II SA/Bd 1038/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski. Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Asystent Sędziego Dawid Myszyński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S. M. i M. M. działających pod firmą "A" s.c. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia ... 2014 r. nr ... w przedmiocie kary pieniężnej za niezłożenie kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza K. z ... 2014 r. nr ..., 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżących S. M. i M. M. działających pod firmą "A" s.c. solidarnie kwotę 288 (dwieście osiemdziesiąt osiem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...], znak: [...] Burmistrz K nałożył na spółkę cywilną S. karę za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013 r. w wysokości [...] zł. Decyzja ta na skutek rozpatrzenia odwołania strony została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchylona decyzją z dnia [...], nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji było naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania polegające na tym, że decyzja została skierowana do spółki cywilnej, a nie do jej wspólników, a nadto w sposób nieprawidłowy została wyliczona kwota należnej kary. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...], nr [...] Burmistrz K., na podstawie art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz.U. z 2013, poz. 267 ze zm.), oraz art. 9x, 9zb, 9zf ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (jt. Dz. U. z 2013, poz. 1399 ze zm.), wymierzył solidarnie, S. M. i M. M., wspólnikom spółki S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za niezłożenie kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013 r. w terminie do [...] (72 dni x [...] zł za każdy dzień opóźnienia). W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że przedsiębiorcy zostali wpisani do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów na ich wniosek - w dniu [...]. Z tym faktem wiąże się szereg zobowiązań, w tym m.in. obowiązek sporządzania i przekazywania kwartalnych sprawozdań wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Burmistrz K pismem z dnia [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w B z prośbą o udzielenie informacji, czy przedsiębiorca, który posiada wpis do rejestru działalności regulowanej na terenie Gminy K, a nie odebrał w danym kwartale odpadów komunalnych jest zobowiązany do złożenia sprawozdania kwartalnego podmiotu odbierającego odpady komunalne. W odpowiedzi WIOŚ w B. pismem z dnia [...], znak: [...] przesłał stanowisko Ministerstwa Środowiska Departamentu Gospodarki Odpadami, które na stronie internetowej www.mos.gov.pl 25.02.2013 r. zamieściło interpretację pn.: Sprawozdanie "zerowe" podmiotu, który posiada wpis do rejestru, a nie prowadzi odbierania odpadów komunalnych. W opinii Departamentu Gospodarki Odpadami podmiot, który w danym kwartale nie odebrał odpadów komunalnych z terenu danej gminy ma obowiązek złożyć tzw. sprawozdanie zerowe lub informację do wójta, burmistrza, prezydenta miasta o nieodebraniu odpadów z terenu gminy w danym kwartale. W niniejszej sprawie sprawozdanie podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał – spółki S. wpłynęło do organu w dniu [...]. (data stempla pocztowego [...]), tj. 72 dni po terminie, co skutkuje koniecznością naliczenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł (72 dni x [...] zł za każdy dzień opóźnienia). Decyzja ta została w ustawowym terminie zaskarżona przez wspólników spółki S. W uzasadnieniu podniesiono, że podmiot, mimo iż był wpisany do rejestru działalności regulowanej, nie wykonywał faktycznej działalności na terenie Gminy K. W ocenie strony, przepis art. 9n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.), dalej u.c.p.g., nakłada obowiązek złożenia kwartalnego sprawozdania wyłącznie na podmioty odbierające odpady komunalne, czyli czynnie zajmujące się daną działalnością, a nie jedynie zarejestrowane. Sprawozdanie "zerowe" zostało złożone przez stronę w dniu [...] jedynie z ostrożności, na skutek ponaglenia organu. Na potwierdzenie swojego stanowiska, strona przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2773/13. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż w okresie sprawozdawczym strona była wpisana do rejestru działalności regulowanej i nie została z niego wykreślona zgodnie z art. 9j u.c.p.g. Dla powstania obowiązków sprawozdawczych nie ma znaczenia, na jakiej podstawie prawnej przedsiębiorca lub jednostka gminna świadczą usługi odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Obowiązek sprawozdawczy dotyczy przedsiębiorców faktycznie odbierających odpady od właścicieli nieruchomości (bez względu na to, czy są wpisani do rejestru działalności regulowanej), to znaczy wybranych w przetargu na odbieranie odpadów albo w przetargu na odbieranie i zagospodarowanie odpadów (art. 6d ust. 1 i art. 6f ust. 1 u.c.p.g.), przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości w trybie zamówienia z wolnej ręki (na podstawie art. 6f ust. 2 u.c.p.g.), przedsiębiorców, którzy świadczą usługi na podstawie art. 6s u.c.p.g., a także przedsiębiorców wpisanych do rejestru działalności regulowanej, ale faktycznie takiej działalności nieprowadzących. Obowiązek sprawozdawczy realizowany i rozliczany jest kwartalnie (są to kwartały kalendarzowe). W ocenie Kolegium, przepisy rozdziału 4d u.c.p.g. (kary pieniężne) ustanawiają specyficzny typ odpowiedzialności prawnej określany w doktrynie mianem odpowiedzialności administracyjno - karnej. Charakter tej odpowiedzialności jest dwojaki. O administracyjnym charakterze odpowiedzialności określonej w przepisach art. 9x i nast. u.c.p.g. przesądza tryb wymierzania kar pieniężnych (to jest w drodze decyzji administracyjnej) oraz uniezależnienie wymierzenia kary pieniężnej od winy lub innych znamion podmiotowych (odpowiedzialność obiektywna). Wskazuje to także na odrębność tego rodzaju odpowiedzialności od odpowiedzialności za wykroczenia. Wskazano ponadto, że odpowiedzialność z tytułu deliktów administracyjnych określonych w art. 9x ust. 1 pkt 1-3 u.c.p.g. mogą ponieść podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, które faktycznie prowadzą taką działalność. Natomiast odpowiedzialność z tytułu deliktów administracyjnych określonych w art. 9x ust. 1 pkt 4-5 u.c.p.g. mogą ponieść także takie podmioty, które formalnie uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej, nie mniej jednak faktycznie, jeszcze lub już, takiej działalności gospodarczej nie prowadzą. Delikt administracyjny, o którym mowa w art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., penalizuje naruszenie polegające na przekazaniu sprawozdania kwartalnego po upływie ustawowego terminu, chodzi więc w ocenie organu o naruszenie art. 9n ust. 2 u.c.p.g. W tym przypadku kara wymierzana jest w określonej stawce dziennej, to jest 100 złotych za każdy dzień opóźnienia w przekazaniu sprawozdania. Opóźnienie obliczane jest za każdy dzień kalendarzowy, bez względu na to, czy jest to dzień roboczy, czy też dzień ustawowo wolny od pracy. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Kolegium bezsporne jest, iż odwołująca się spółka złożyła sprawozdanie dotyczące 1 kwartału 2013 roku, z 72 - dniowym opóźnieniem (termin na złożenie sprawozdania upływał z dniem [...], a sprawozdanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zatem za zasadne nałożenie na stronę kary za opóźnienie w przekazaniu kwartalnego sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I kwartał 2013 roku, w wysokości [...] zł. Powyższe stanowisko w ocenie Kolegium potwierdza również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1541/13. W skardze do sądu wspólnicy spółki S. wnieśli o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie: 1. prawa materialnego : art. 9n ust. 1 i ust. 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 w związku z art. 9c ust. 1 u.c.p.g. oraz art. 6 i art. 8 K.p.a. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do stwierdzenia, że przedsiębiorca wpisany do rejestru gminnego obowiązany jest składać sprawozdanie kwartalne także za okres, gdy działalność objęta tym sprawozdaniem nie była faktycznie wykonywana, co w konsekwencji doprowadziło do niedopuszczalnego rozszerzenia odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy ponad wykładnię językową art. 9n ust. 1 i ust. 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., 2. prawa materialnego : art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. w związku z art. 6 K.p.a. i art. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nałożenie - w wyniku dokonania rozszerzającej wykładni na niekorzyść przedsiębiorcy - kary administracyjnej w wysokości rażąco niewspółmiernej do zaistniałego stanu faktycznego, a przez to budzącej poważne wątpliwości co do jej zgodności z Konstytucją. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Kolegium dokonało wykładni rozszerzającej przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazując, że ustawa ta nie zawiera definicji legalnej wyrażenia "przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne", a zatem należy to wyrażenie rozumieć jak w języku potocznym. Zatem dokonując oceny obowiązków Skarżących należało brać pod uwagę, czy faktycznie wykonywali oni działalność w zakresie odbioru odpadów komunalnych. Skarżący podnieśli nadto, że uzyskanie przez nich wpisu do rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez Burmistrza K było podyktowane potrzebą wzięcia udziału w przetargu na odbiór odpadów komunalnych. Skoro jednak przetargu tego skarżący nie wygrali, to nie odbierali odpadów, a zatem sprawozdania w ich ocenie powinien składać ten podmiot, który odpady odbierał. Na marginesie strona skarżąca zauważyła, że w powyższym celu uzyskano również wpisy w kilkunastu sąsiednich gminach i tam gdzie rzeczywiście prowadzona była działalność, w zakresie odbioru odpadów, sprawozdania składane były zgodnie z obowiązkiem zapisanym w treści art. 9n st. 1 ustawy. Uznanie więc, że obowiązek składania sprawozdań obejmuje także podmioty, które nie odebrały jakichkolwiek odpadów komunalnych z terenu gminy tylko z tej przyczyny, że podmioty takie zostały wpisane do rejestru, stanowi w ocenie skarżących niedopuszczalną wykładnię art. 9n ust. 1 i 2 u.c.p.g. i art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., bowiem nie tylko rozszerza ona językowe znaczenie słów w tych przepisach (w tym w kontekście konstrukcji całej ustawy), ale jest także sprzeczna z wykładnią celowościową, gdyż nakłada na przedsiębiorcę obowiązek zbędny z punktu widzenia mechanizmu ustawy. W ocenie skarżących, wykładnia przepisów zaprezentowana przez Kolegium prowadzi do rezultatów rażąco niesprawiedliwych i przez to niezgodnych z Konstytucją, gdyż opiera ona obowiązek składania sprawozdań wyłącznie o zamiar przedsiębiorcy, nie uzależniając jednak wysokości nakładanej kary od okoliczności danej sprawy, w tym szkodliwości czynu. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymuje swoją decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Kwestie podnoszone przez skarżących w skardze były przedmiotem rozpoznania w postępowaniu przed organem odwoławczym i zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji tut. organu z dnia [...], znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Na gruncie mających w sprawie zastosowanie art. art. 9n ust. 1 i art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach budzi wątpliwości -przesądzające dla rozpoznania niniejszej sprawy i rozstrzygnięcia skargi -zagadnienie składania sprawozdań przez podmioty, które są wpisane do prowadzonego rejestru, a nie podjęły w okresie rozliczeniowym lub nie prowadzą działalności w zakresie zbierania odpadów. Zgodzić się trzeba w tym względzie z organami obu instancji, że w ustawie brak jest przepisu zwalniającego w takim przypadku z obowiązku złożenia sprawozdania. W tym względzie niewiele wnosi powoływane przez organ I instancji stanowisko Departamentu Gospodarki Odpadami Ministerstwa Środowiska z lutego 2013 r., skoro zawarty w nim pogląd, że w takiej sytuacji podmiot ujawniony w rejestrze może złożyć zamiast sprawozdania, jedynie informację o nieodebraniu odpadów z terenu gminy w danym kwartale, nie znajduje żadnego potwierdzenia w treści przepisów ustawy. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę w całej rozciągłości podziela stanowisko wyrażone w, wyroku WSA w Warszawie z dnia 9.05.2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 371/14, wyroku WSA w Olsztynie z dnia 4.11.2014 r., sygn. akt II SA/Ol 899/14, wyroku WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 55/14, że wykładnia taka jest błędna i w sposób nieuzasadniony rozszerza zakres stosowania przepisów o charakterze sankcyjnym, co zasadnie zarzuca strona skarżąca. Ponieważ obowiązujące przepisy nie definiują pojęcia "podmiotu odbierającego odpady komunalne", o jakim mowa w art. 9n ust. 1 ustawy, to konieczne jest tu więc dokonanie wykładni językowej wspomnianego pojęcia. Określenie "odbierający" stanowi imiesłów przymiotnikowy czynny wyrazu "odbierać". Określa on podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania. Zatem będzie ono równoważne z określeniem "ten, który odbiera". Uzasadnione jest więc stwierdzenie, iż użyte w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku określenie "podmiot odbierający" będzie równoważne z określeniem "podmiot, który odbiera" odpady komunalne. Zatem przepis art. 9n ustawy odnosi się do podmiotów, które faktycznie odbierają (w danym okresie sprawozdawczym) odpady od właścicieli nieruchomości". Bez wątpienia wpis do rejestru, o którym mowa w art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie może skutkować uznaniem wpisanego tam podmiotu jako "odbierającego odpady". Rejestr powyższy stanowi jedynie formę ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Wpis do niego skutkuje tym, iż zbędne jest przeprowadzanie przez organy administracji postępowania wyjaśniającego, podczas którego ustalana jest zdolność przedsiębiorcy do prowadzenia zamierzonej działalności (por. D. Wałkowski, 10 problemów prawnych związanych z nowym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi [w] Prawo i środowisko z 2011 r. nr 4, s. 72-80). Do podobnych wniosków prowadzi wykładnia celowościowa art. 9n w związku z art. 9x ustawy. Ustawodawca pragnąc zapewnić realizację obowiązków przez przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości dokonał swego rodzaju "penalizacji" zachowań stojących w sprzeczności z podstawowymi zasadami gospodarowania odpadami komunalnymi. Należą do nich prowadzenie działalności bez dokonania wpisu do rejestru, mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych, składanie nierzetelnych sprawozdań, czy wreszcie składanie prawem wymaganych sprawozdań z niedochowaniem terminu. Takie zachowanie będzie skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Posługując się wykładnią celowościową należy tak interpretować przepisy, aby osiągnąć cel ustanowiony przez ustawodawcę. W rozpatrywanej sprawie celem tym jest bez wątpienia wymuszenie na przedsiębiorcach prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości postępowania zgodnego z prawem. Niczym nieuzasadnione jest więc stosowanie powyższych przepisów wobec podmiotów, które takiej działalności nie prowadzą. Wymaganie od tych ostatnich składania sprawozdań, o których mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a w konsekwencji wymierzanie kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ustawy, stanowi w opinii Sądu niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą przepisów o charakterze sankcyjnym. Takie też stanowisko, co do braku obowiązku składania sprawozdań w przypadku, gdy przedsiębiorca w okresie sprawozdawczym faktycznie nie odbierał odpadów komunalnych, zajął WSA w Warszawie wyroku z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2694/13. W ocenie Sądu, celem ustanowienia obowiązku sprawozdawczego było przedstawienie obrazu postępowania z odpadami, ich odzyskiem, recyklingiem, co w przypadku podmiotów nie prowadzących w danej gminie ww. działalności jest bezprzedmiotowe - gdyż pozostaje obojętne dla celu zamierzonego przez ustawodawcę, przy czym gmina prowadząc tak szczegółową ewidencję dotyczącą gospodarowania odpadami ma pełną wiedzę na temat podmiotów rzeczywiście świadczących usługi na jej terenie, gdyż przeprowadza w tym zakresie obowiązkowe przetargi wyłaniające wykonawców odbierających odpady komunalne, zawiera z nimi umowy i prowadzi dodatkowo rejestr tych umów. Powyższe wskazuje w ocenie Sądu, iż obowiązek składania kwartalnych sprawozdań nie dotyczy podmiotów jedynie pretendujących do zawarcia umowy z gminą, lecz podmiotów faktycznie świadczących ww. usługi w oparciu o stosowną umowę. Natomiast sama okoliczność zgłoszenia i uzyskania wpisu danego podmiotu do gminnego rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów w sytuacji, gdy na terenie tej gminy podmiot nie prowadził i nie prowadzi działalności, nie stanowi o obowiązku składania sprawozdań, o jakich mowa w art. 9n ust. 1 ustawy. W konsekwencji kara nałożona na podstawie art. 9x ust. 1 pkt. 5 ustawy za nieterminowe złożenie sprawozdania nie miała podstaw prawnych. Za taką wykładnią przemawia choćby treść art. 9x ust. 1 pkt. 1 ustawy, według którego przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który odbiera odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej - podlega karze pieniężnej w wysokości 5000 zł za pierwszy miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru oraz 10 000 zł za każdy kolejny miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru. Takie brzmienie ww. regulacji daje podstawę do twierdzenia, iż ustawodawca posługując się sformułowaniem "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości" miał na uwadze podmiot rzeczywiście świadczący tego rodzaju usługi na terenie gminy, a nie podmiot jedynie wpisany jako uprawniony do rejestru działalności regulowanej ww. ustawą. W świetle powyższego należało przyjąć, że skoro nie zostało wykazane, a nawet nie było podnoszone, iż strona skarżąca odbierała odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, to nie miała ona obowiązku przekazania kwartalnego sprawozdania, o jakim mowa w art. 9n ustawy. W konsekwencji nie było też podstaw do nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji, została zatem wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 9n ust. 1 i art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co skutkuje ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a.