I SAB/Bd 1/16
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-03-09
Skład orzekający: Halina Adamczewska – Wasilewicz, Ewa Kruppik - Świetlicka, Jarosław Szulc
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA z powodu wcześniejszego prawomocnego osądzenia sprawy między tymi samymi stronami, gdy zarzut bezczynności dotyczy tej samej materii co poprzednie postępowanie?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W sytuacji, gdy kwestia prawidłowości prowadzenia postępowania egzekucyjnego i dokonanych rozliczeń, która stanowi podstawę zarzutu bezczynności organu, była już przedmiotem oceny sądu w poprzednim postępowaniu, które zakończyło się prawomocnym orzeczeniem, kolejna skarga na bezczynność w tej samej materii jest niedopuszczalna z powodu powagi rzeczy osądzonej.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania i zwrot kwoty przymusowo ściągniętej. Organ egzekucyjny argumentował, że postępowanie egzekucyjne zostało zakończone, a skarżąca została poinformowana o rozliczeniach. Organ powołał się również na wcześniejszą korespondencję z skarżącą, w której wyraziła wolę pozostawiania pism w aktach bez odpowiedzi. Ponadto, organ wskazał na wcześniejsze postępowania sądowe dotyczące tej samej materii, w tym skargi na bezczynność, które zostały odrzucone lub oddalone.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Ewa Kruppik - Świetlicka sędzia WSA Jarosław Szulc Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Chowańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 marca 2016r. sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania odrzuca skargę
Strona wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia od wniesionego przez stronę wniosku z dnia 21 marca 2013r. o ustalenie odszkodowania i zwrot kwoty [...] zł z odsetkami, przymusowo ściągniętej na świadczenia emerytalno-rentowe KRUS ze świadczeń ZUS, w związku z uchyleniem postanowienia o zajęciu tej kwoty ze świadczeń ZUS na świadczenia KRUS - znak [...] nr [...] z dnia [...]. Wskazując na powyższe strona wniosła o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a." w związku z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.".
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie wskazując, że prowadził w stosunku do skarżących postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] wystawionych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego KRUS w B. Postępowanie egzekucyjne zostało zakończone po wygaśnięciu zobowiązań objętych ww. tytułami wykonawczymi skutkiem realizacji zajęcia egzekucyjnego świadczenia emerytalnego K. R. i świadczenia rentowego R. R. w Oddziale ZUS w B. z dnia 10 maja 2011r. oraz realizacji odpowiednio w dniach 28 czerwca 2011r. i 12 czerwca 2012r. zajęć egzekucyjnych wierzytelności należnych skarżącym z tytułu nadpłaty w podatku
dochodowym od osób fizycznych za 2010r. i 2011r. Po otrzymaniu przelewu z dnia
19 lutego 2013r. w wysokości [...] zł organ egzekucyjny rozliczył na tytuł wykonawczy nr [...] kwotę [...] zł, która spowodowała wygaśnięcie dochodzonych należności wskutek wyegzekwowania, natomiast pozostałą kwotę tut. organ zwrócił do ZUS Oddział w B. i uchylił dokonane czynności egzekucyjne zawiadomieniem nr [...] z dnia [...]., o czym skarżący zostali poinformowani w dniu 11 marca 2013r.
Organ podał, że w dniu 17 października 2012r. p.o. Naczelnika Urzędu P. P.
w obecności kierownika referatu Działu Egzekucji Administracyjnej A. O. przeprowadził rozmowę ze skarżącą w zakresie składanych do urzędu wniosków i pism. Pismem z dnia 12 listopada 2012r. nr [...] organ poinformował K. R. o dokonanych w jej sprawie ustaleniach i zgodnie z wyrażoną przez nią wolą, wszystkie pisma w prowadzonych sprawach oraz te złożone w przyszłości, a także dotyczące zakończonych spraw związanych z postępowaniami egzekucyjnymi prowadzonymi wobec skarżących oraz zgłoszeniami zagrożenia zdrowia publicznego i skargami, będą pozostawione w aktach tych spraw bez udzielania na nie odpowiedzi. Przedmiotowe pismo K. R. odebrała w dniu 26 listopada 2012r.
Organ stwierdził, że nie miał obowiązku udzielenia odpowiedzi na niniejszy wniosek
z dnia 21 marca 2013r. Biorąc pod uwagę treść adnotacji z dnia 17 października 2012r. oraz przesłanego do skarżących pisma nr [...] z dnia 22 listopada 2012r., a także wobec faktu, że w postępowaniach wszczętych w związku ze składanymi przez stronę środkami zaskarżenia stwierdzano, iż postępowanie egzekucyjne na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych było prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą, pismo z dnia 21 marca 2013r. zostało prawidłowo wpięte do akt i pozostawione bez rozpoznania. Na przedmiotową okoliczność została sporządzona przez pracownika organu stosowna notatka służbowa. Powyższe było zasadne tym bardziej, że w dniu 21 marca 2013r. organ wydawał - w związku z kolejnym wnioskiem K. R. - postanowienie o umorzeniu z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych.
Organ ponadto wskazał, że w dniu 29 września 2015r. wpłynęły trzy skargi K. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, w tym jedna dot. wniosku z dnia 21 marca 2013r. "o umorzenie postępowania egzekucyjnego i zwrot kwoty [...] zł przymusowo ściągniętej ze świadczenia ZUS zawiadomieniem o uchyleniu zajęcia ZUS na świadczenia KRUS - znak [...]. nr [...] . Organ egzekucyjny całość akt sprawy, wraz z odpowiedzią na skargi, pismem z dnia 23 października 2015r. przekazał do WSA, który postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015r. sygn. akt. I SAB/Bd 19/15 skargę odrzucił.
