, tj. w dniu [...] listopada 2017 r. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. przedłużył termin zwrotu podatku VAT za luty 2017 r. do dnia [...] listopada 2017 r. W związku z informacją Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w T. o przewidywanym zakończeniu kontroli w Spółce do dnia [...] stycznia 2018r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. przedłużył termin zwrotu podatku VAT za luty 2017 r. do dnia [...] stycznia 2017 r. Kolejna informacja wskazywał, że przewidywane zakończenie kontroli w Spółce nastąpi do dnia [...] marca 2018 r. Zatem organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. przedłużył termin zwrotu podatku VAT za luty 2017 r. do dnia [...] marca 2018 r. W wyniku przedłużenia terminu zakończenia kontroli w Spółce do dnia [...] kwietnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. przedłużył termin zwrotu podatku VAT za luty 2017 r. do dnia [...] kwietnia 2018 r. Kontrola celno- skarbowa w Spółce została zakończona pozytywnym wynikiem kontroli z dnia [...] kwietnia 2018 r., który został doręczony Stronie w dniu [...] kwietnia 2018 r. Spółka, uwzględniając dokonane ustalenia w dniu [...] kwietnia 2018 r. z złożyła korekty deklaracji podatkowych VAT-7 za okres od października 2016 r. do kwietnia 2017 r. W wyniku korekty zmianie uległa wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym m. in. za miesiąc luty 2017r. : było [...] zł, po korekcie [...] zł . Wykazaną w korekcie kwotę rozdysponowana odpowiednio: [...] zł do zwrotu na rachunek bankowy Spółki i [...] zł do przeniesienia na marzec 2017 r. Z zadysponowanej do zwrotu kwoty [...]zł organ podatkowy w dniu [...] maja 2018 r. dokonał zwrotu kwoty [...]zł na rachunek bankowy Spółki, a kwota [...]zł została zaliczona na zaległe zobowiązanie podatkowe za miesiąc maj 2017 r. W świetle powołanych powyżej, nie kwestionowanych przez Skarżącą, okoliczności faktycznych nie można skutecznie postawić organom zarzutu naruszenia art. 87 ust. 2 zdanie drugie , który to zarzut został sformułowany w skardze. Zgodnie z powołanym przepisem organ podatkowy uprawniony jest do weryfikacji prawidłowości rozliczenia podatku VAT. W przypadku podjęcia działań zmierzających do weryfikacji prawidłowości rozliczenia w toku procedur wskazanych w przepisach Ordynacji podatkowej, w przypadku gdy zakończenie podjętych czynności weryfikacyjnych może nastąpić po upływie terminu zwrotu, organ podatkowy wydaje postanowienie o przedłużeniu terminu do zwrotu. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie organ podatkowy, każdorazowo informował Spółkę o przedłużeniu terminu zwrotu. Wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku, na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przedłuża termin dokonania czynności materialno-technicznej, jaką jest zwrot w konsekwencji czego nie można twierdzić, że termin ten upłynął. Zasadność zwrotu jest przedmiotem weryfikacji co oznacza, że do czasu zakończenia weryfikacji nie można dokonać zwrotu różnicy podatku w żadnej części. Podkreślić należy, że organ podatkowy podjął czynności weryfikujące zgodnie z obowiązującymi przepisami, a Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego wszczął wobec Spółki postępowanie kontrolne. Organ podatkowy wydał stosowne postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu za weryfikowane miesiące i uczynił to w odpowiednim czasie. Podnieść w tym miejscu należy, że nie można kwestionować wynikającego z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., prawa organu do weryfikacji zwrotu u podatnika oraz kontrolowania jego kontrahentów. Przepis ten nie ogranicza terminu, w jakim organ musi zakończyć weryfikację. Skoro więc art. 87 ust. 2 u.p.t.u określa termin otwarty do czasu zakończenia weryfikacji, to jak długo organ sam lub przy udziale innych organów kontroluje podatnika lub jego kontrahentów – co do zasady nie pozostaje w bezczynności, ani w zwłoce. Spółka zgadzając się z ustaleniami kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego złożyła korekty deklaracji VAT-7, które stanowiły podstawę do dokonania zwrotu w terminie określonym w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Mając powyższe na uwadze organy zasadnie przyjęły, że zwrot różnicy podatku nastąpił w terminie przewidzianym prawem. Sąd w pełni akceptuje również stanowisko organów , zgodnie z którym jeżeli nawet kwota zwrotu różnicy jest taka sama w korekcie deklaracji (złożonej w wyniku przeprowadzonej kontroli) jak w deklaracji pierwotnej ale zmianie uległa wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym to nie ma podstaw aby uznać , że mamy do czynienia z zasadnością zwrotu o której mowa w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. skutkującą wypłatą odsetek. Wysokość zwrotu różnicy podatku jest bowiem wynikiem matematycznego działania - nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Możliwym z matematycznego punktu widzenia jest zatem uzyskanie tego samego wyniku przy zmianie elementów (odjemnej i odjemnika) tego działania. Z punktu widzenia prawidłowości rozliczenia podatku zmiana wysokości jakiegokolwiek jego elementu (podatku należnego, podatku naliczonego) oznacza błędne rozliczenie. Gdyby rację miała strona skarżącą co do zasadności pierwotnego rozliczenia nie byłoby konieczności składania korekt deklaracji. Z punktu widzenia konstrukcji podatku od towarów i usług nie ma możliwości przyjęcia zaprezentowanego w skardze stanowiska, że korekta powinna być wiążąca tylko do określonego rodzaju danych, których ta korekta dotyczy. Takie podejście przeczyłoby istocie rozliczenia podatku na co wskazywał organ podatkowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego Sąd nie stwierdził naruszenia art. 87 ust. 2 i ust. 7 u.p.t.u. , art. 78 § 1 O.p. jak również art. 168, art. 178 art. 183 i art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE. Organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo przeanalizował przepisy dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, terminów zwrotu i oprocentowania nadpłat. Zasadnie przyjęto, że nie ma podstaw żeby w zaistniałym stanie faktycznym naliczyć odsetki od zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Za bezzasadny należy też uznać zarzut naruszenia art. 120 i art. 121, art. 187, art. 191 O.p. Organy podatkowe w myśl zasady wyrażonej w art. 120 O.p. rozpoznały sprawę co do istoty na podstawie obowiązującego prawa mającego zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym. W myśl art. 121 O.p. oparły wydane rozstrzygnięcia na zebranym materiale dowodowym nie naruszając przy tym przepisów zarówno prawa materialnego jak i przepisów procesowych. Prawidłowo przeanalizowano okoliczności zwrotu podatku naliczonego nad należnym, i zasadnie stwierdzono, że został on dokonany w terminie. Zapewniono stronie czynny udział w postępowaniu. Organy podatkowe dokładnie wyjaśniły okoliczności faktyczne (art. 122 O.p.), a po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego (art. 187 O.p.) dokonały prawidłowej oceny dowodów (art. 191 O.p.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 210 § 1 O.p. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.