I SAB/Bd 61/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południe w Bydgoszczy w przedmiocie niewydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 11 maja 2026 r. skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz - Południe w Bydgoszczy w związku ze złożonym przez nią zawiadomieniem z dnia 30 września 2025 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stanowiącego przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków oraz poświadczenie nieprawdy przez K. Z. (radcę prawnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w Bydgoszczy), który wniósł o Sądu Okręgowego VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt VI U 74/24 o zasądzenie kwoty 180 zł w sprawie ze skargi przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Centrali w Warszawie pomimo braku skargi wniesionej przez skarżącą w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Wskazać należy, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prokuratora Rejonowego Bydgoszcz - Południe w Bydgoszczy w sprawie zawiadomienia skarżącej z dnia 30 września 2025 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stanowiącego przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków oraz poświadczenie nieprawdy przez K. Z. (radcę prawnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w Bydgoszczy). Jak wynika z treści przytoczonego art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność organów jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Oznacza to, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 544/11). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie. Przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie nakładały w niniejszej sprawie na Prokuratora Rejonowego obowiązku wydania aktu administracyjnego, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Uznając zatem, że kontrola zarzucanej w skardze bezczynności Prokuratora Rejonowego nie mieści się w zakresie właściwości orzekania przez sąd administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.