I SO/Bd 1/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 01 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu I i II raty podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2017r. oraz odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia III i IV raty podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2017r. postanawia: odrzucić wniosek Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2017r. Skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o doręczenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] w sprawie umorzenia zaległości podatkowych. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że nie doręczono mu zaskarżonej decyzji. Podał, że o wydaniu przez organ drugiej instancji decyzji dowiedział się w dniu 20 grudnia 2017r. z pisma Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2017r. Przekazując Sądowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przy piśmie z dnia 9 stycznia 2018r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wraz z wnioskiem Strona nie złożyła skargi. Organ jednocześnie podał, że zaskarżona decyzja została uznana za skutecznie doręczoną Stronie w dniu 5 września 2017r. po dwukrotnym awizowaniu jej przez urząd pocztowy i nieodebraniu jej w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przede wszystkim należy zauważyć, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Strona nie spełniła wskazanego w art. 87 § 4 p.p.s.a. wymogu dokonania równocześnie z wnioskiem czynności, która nie została dokonana w terminie. Czynnością tą w przedmiotowej sprawie było wniesienie skargi. W pierwszej kolejności należy jednak odnieść się do kwestii doręczenia Stronie zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu I i II raty podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2017r. oraz odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia III i IV raty podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2017r., została uznana za skutecznie doręczoną Stronie na podstawie art. 150 § 1 pkt 2 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017r., poz. 201) z powodu nie odebrania jej w terminie. Stosownie do tych przepisów, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, po czym, w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z adnotacji znajdujących się na kopercie, w której przesłano zaskarżoną decyzję, przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 21 sierpnia 2017r. i ponownie w dniu 29 sierpnia 2017r., po czym została zwrócona do nadawcy w dniu 6 września 2017r. (k. 6 akt administracyjnych). W konsekwencji, należało uznać ją za doręczoną z upływem dnia 4 września 2017r., nie tak jak twierdzi organ w piśmie z dnia 9 stycznia 2018r. - w dniu 5 września 2017r. W takich okolicznościach, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., Stronie przysługiwało prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem organu odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, tj. do dnia 4 października 2017r. (włącznie). Skarga do organu w tym okresie nie została złożona. Skarżący pismem z dnia 29 grudnia 2017r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który zasadnie wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Do wniosku o przywrócenie terminu Skarżący nie załączył jednak skargi, co niezbędne jest do spełnienia wymogów formalnych wniosku wynikających z art. 87 § 4 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest wprawdzie pogląd, że w sytuacjach, w których strona wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przewodniczący winien wezwać stronę o uzupełnienie wniosku, przez złożenie skargi, jeżeli skarga uprzednio nie została wniesiona (por. postanowienia NSA: z dnia 28 listopada 2008r., sygn. akt II OZ 1260/08; z dnia 6 lipca 2011r., sygn. akt II FZ 319/11, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), jednak w przedmiotowej sprawie wzywanie Skarżącego o nadesłanie skargi nie miałoby znaczenia dla rozpatrzenia wniosku, albowiem nawet gdyby Skarżący uzupełnił ten brak formalny, nie zostałby spełniony wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, co skutkowałoby również odrzuceniem przedmiotowego wniosku. Taki pogląd został także zaprezentowany m.in. postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 września 2009r., sygn. akt III SA/Łd 312/09, gdzie stwierdzono, że wniosek o przywrócenie terminu bez równoczesnego dokonania czynności procesowej dotknięty jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jednakże z uwagi na fakt bezspornego spóźnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu, skutkującego jego odrzuceniem Sąd odstąpił od wzywania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku. W ocenie Sądu, nie zmieniłoby to treści rozstrzygnięcia, a stanowiłoby jedynie przedłużenie toku postępowania (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym zakresie zauważyć należy, że Skarżący w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podał, że o wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dowiedział się w dniu 20 grudnia 2017r. z pisma Burmistrza W. z dnia [...] grudnia 2017r. Przyjmując zatem dzień 20 grudnia 2017r. jako termin, w którym dowiedział się o wydaniu decyzji i uchybieniu terminu do wniesienia skargi, należało przyjąć, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać wniesiony najpóźniej w dniu 27 grudnia 2017r., co spełniałoby wymóg wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika natomiast, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w placówce pocztowej w dniu 29 grudnia 2017r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano wniosek, k.3 akt sądowych), a zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a., co skutkowałoby również jego odrzuceniem. W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd stwierdza, że złożony przez Stronę wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie spełnia wymogów formalnych i w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.