II SA/Bd 1007/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. K.-R. i K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 grudnia 2012 r. odrzucono skargę M. K.-R. i K. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. Odpis tego orzeczenia, został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 31 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. nr 25 akt sądowych). Natomiast przesyłkę zawierającą odpis postanowienia skierowaną do M. K.-R. odebrał również w dniu 31 grudnia 2012 r. K. R., potwierdzając tą czynność własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 26 akt sądowych). Pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżących wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W jego uzasadnieniu wskazano, że nieuiszczenie wpisu nastąpiło nie z winy skarżących bowiem nie wiedzieli o konieczności poinformowania Sądu, że po wniesieniu skargi będą przebywali w [...] gdzie mają stałą pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie ustawodawca w art. 88 powoływanej ustawy postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższej regulacji prawnej wynika zatem, że przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). W związku z powyższym wyjaśnić należy, że w rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 14 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi M. K.-R. i K. R. został doręczony skarżącemu osobiście w dniu 31 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. nr 25 akt sądowych). Natomiast przesyłkę zawierającą odpis postanowienia skierowaną do M. K.-R. odebrał również w dniu 31 grudnia 2012 r. K. R., potwierdzając tą czynność własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 26 akt sądowych). Tym samym – w ocenie Sądu – najpóźniej w tym dniu (31 grudnia 2012 r.) strona skarżąca dowiedziała się o fakcie uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Zatem od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten liczony od 31 grudnia 2012 r., upływał w dniu 7 stycznia 2013 r. W niniejszej sprawie, wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnik skarżących złożył w dniu 25 stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 34 akt sądowych), a więc niewątpliwie po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Z tego względu wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a.