II SA/Bd 1020/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej G. z dnia [...] 2006 r. w przedmiocie pozbawienia drogi na terenie miasta kategorii drogi gminnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 października 2006 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej G. z dnia [...] 2006 r. w przedmiocie pozbawienia drogi na terenie miasta kategorii drogi gminnej. Pismem z dnia 8 listopada 2006 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji czy przed wniesieniem skargi wezwała organ, zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tj. Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 z późn. zm. - zwanej dalej "u.s.g."), do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżąca oświadczyła, iż pismem z dnia 20 grudnia 2004 r. wezwała Prezydenta Miasta G. do zapłaty odszkodowania za szkodę majątkową wynikającą z niemożności dojazdu i korzystania z jej posesji. Skarżąca ponadto podała, iż odrębnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wnosiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Należy zauważyć, iż w przypadku skarg na uchwały podjęte przez organy gminy dopuszczalność wniesienia skargi reguluje przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W związku z tym warunkami wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest po pierwsze uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia a po drugie bezskuteczność tego wezwania. W niniejszej sprawie jako wezwania o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. nie można traktować pisma skarżącej z dnia 20 grudnia 2004 r. adresowanego do Prezydenta Miasta G., ponieważ dotyczy innej materii i zostało wniesione przed podjęciem zaskarżonej uchwały. Ponadto skarżąca w piśmie z dnia 17 listopada 2006 r. oświadczyła, iż odrębnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie wnosiła. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.