II SA/Bd 1033/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi sp. A. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Wójt G. Z. w porozumieniu z B. K., Wójtem G. K., Wójtem G. C., Wójtem G. W., Burmistrzem B. K. , Wójtem G. L., P. W., Wójtem G. B., W. B. oraz Wójtem G. I. w uzgodnieniu z Marszałkiem Województwa K. – P., a także w uzgodnieniu z K.-P. Wojewódzkim Konserwatorem Z. Delegatura w B. i W. , Dyrektorem Okręgowego Urzędu Górniczego w G., Geologiem Wojewódzkim, Starostą A. , S. I., Starostą W. , Dyrektorem K. K., Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T., Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad w B. , Z. W. w B. Rejon Dróg Wojewódzkich w I. i we W. , Dyrektorem Z. K. z/s w O. , Dyrektorem Z. K. z/s w O. , Dyrektorem P. W. z/s w J. , Dyrektorem Zarządu Dróg Powiatowych w I. , B. K., Wójtem G. K., Wójtem G. C., Wójtem G. W., Burmistrzem B. K. , Wójtem G. L., P. W., Wójtem G. B., W. B., Wójtem G. I., Wojewodą K.-P., Marszalkiem Województwa K.-P., Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w A. K., Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w I. , Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym we W. , Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G., Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. , Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. , na podstawie art. 1 ust. 2, art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 1, 53 ust. 1 i 4, 54 i art. 55, art. 56 w związku z art. 52 ust. 2 i art. 61 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 2 pkt. 1 tejże ustawy i art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), ustalił na rzecz [...] S.A. warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji p.n. "Budowa podziemnego rurociągu wody i solanki wraz z linią światłowodową i systemem ochrony katodowej dla potrzeb zadania inwestycyjnego nr [...] "Projekt J. ", usytuowanej w następujących gminach, wg kolejności występowania na trasie inwestycji: L. K. (w obrębach: B., C. W., G. W., K., S. G., Ś., W. O.), K. (w obrębach - C., D., G., P. G., S., U.), C. (w obrębach - C. 1, G., N. S., W. N.), W. (w obrębach - K., L., Ł., N. W., P., S.), B. K. (w obrębach - A., W.), L. (w obrębach - B. ), M. W. (w obrębie – A. ), B. (w obrębach - B. , B. , B., J., K., S. D., S. M. ), Z. (w obrębach - B., K., L., M., S. , S.-K., S. , U. D., W. B., Z.), D. B. (w obrębach - G., P., P., R., S.) oraz I. (w obrębach - G., Ł., W.). Rodzaj inwestycji wskazano jako obiekty przesyłowej infrastruktury technicznej wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną oraz zabezpieczeniami technicznymi – podziemne rurociągi wody o długości 44,6 km (+/- 10%) w gminach: L. K. , K. , C. , W. , B. K. , L. i W. M. oraz podziemne rurociągi solanki o długości 75,5 km (+/- 10%) w gminach: L. K. , K. , W. , B. K. , L. , B. , Z. , D. B. i I. . Wójt szczegółowo wskazał numery ewidencyjne działek, na których przewidziano do realizacji podziemny rurociąg wody oraz podziemny rurociąg solanki wraz ze strefą techniczną, wskazując jednocześnie numery ewidencyjne działek objętych strefą techniczną bez rurociągów wody i solankach, a także numery ewidencyjne działek, na których przewidziano do realizacji stacje zasuw w ilości do 11 sztuk. Organ wskazał na warunki i zasady zagospodarowania terenów oraz ich zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, określając zarówno warunki ogólne, jak i warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, warunki ochrony środowiska i zdrowia ludzi, warunki ochrony przyrody i krajobrazu, warunki ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, warunki ochrony dóbr kultury współczesnej, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Ustalono również granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów, podlegających ochronie, ustalonych na podstawie przepisów odrębnych, w tym terenów górniczych, a także narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych i inne warunki wynikające z przepisów odrębnych. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że wniosek [...] S.A o ustalenie warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na budowie podziemnego rurociągu wody i solanki wraz z linią światłowodową i systemem ochrony katodowej dla potrzeb zadania inwestycyjnego nr [...] "Projekt J. ", wynikającego z prawomocnej Decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak [...].[...] złożony został przez pełnomocnika spółki w dniu [...] listopada 2014 r. Wniosek zawierał wszystkie elementy określone w art. 52 ust. 2 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projektowana inwestycja, jako inwestycja liniowa, polegać ma na budowie rurociągów wody i solanki wraz z niezbędnymi obiektami na sieci (stacje zasuw - lokowane przy drogach gminnych lub powiatowych, komory technologiczne). Organ wskazał, że rurociągi planuje się wykonać z rur stalowych DN 600, wzdłuż nich ułożony będzie system ochrony katodowej i linia światłowodowa w kanalizacji teletechnicznej, w celu transmisji danych o pracy rurociągów, stacji i obiektów. W przeważającej części rurociągi zostaną ułożone metodą wykopu otwartego. Przekroczenia dróg, torów, lasów oraz cieków, przewiduje się metodami bezwykopowymi. Planowana inwestycja ma objąć swym zakresem również ingerencję w istniejącą pompownię ujęciową oraz budowę nowej pompowni liniowej na terenie zakładu A. we W. . Projektowany system ochrony katodowej umożliwi zabezpieczenie rurociągów przed korozją oraz pełnić ma funkcję informująco-ostrzegawczą wystąpienia awarii. Na rurociągach przewiduje się dodatkowo armaturę technologiczną - odwodnieniową lub odpowietrzenia, zabudowaną w komorach lub studniach. Zadaniem inwestycji ma być przetłaczanie wody z ujęcia na rzece Wiśle, na odległość ok. 55 km, do procesu ługowania soli w planowanej Kopalni Soli i Zakładzie Ługowniczym, przewidzianych do realizacji w południowo-wschodniej części G. K. (powiat w. ) w okolicy wsi W. O. P., z wykorzystaniem istniejącej pompowni ujęciowej (zlokalizowanej we W. na działce stanowiącej własność Zakładów A. S.A. nr [...] w obrębie A. ) oraz nowej pompowni liniowej, planowanej do zabudowy w bezpośrednim sąsiedztwie pompowni istniejącej. W wyniku działania Kopalni i Zakładu Ługowniczego nastąpi produkcja solanki lub półsolanki, które następnie transportowane będą rurociągiem do kopalni IKS "S. " w miejscowości G. w G. I.. Organ, po rozpoznaniu wniosku inwestora, stwierdzając, iż zawiera on wszelkie wymagane elementy, w tym określenie granic terenów objętych wnioskiem, przedstawionych na kopiach mapy zasadniczej przyjętej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z nakładką ewidencyjną, obejmującej tereny, których wniosek dotyczy i obszary na które ta inwestycja może oddziaływać, a także charakterystykę inwestycji, przedstawioną w formie opisowej i graficznej oraz określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji i dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko, zakwalifikował inwestycję do kategorii inwestycji celu publicznego określonych w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.), jako inwestycja w rozumieniu art. 2 pkt. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.). Organ wskazał, że nieruchomości, na których lokalizowana jest inwestycja znajdują się w granicach administracyjnych 11 gmin, które w dacie wydania decyzji nie były objęte obowiązującymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, wobec czego konieczne było wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W toku postępowania organ przeprowadził analizę, o której mowa w art. 53 ust. 3 u.p.z.p., w szczególności dokonując analizy stanu faktycznego i prawnego terenów, na których przewiduje się realizację inwestycji. Analizę przeprowadzono w oparciu o wniosek Inwestora wraz z mapą w skali 1:2000 obejmującą wnioskowane tereny, mapy glebowo-rolnicze w skali 1:5000 oraz wizje w terenie. Organ wskazał, że tereny objęte decyzją nie wymagają uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Organ zwrócił ponadto uwagę na brak sprzeczności wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami odrębnymi. Planowana inwestycja nie wpłynie również na zmianę dotychczasowej funkcji, zasad i zagospodarowania przedmiotowych terenów poza stacjami zasuw wraz z prowadzącymi do nich drogami dojazdowymi, które zaplanowano wyłącznie w terenach niewymagających uzyskania zgody na wyłączenie gruntów rolnych i leśnych z produkcji. Wójt podniósł, że na etapie projektu decyzji wystąpiono o niezbędne uzgodnienia, wynikające z przepisów prawa. Uzyskano pozytywne opinie części organów, pozostałe organy natomiast nie ustosunkowały się do projektu decyzji w ustawowym terminie, przy czym, jak wskazał Wójt, w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. Organ zwrócił ponadto uwagę, że inwestycja nie koliduje z zadaniami rządowymi, służącymi realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym, gdyż nie przewidziano zadań rządowych na terenach objętych inwestycją. Nie stoi również w kolizji z samorządowymi zadaniami ponadlokalnymi realizującymi cele publiczne. Organ pierwszej instancji podniósł ponadto, że zachowane zostały w przedmiotowej sprawie wymogi proceduralne poprzez podanie do publicznej wiadomości o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych dotyczących wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na realizację przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 14 dni od daty podania do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie na tablicach ogłoszeń i na stronie internetowej Urzędu G. Z. oraz na tablicach ogłoszeń i na stronach internetowych pozostałych urzędów gmin, w obrębie których zlokalizowano inwestycję. Pozostałych mieszkańców gmin oraz właścicieli terenów, na które inwestycja może oddziaływać, zawiadomiono w drodze obwieszczenia w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. na tablicach ogłoszeń i na stronie internetowej urzędu, a także na tablicach ogłoszeń i na stronie internetowej każdego urzędu gminy, w obrębie którego zlokalizowane są tereny, na które inwestycja może oddziaływać. O wszczęciu postępowania administracyjnego oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentami przedstawionymi przez inwestora i możliwości wniesienia ewentualnych uwag, zastrzeżeń i wyjaśnień, strony zawiadomiono w drodze obwieszenia oraz w sposób przyjęty w miejscach, na które inwestycja może oddziaływać. W toku postępowania zapewniono stronom czynny w nim udział, a przed wydaniem decyzji, organ umożliwił wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W następstwie wniesionych uwag, trasa przebiegu rurociągu wody i solanki została zmieniona. W wyniku wniesionych uwag oraz analizy warunków i zasad zagospodarowania terenów oraz stanu faktycznego i prawnego, przesunięto ponadto lokalizację następujących stacji zasuw: Z2, Z12 i Z13 oraz zrezygnowano ze stacji zasuw Z5. Zmniejszono również kształt ogrodzenia terenu stacji zasuw Z11. Trasa rurociągu została skorygowana z uwzględnieniem warunków technicznych dla zbliżenia do istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 na minimalną odległość ok. 10 m. Modyfikację przebiegu rurociągu, zgodnie z innymi wniesionymi uwagami, wyklucza istniejący przebieg autostrady A1 oraz budowany zbiornik płazów. Odwołania od powyższej decyzji skutecznie wnieśli: A. sp. z o.o. w D. B. , M. S., R. P. oraz A. i P. Z.. A. sp. z o. o. w D. B. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 6 ust. 2 u.g.n. – poprzez mylne uznanie przedmiotowej decyzji za inwestycję celu publicznego, naruszenie art. 52 ust. 2 u.p.z.p. – poprzez błędne uznanie, że wniosek zawierał niezbędne elementy, wydanie decyzji w sytuacji, gdy nie uzgodniono ze wszystkimi zainteresowanymi przebiegu planowanej inwestycji przy istniejącym sprzeciwie ze strony niektórych zainteresowanych, oraz naruszenie przepisów kpa, poprzez niezebranie wyczerpującego materiału dowodowego i oparcie decyzji jedynie na dokumentach przedłożonych przez wnioskodawcę. M. S. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 4 ust. 2 pkt 1 i art. 2 pkt 5 u.p.z.p. w związku z art. 6 pkt 2 u.g.n. poprzez nieprawidłową kwalifikację inwestycji jako inwestycji celu publicznego, naruszenie art. 95 ust. 1 oraz art. 104 ust. 1 ustawy prawo geologiczne i górnicze oraz art. 125 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez lokalizację inwestycji na terenie złóż kopalin i w granicach terenów górniczych, naruszenie art. 6, 8 oraz art. 107 § 1 i 3 Kpa. R. P. wskazał w odwołaniu, że na każdym etapie wydawania decyzji był przeciwny, by inwestycja przebiegała przez jego działki w miejscowości K. , gm. W. twierdząc, że inwestycja ogranicza jego prawo własności do dysponowania gruntami. A. Z. i P. Z. wskazali w swych odwołaniach, że nie zostali poinformowani u wszczęciu postępowania, a także o toczącym się postępowaniu, nie umożliwiono im także zapoznania się z aktami sprawy, ani nie wyznaczono terminu na zapoznanie się z dokumentacją, mimo, że decyzja dotyczy nieruchomości stanowiącej ich własność, znajdującej się w N. W.. Odwołujący się podnieśli, że inwestycja przebiegająca przed środek ich działki, znacząco obniży jej wartość, proponowane odszkodowanie jest natomiast zbyt niskie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Kolegium, nie ma wątpliwości, że inwestycja obejmująca budowę trzech rurociągów (2 do przesyłu wody, 1 do przesyłu solanki), infrastruktury liniowej niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania planowanej kopalni soli, zadaniem której jest przetłaczanie wody z ujęcia na Wiśle (55km) do procesu ługowania soli w planowanej kopali soli i zakładzie ługowniczym, w wyniku działania której nastąpi produkcja solanki lub półsolanki, które transportowane będą do kopalin IKS S. , mieści się w celach publicznych określonych w art. 6 pkt 2 u.g.n. Sporne w ocenie SKO pozostaje jedynie, czy inwestycja jest działaniem o znaczeniu lokalnym (gminnym) / ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym) / krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne) lub metropolitalnym. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestycję należy zaliczyć do kategorii działań o znaczeniu, co najmniej ponadlokalnym. Perspektywiczne uruchomienie kopalni soli, której mają służyć planowane rurociągi, niewątpliwie ma znaczenie dla przemysłu chemicznego regionu kujawsko-pomorskiego. Z planów inwestora wynika, że solanka odprowadzana z kopalni soli w okolicach L. K. , kierowana do I. , dystrybuowana będzie następnie do przedsiębiorstw chemicznych w rejonie województwa kujawsko-pomorskiego. Przemysł chemiczny stanowi przy tym kluczowy sektor dla rozwoju województwa, a wykorzystanie złóż soli kamiennej stanowi istotny kierunek w strategii rozwoju województwa. Budowa nowej kopalni soli zapewni, zatem dodatkowe źródło dostawy solanki dla regionalnego przemysłu chemicznego. Inwestycja ma również znaczenie dla społeczności lokalnej, oddziałując na interesy mieszkańców regionu, poprzez rozwój gospodarczy regionu, kreowanie rynku pracy, utrzymanie i rozbudowę infrastruktury technicznej o znaczeniu wojewódzkim, co zarazem mieści się w nadrzędnych celach polityki rozwoju województwa. Organ wskazał wreszcie na aspekt krajowy inwestycji, ponieważ w efekcie wydobycia soli z planowanej kopalni w okolicach L. K. stworzone zostaną kawerny służące jako podziemne magazyny gazu, ropy naftowej i paliw. Budowa rurociągów jest niezbędna dla stworzenia przestrzeni magazynowych mających docelowo służyć realizacji obowiązku zapewnienia rezerw strategicznych ropy naftowej i produktów naftowych, poprzez utrzymywanie zapasów obowiązkowych, lub umożliwienie państwu korzystania z kawern na potrzeby zapasów państwowych. Kolegium uznało, że wniosek o ustalenie warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego spełnia warunki określone art. 52 ust 2 u.p.z.p. Granice terenów objętych wnioskiem określono na załącznikach mapowych, wykonanych w skali 1:2000. Charakterystyka inwestycji obejmuje określenie planowanego sposobu zabudowy i zagospodarowania wraz z opisem zagospodarowania istniejącego, zawiera także opis parametrów technicznych inwestycji liniowej, określenie zapotrzebowania na media oraz opis przewidywanego wpływu inwestycji na środowisko. Przebieg inwestycji i sposób zagospodarowania terenu zostały przy tym przedstawione zarówno w części opisowej wniosku, jak i w postaci załączników graficznych. Kolegium wskazało, że uzupełniło postępowanie wyjaśniające, zwracając się do inwestora o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące projektowanego przebiegu inwestycji oraz możliwości jego zmiany. Jak wynika z odpowiedzi pełnomocnika inwestora – lokalizacja przedmiotowej inwestycji jest najbardziej optymalną z punktu widzenia interesów zarówno inwestora, jak i osób posiadających prawa do nieruchomości, przez które inwestycja przebiega. W szczególności trasa rurociągów została tak zaprojektowana, by spełniała wymogi techniczne i ekonomiczne. Oznacza to, że powinna być zrealizowana w miarę możliwości odcinkami prostymi bez gwałtowanych zmian. Projektowane rurociągi poza innymi aspektami, muszą zachować także wymagane odległości od istniejącej infrastruktury, jak np. autostrada, gazociągi, rurociągi paliwowe itp. Pełnomocnik inwestora wskazał ponadto, że ominięcie działek odwołującego się R. P. nie jest możliwe, gdyż poza aspektami techniczno-ekonomicznymi (dodatkowe załomy i wydłużenie trasy), pociągałoby za sobą konieczność realizacji inwestycji na nowych działkach, które nie były przedmiotem decyzji środowiskowej z [...] maja 2014 r. Pozostawienie inwestycji na południowych krańcach działek 156, 159, 160 i 161 oraz w północnej części działki 138/6 spowodowałoby, iż poza koniecznością wykonania zbędnych załomów i wydłużenia trasy, na działkach właścicieli pomiędzy w/w obszarami rurociągi przebiegałyby po przekątnej oraz należałoby wykonać dodatkowe skrzyżowanie z istniejącym gazociągiem wysokiego ciśnienia. Optymalizacja trasy na tym odcinku polegała na tym, że rurociągi zaprojektowano w maksymalnym możliwym przybliżeniu do istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia DN500, lokalizując nowe rurociągi równolegle, w odległości ok. 10 m. Oznacza to, że nowe rurociągi wraz z pasem technicznym znajdują się w strefie kontrolowanej gazociągu, wolnej od zabudowy, która i tak uniemożliwia lokalizowanie jakichkolwiek budynków. Nowa inwestycja nie pogarsza, zatem w tym aspekcie zastanego stanu nieruchomości przez które, przechodzi. Odnośnie lokalizacji inwestycji na działkach należących do odwołującego się M. S. wskazano, że podczas lokalizowania projektowanego rurociągu brano pod uwagę koncesję nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. W trakcie realizacji prac projektanci kontaktowali się odwołującym się, aby – jeśli to możliwe – uwzględnić jego propozycje. Zwrócono uwagę na to, że na analizowanym odcinku rurociąg zaprojektowano równolegle w maksymalnym możliwym zbliżeniu do istniejącego rurociągu paliwowego PERN DN300, lokalizując nowy rurociąg równolegle w odległości ok. 6 m. Oznacza to, że nowy rurociąg wraz z pasem technicznym znajduje się w 30 m strefie technicznej rurociągu paliwowego, tym samym nowa inwestycja nie pogarsza w tym aspekcie zastanego stanu nieruchomości, w szczególności nie wpływa na możliwość eksploatacji złoża, która musi uwzględniać ochronę istniejącego rurociągu paliwowego. W ocenie organu inwestycja w planowanym przebiegu równoważy interesy inwestora i właścicieli nieruchomości znajdujących się na trasie rurociągów. Wskazuje na to m.in. maksymalne zbliżenie planowanych rurociągów do istniejącego gazociągu i lokalizowanie rurociągu w pasie technicznym gazociągu, co skutkuje tym, że nowa inwestycja nie skutkuje zwiększeniem ograniczeń w możliwości korzystania z nieruchomości niż te, które już obecnie występują z uwagi na lokalizację gazociągu. Organ wskazał, że istotne w sprawie są także ograniczenia w lokalizacji rurociągów wynikające z normatywów określających minimalne odległości od istniejącej już infrastruktury, a także sam fakt, że w terenie istnieje już określona infrastruktury (np. autostrada, gazociągi). Racjonalne i przekonujące są w ocenie organu także twierdzenia o tym, że aspekty ekonomiczne i techniczne przemawiają za tym, aby inwestycja była zrealizowana w miarę możliwości odcinkami prostymi bez gwałtowanych zmian kierunku. Organ zwrócił uwagę na okoliczność, że przy kilkuset stronach postępowania, przez których tereny ma przebiegać inwestycja, jedynie siedmioro z nich wniosło odwołania, przy czym pięcioro skutecznie. SKO wskazało, że ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie wymaga uzyskania zgody, co do przebiegu tej inwestycji od wszystkich zainteresowanych stron. Zgodnie natomiast z art. 56 u.p.z.p. - nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, inwestycja nie narusza natomiast przepisów odrębnych. Kolegium zwróciło również uwagę na brak naruszenia art. 95 ust. 1 i art. 104 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego, z uwagi na nieobowiązywanie na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja uzyskała ponadto pozytywne uzgodnienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G., w ocenie, którego pozostanie ona bez wpływu na dotychczasowe warunki eksploatacji kruszywa przez M. S.. Podobnie inwestycja nie narusza art. 125 Prawa ochrony środowiska. Odnośnie zarzutów dotyczących lokalizacji inwestycji na działce [...], Kolegium wskazało, że inwestycja nie zwiększy ograniczeń w możliwości korzystania z nieruchomości niż te, które już obecnie występują. Ewentualne obniżenie wartości nieruchomości może natomiast skutkować prawem do odszkodowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła A. sp. z o. o. w D. B. , zarzucając jej naruszenie art. 2 ust. 6 u.p.z.p. w związku z art. 6 pkt 2 u.g.n. oraz naruszenie art. 7 w związku z art. 77 i 80 kpa. W ocenie skarżącej spółki inwestycja będąca przedmiotem decyzji nie stanowi celu publicznego w rozumieniu ww. ustaw, organ natomiast dokonał błędnej oceny inwestycji. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem, że sektor chemiczny jest kluczowy dla rozwoju województwa, ponieważ nie znajduje to odzwierciedlenia w "Strategii rozwoju województwa kujawsko – pomorskiego do roku 2020", stanowiącej Załącznik do Uchwały Nr XLI/693/13 Sejmiku Województwa Kujawsko – Pomorskiego z dnia 21 października 2013 r. Inwestycja zatem, w ocenie skarżącej, nie stanowi inwestycji, co najmniej ponadlokalnej. Skarżąca spółka podniosła również, że nie można przypisać charakteru inwestycji celu publicznego tylko z tego względu, że elementami jej są rurociągi, ponieważ urządzenia te służyć będą jedynie Kopalni Soli i Zakładu Ługowniczego, nie będą mieć do nich natomiast dostępu inne osoby, co oznacza, że inwestycji brak przymiotu powszechności. Celem publicznym – jak wskazała skarżąca – jest funkcja, jakiej obiekt ma służyć, niniejsza inwestycja natomiast realizowana jest wyłącznie na użytek inwestora. Skarżąca spółka zarzuciła organowi również naruszenie przepisów procedury poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Jak stanowi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt wedle kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie natomiast z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", zaskarżona decyzja administracyjna może zostać uchylona jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej rozpoznaniu podlega skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], którą Wójt G. Z. ustalił na rzecz [...] S.A. warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego dla Inwestycji p.n. "Budowa podziemnego rurociągu wody i solanki wraz z linią światłowodową i systemem ochrony katodowej dla potrzeb zadania inwestycyjnego nr [...] "Projekt J. ". Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - "u.p.z.p." (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. – obowiązującym w dacie wydania) inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Również art. 4 ust. 2 pkt 1 tej ustawy stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. U.p.z.p. zawiera ponadto definicję "inwestycji celu publicznego", zawartą w art. 5 pkt 2 tej ustawy, według której należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym, zbadania wymaga, czy w świetle ustaleń organów obu instancji inwestycja stanowiąca zgodnie z zaskarżoną decyzją inwestycję celu publicznego stanowi działanie, o którym mowa w art. 5 pkt 2 u.p.z.p. Pojęcie inwestycji celu publicznego oparte jest na kryterium przedmiotowym, nie zaś podmiotowym, czy funkcjonalnym. Oznacza to, że inwestycję celu publicznego stanowi każde działanie o znaczeniu lokalnym czy ponadlokalnym, bez względu na to, czy inwestorem jest podmiot publiczny czy też prywatny, jak również bez względu na to, z jakich środków inwestycja jest finansowana – o ile realizuje cele, o których mowa w katalogu zawartym w art. 6 u.g.n. Obie wyżej wskazane przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, brak którejkolwiek z nich wyklucza uznanie inwestycji za inwestycję celu publicznego. Zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celami publicznymi w rozumieniu ustawy są budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Jak wynika z treści skargi, przedmiotowa inwestycja nie stanowi w ocenie strony skarżącej inwestycji celu publicznego w kontekście przytoczonych przepisów i została jako taka błędnie zakwalifikowana przez organy. Ze stanowiskiem takim nie sposób się zgodzić. Przedmiotem inwestycji jest budowa podziemnego rurociągu wody i solanki wraz z linią światłowodową i systemem ochrony katodowej dla potrzeb zadania inwestycyjnego określonego mianem "Projekt J. ". Zadaniem inwestycji ma być przetłaczanie wody z ujęcia na Wiśle na odległość ok. 55km do procesu ługowania soli w planowanej Kopali Soli i Zakładzie Ługowniczym, w wyniku działania, której nastąpi produkcja solanki lub półsolanki, które transportowane będą do kopalni IKS S. w miejscowości G. (gm. I. ). Realizacja Projektu J. , która obejmuje także uruchomienie Kopali Soli i Zakładu Ługowniczego (nieobjętych wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego) ma na celu, w dalszej perspektywie, stworzenie powierzchni magazynowych, pozwalających zabezpieczy wykonanie ustawowych obowiązków utrzymania zasobów ropy naftowej i paliw. Przedmiotowa inwestycja, mająca służyć uruchomieniu Kopalni Soli i Zakładu Ługowniczego, obejmuje budowę trzech rurociągów – dwa z nich służą przesyłowi wody, 1 natomiast do przesyłu solanki oraz infrastruktury liniowej niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania planowanej kopalni soli. Z powyższego opisu planowanej inwestycji wynika, że ścisły przedmiot wniosku o ustalenie warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego – czyli zamierzenie polegające na budowie podziemnego rurociągu wody i solanki wraz z linią światłowodową i systemem ochrony katodowej dla potrzeb zadania inwestycyjnego nr [...] "Projekt J. " jest częścią większego przedsięwzięcia, wobec czego błędem byłoby ocenianie go w oderwaniu od kontekstu rzeczywistego celu jakiemu służyć ma przedsięwzięcie w ramach którego inwestycja ma powstać. Inwestycja będąca przedmiotem wniosku może być, co prawda oceniona samodzielnie pod kątem zbadania czy sama w sobie stanowi inwestycje celu publicznego, jednakże ocena jej, jako fragmentu większego przedsięwzięcia daje obraz pełniejszy i bardziej obiektywny. Z uwagi jednak na to, że przedmiotem skargi jest decyzja o ustaleniu warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego dla konkretnej inwestycji, należy w pierwszej kolejności dokonać oceny czy zamierzenie będące przedmiotem tej decyzji może zostać ocenione jako inwestycja celu publicznego, czy tez jak wywodzi skarżąca – służyć ma jedynie interesowi inwestora. Podkreślenia wymaga po pierwsze, ze inwestorem w sprawie niniejszej jest [...] S.A. Głównym indywidualnym akcjonariuszem tej spółki jest natomiast Skarb Państwa posiadający 27,52% udziałów w spółce. Nie sposób zatem twierdzić, że wnioskowana inwestycja jest inwestycją prywatną, komercyjną i służy interesom inwestora, w przypadku Grupy [...] bowiem, z uwagi na kontrolę tej spółki przez państwo z racji ilości posiadanych akcji, interes spółki stanowi jednocześnie interes publiczny. Inwestycja będąca przedmiotem wniosku, w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, ma status inwestycji celu publicznego w rozumieniu powołanych wyżej przepisów prawa materialnego, gdyż jest przedsięwzięciem o znaczeniu ponadlokalnym (ma na celu urzeczywistnienie interesu publicznego, istotnego dla zbiorowości, inwestycja przebiega przez teren gmin: L. K. , K. , C. , W. , B. K. , L. , miasto W. , B. , Z. , D. B. oraz I. , obejmujących łącznie teren trzech powiatów) oraz stanowi realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. Zgodnie bowiem art. 6 pkt 2 u.g.n. celami publicznymi w rozumieniu ustawy są m. in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Mając ponadto na uwadze, że planowane przedsięwzięcie jest częścią zadania inwestycyjnego nr [...] "Projekt J. " podkreślić również trzeba, że jego budowa ma znaczenie krajowe – jest, bowiem częścią inwestycji liniowej, która przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa energetycznego mieszkańców całego kraju. O ponadlokalnym charakterze planowanej inwestycji świadczy wpływ projektowanych rurociągów na rozwój przemysłu chemicznego województwa kujawsko – pomorskiego, solanka bowiem odprowadzana z kopalni soli dystrybuowana będzie do przedsiębiorstw chemicznych. Przemysł chemiczny stanowi jeden z kluczowych kierunków rozwoju Województwa Kujawsko – Pomorskiego. Jak podaje Kujawsko – Pomorskie Centrum Obsługi Inwestora w T. Województwo posiada wiodącą rolę w przemyśle chemicznym, zajmując 4 miejsce w kraju w produkcji nawozów azotowych (15%), mając 11% udziału w krajowej wartości produkcji sprzedanej. Wśród wiodących firm można wymienić chociażby Z. A. A. S.A. we W. , E. S.A. w T., S. P. C. SA, I. K. S. S. S.A., "I. K. S.A. w B. , U. P. SA B. , Z. C. "N.-C." S.A. w B. . Również Regionalna Strategia Innowacji Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2014-2020, stanowiąca Załącznik do uchwały nr 2/14/15 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 14 stycznia 2015 r. w sprawie przyjęcia programu rozwoju pn. "Regionalna Strategia Innowacji Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2014-2020" zwraca uwagę na to, że wyróżniającym się, wysoko konkurencyjnym sektorem Województwa Kujawsko-Pomorskiego jest m.in. przemysł spożywczy. Jak natomiast wynika z raportu przygotowanego na zlecenie Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych S.A. w Instytucie Przedsiębiorstwa Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie (sporządzony w grudniu 2016 r.) – województwo (kujawsko – pomorskie) ma też ważną pozycję wśród województw zajmujących się produkcją chemikaliów i wyrobów chemicznych (10% krajowej ich produkcji sprzedanej w 2015 roku). Sektor chemiczny w cytowanym raporcie w Województwie Kujawsko – Pomorskim określony został, jako tzw. sektor wysokich szans. Zwrócić uwagę można również na to, ze solanka przemysłowa wykorzystywana jest, oprócz sektora przemysłowego, w celu zimowego utrzymania dróg. Powyższe argumenty bezsprzecznie przemawiają za tym, że planowana inwestycja zasadnie uznana została za inwestycję celu publicznego, spełniając potrzeby i realizując interesy społeczeństwa na szczeblu lokalnym i ponadlokalnym. Nie sposób nie zwrócić uwagi na podnoszony w kwestionowanej decyzji aspekt krajowy inwestycji. Jak już zostało powiedziane, inwestycja będąca przedmiotem wniosku stanowi część zamierzenia inwestycyjnego, długofalowym celem którego jest zapewnienie przestrzeni magazynowych, służących realizacji ustawowego obowiązku tworzenia zapasów ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego. Obowiązek, o którym mowa wynika z przepisów prawa krajowego (ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego i państwa i zakłóceń na rynku naftowym – t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1190), europejskiego (Dyrektywa Rady 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych – Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 265/9 9/10/2009; Dyrektywa Rady 2004/67/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. dotycząca środków zapewnienia bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego – Dziennik Urzędowy L 127, 29/04/2004 P. 0092 – 0096) i międzynarodowego. Zgodnie z obowiązującym w Polsce systemem zapasów interwencyjnych ropy naftowej i produktów naftowych oraz obowiązkowych zapasów gazu ziemnego konieczne jest zapewnienie utrzymywania ustawowych ilości zapasów paliw niezbędnych do funkcjonowania gospodarki w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa lub zakłóceń na rynku paliw. Obowiązek obejmuje utrzymywanie 90-dniowych zapasów interwencyjnych ropy naftowej lub paliw i gazu płynnego (LPG) oraz 30-dniowych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego. Obowiązek tworzenia i utrzymywania zapasów paliw oraz magazynowania paliw spoczywa także na przedsiębiorcach prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji paliw oraz handlowcach zajmujących się przewozem paliw płynnych i gazowych, jak również przedsiębiorcach świadczących usługi magazynowe. Powyższe argumenty bezsprzecznie pozwalają zaliczyć projektowaną inwestycję do inwestycji celu publicznego, jest bowiem inwestycją o charakterze ponadlokalnym, a także perspektywicznie krajowym, mającym znaczenie dla rozwoju przemysłu Województwa Kujawsko – Pomorskiego a także dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju. Inwestycja spełnia przy tym kryteria określone w katalogu inwestycji mogących być uznane za inwestycje celu publicznego, stanowi bowiem system ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń – o którym mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n. Zatem – zarówno zakres, jak i cel przedsięwzięcia będącego inwestycją celu publicznego są zgodne z właściwymi przepisami. Zwrócić uwagę należy, że decyzja o ustaleniu warunków inwestycji celu publicznego nie jest decyzją uznaniową, co oznacza, ze przy spełnieniu warunków formalnych musi zostać ona wydana przez właściwy organ. Zgodnie z art. 51 ust. 3 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku inwestycji celu publicznego wykraczającej poza obszar jednej gminy decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowana ta inwestycja, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami albo prezydentami miast. Organem właściwym do wydania decyzji pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie był Wójt G. Z.. Decyzja została wydana w uzgodnieniu z Marszałkiem Województwa Kujawsko-Pomorskiego oraz po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym burmistrzami i wójtami gmin, na których zlokalizowana będzie inwestycja i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zgodnie z art. 52 ust. 2 wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać: 1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000; 2) charakterystykę inwestycji, obejmującą: a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów, b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchni terenu podlegającej przekształceniu, przedstawione w formie opisowej i graficznej, c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. Analizując wniosek wszczynający postępowanie, stwierdzić należy, że zawiera on wszystkie określone niniejszym przepisem elementy. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, w sposób prawidłowy, określony w art. 53 ust. 1 u.p.z.p. w drodze zawiadomień i obwieszczeń zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne, co znajduje swe odbicie w aktach administracyjnych. Organ dokonał również wymaganych uzgodnień: w odniesieniu stanowisk archeologicznych – z K. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami: ze Starostą W. i Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T., w odniesieniu do obszarów przyległych do pasów drogowych – z Dyrektorem Z. K., Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad w B. , Wójtem G. L., Z. W. w B. Rejon Dróg Wojewódzkich we W. , Dyrektorem Zarządu Dróg Powiatowych we W. z/s w J. , Z. W. w B. Rejon Dróg Wojewódzkich w I. , w zakresie zadań rządowych albo samorządowych służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 oraz w art. 48, w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 u.p.z.p: z Marszałkiem Województwa Kujawsko-Pomorskiego, w odniesieniu do przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest marszałek województwa lub dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także obszarów, o których mowa w art. 881 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenów: z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. , Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. i Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. , w zakresie występowania wód publicznych oraz urządzeń melioracji i urządzeń wodnych: z K. K., pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych: z Sanitarnym Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w A. K.. Zwrócić uwagę należy również, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne jest również zgodne z przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 56 u.p.z.p. Odnosząc się do podniesionych w skardze naruszeń postępowania administracyjnego, stwierdzić należy, że Sąd nie dostrzegł żadnych uchybień odnośnie stosowania procedury przez organ zarówno drugiej, jak i pierwszej instancji. Postępowanie przeprowadzone zostało w sposób kompleksowy i wyczerpujący, materiał dowodowy zgromadzony rzetelnie, organ drugiej instancji dokonał również uzupełnienia materiału dowodowego zwracając się do inwestora o udzielenie dodatkowych informacji. Podkreślenia wymaga, że o tym, iż projektowana inwestycja równoważy interesy inwestora i właścicieli nieruchomości usytuowanych na trasie rurociągów, nie skutkując zwiększeniem ograniczeń w możliwości korzystania z nieruchomości niż te, które już obecnie występują z uwagi na lokalizację istniejącego gazociągu, świadczy fakt, że w przedmiotowej sprawie wniesiono jedynie pięć odwołań od decyzji pierwszej instancji i tylko jedną skargę, przy bardzo dużej liczbie podmiotów zainteresowanych w sprawie. Powyższe ustalenia prowadzą do jednoznacznej konstatacji, że analizowana inwestycja stanowi inwestycję o znaczeniu, co najmniej ponadlokalnym, realizująca cel, pozwalający uznać ją za inwestycję celu publicznego w świetle ustawy o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec o oddaleniu skargi.