II SA/Bd 1080/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Z. w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A. Z. w przedmiocie choroby zawodowej. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności od dnia 4 marca 2010 r. Dnia 16 kwietnia 2010 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu, ponieważ brak jest podstaw do jego rozpoznania w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z tego przepisu wynika więc, iż nie może być przyznane prawo pomocy w przypadku, gdy postępowanie w sprawie zostało zakończone (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2005 r., sygn. akt II FZ 653/05, OSP z 2006/9/103). Tymczasem w rozpatrywanej sprawie doszło do prawomocnego zakończenia prowadzonego postępowania, ponieważ postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A. Z. w przedmiocie choroby zawodowej, a orzeczenie to uzyskało walor prawomocności od dnia 4 marca 2010 r. Oznacza to, że ewentualna skarga kasacyjna strony jako niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu bez merytorycznego rozpatrzenia na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia i tym samym prawomocnego zakończenia sprawy. Przyznanie stronie prawa pomocy jest więc bezzasadne i to niezależnie od jej sytuacji materialnej i zdrowotnej, gdyż ewentualne przyznanie prawa pomocy nie wpłynęłoby na możliwość zaskarżenia zapadłego w sprawie orzeczenia z dnia 20 stycznia 2010 r. W związku z powyższym wniosek skarżącego z dnia 15 kwietnia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji prawomocnego zakończenia w sprawie postępowania, uznać należy jako bezskuteczny i dlatego Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 258 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.