W ocenie organu, zarzuty i wnioski ujęte w skardze są bezzasadne. Organ nie dopuścił się bezczynności w ww. sprawie, albowiem wielokrotnie informował skarżących, w jaki sposób, kiedy postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez KRUS O/B. zostało zakończone, a także, że zostało ono prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą. Ponadto organ podniósł, że postąpił zgodnie z wolą skarżącej, która jak wynika z adnotacji z dnia 17 października 2012r. nie chce, aby organ udzielał jej odpowiedzi na jakiekolwiek składane wnioski, a jedynie archiwizował przesłane przez nią i jej męża pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy)
i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).
Podać należy, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. prowadził w stosunku do Państwa K. i R. R. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] wystawionych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w B. (k.1-7).
W toku czynności egzekucyjnych w dniu 10 maja 2011r. dokonano zawiadomieniem
nr [...] (ten numer sprawy skarżący powołują obecnie w skardze) zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz
z ubezpieczenia społecznego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział
w B. K. R. (emerytura) i R. R. (renta). Zawiadomienia o zajęciu doręczono każdemu zobowiązanemu wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych w dniu 19 maja 2011r. (k.8). Następnie organ egzekucyjny dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia 16 czerwca 2011r. zajęcia wierzytelności K. i R. R. z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym z rozliczenia rocznego za 2010r. w kwocie [...] zł. (ww. zawiadomienie zobowiązani odebrali w dniu 6 lipca 2011r.; k.11), a zawiadomieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012r. zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym z rozliczenia rocznego za 2011r. w kwocie [...] zł. (ww. zawiadomienie zobowiązani odebrali w dniu 11 czerwca 2012r.; k.21).
Zakończenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. i R. R. nastąpiło po wygaśnięciu zobowiązań objętych ww. tytułami wykonawczymi skutkiem realizacji ww. zajęcia egzekucyjnego świadczenia emerytalnego K. R. i świadczenia rentowego R. R. w Oddziale ZUS w B. z dnia 10 maja 2012r. oraz realizacji odpowiednio w dniach 28 czerwca 2011r. i 12 czerwca 2012r. zajęć egzekucyjnych wierzytelności należnych K. i R. R. z tytułu nadpłaty w podatku i dochodowym od osób fizycznych za 2010r. i 2011r. Po otrzymaniu przelewu z dnia 19 lutego 2013r. w wysokości [...] zł organ egzekucyjny rozliczył na tytuł wykonawczy nr [...] kwotę [...] zł, która spowodowała wygaśnięcie dochodzonych należności wskutek wyegzekwowania, natomiast pozostałą kwotę organ zwrócił do ZUS Oddział w B. i uchylił dokonane czynności egzekucyjne zawiadomieniem nr [...] z dnia 5 marca 2013r., o czym K. i R. R. zostali poinformowani w dniu 11.03.2013r. (k.30). Zaznaczyć należy, że z uwagi na składane do Urzędu w toku prowadzonego postępowania wnioski zobowiązanych organ egzekucyjny wydał postanowienie w dniu [...] nr [...], w którym uznał zarzut nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny i odmówił K. R. uznania zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia (k.12), a w dniu 24 sierpnia 2011r. wydał postanowienie nr [...], w którym uznał zarzut nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny i odmówił uznania R. R. zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia (k.14). R. R na postanowienie w sprawie zarzutów wniósł do organu w dniu 2 września 2011r. zażalenie (k.16), a Dyrektor Izby Skarbowej w B. po rozpatrzeniu zażalenia wydał postanowienie nr [...] z dnia [...]. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie (k.18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 7 lutego 2012r. sygn. akt
I SA/Bd 832/11 oddalił skargę skarżącego w przedmiocie zarzutów (k.20). Przedmiotowe orzeczenie stało się prawomocne w dniu 9 marca 2012r. K. R. złożyła natomiast do organu w dniu 25 lipca 2011r. wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia administracyjnego nr [...] z dnia [...]. (k.13), które zostały wyjaśnione postanowieniem z dnia [...]. nr [...] (k.15). Skarżąca na ww. postanowienie złożyła zażalenie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...]. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji (k.17-19). Wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została odrzucona postanowieniem z dnia 4 października 2012r. sygn. akt. I SAB/Bd 41/12.
Zagadnienie zatem prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego było przedmiotem oceny tut. Sądu. Następnie w obrębie ww. postępowania egzekucyjnego R. R. i K. R. wnieśli do tut. Sądu ponad 140 skarg, z których część została oddalona, a cześć odrzucona, w tym na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. Zagadnienie prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego i dokonanych rozliczeń została już rozstrzygnięta. Również skargi na bezczynność tego organu zostały oddalone w tym w sprawie o sygn. akt I SAB/Bd 16/15 lub odrzucone (np. sygn. akt I SAB/Bd 50/13, sygn. akt I SAB/Bd 51/13, sygn. akt I SAB 52/13). Obecnie tut. Sąd nie może kolejny raz oceniać, czy Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dopuścił się bezczynności, czy też nie miało to miejsca, skoro faktycznie sprowadza się to do zarzutu nieprawidłowego prowadzenia i rozliczeń w ramach tego samego postępowania egzekucyjnego, w związku z którym skarga na bezczynność była oddalona – sygn. akt I SAB/Bd 16/15.
Prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 600/13).
Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz J. Szulc
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło