II SA/Bd 1082/05

Dnia 22 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik asesor WSA Ewa Kruppik - Świetlicka Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, ze zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] 2004 r. Burmistrz Ś. orzekł o wymeldowaniu H. M. z miejsca pobytu stałego w Ś. przy ul. K.. Burmistrz Ś. uzasadniając swoje stanowisko wskazał, iż podstawą materialnoprawną decyzji wydawanych w sprawach o wymeldowanie jest art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych i wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.05.2003 r. sygn. akt K/20/01. Państwo G. właściciele budynku przy ul. K. wnieśli o wymeldowanie H. M. z lokalu mieszkalnego nr [...] z uwagi na to, że skarżący nie zamieszkuje w nim, nie ma tam żadnych rzeczy, sprzętu ani mebli, nie zajmuje też pomieszczenia gospodarczego (jak oświadczył skarżący do protokołu) przyległego do wymienionego budynku mieszkalnego. Skarżący zamieszkuje u swojego brata w Ś. przy ul. T. gdzie ma zgłoszony pobyt czasowy do dnia 30 czerwca 2005 r. Sąd Rejonowy w Ś. wyrokiem z [...] 2004 r. sygn. akt [...] oddalił powództwo H. M. o przywrócenie posiadania do zamieszkania w przedmiotowym lokalu. Wobec powyższych ustaleń dalsze utrzymywanie rejestracji pobytu stałego H. M. w lokalu nr [...] przy ulicy K. w Ś. byłoby sprzeczne z art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W dniu 27 lipca 2005 r. do Urzędu miejskiego w Ś. wpłynęła prośba H. M. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Strona podniosła, że decyzji nie odebrała gdyż w tym czasie, tj. 21.04.2005 do 02.07.2005 r. przebywała na Oddziale Leczenia Gruźlicy i Chorób Płuc w S. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] 2005 r. po rozpatrzeniu wniosku H. M. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] 2005 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Wojewoda [...] rozstrzygnięcie swoje oparł o następujące ustalenia i rozważania: Decyzją z [...] 2004 r. Burmistrz S. orzekł o wymeldowaniu H. M. z miejsca pobytu stałego w S. przy ul. K. W decyzji organ I instancji pouczył strony o prawie wniesienia odwołania. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stwarzają możliwość przywrócenia zainteresowanej stronie prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych m.in. wniesienia odwołania, jednakże przez spełnienie warunków określonych w art. 58 § l i 2 Kpa. Wskazany przepis ustanawia cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Przesłankami tymi są: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w przekroczeniu terminu, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony. Termin zostaje przywrócony wyłącznie w przypadku łącznego wystąpienia czterech wymienionych przesłanek. Z akt sprawy oraz z treści wniosku wynika, że H. M. był prawidłowo zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie go z miejsca pobytu stałego oraz brał czynny udział w prowadzonym postępowaniu. Z załączonej do wniosku o przywrócenie terminu kserokopii karty informacyjnej [...] Centrum Pulmonologii w B. wynika, że przebywał w szpitalu w okresie od 21 kwietnia 2005 do 2 lipca 2005 r. Informację o wymeldowaniu go decyzją z miejsca pobytu stałego powziął w dniu 13 lipca 2005 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem w dniu 27 lipca 2005 r. w związku, z czym H. M. nie zachował siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dnia wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym nie spełnił, co najmniej jednej z czterech wymienionych przesłanek. Od zaistnienia, których uzależnione jest przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W skardze wniesionej do Sądu skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Czynił zarzut dokonania przez organ II instancji wadliwej oceny przedmiotu postępowania. W ocenie skarżącego, jak wynika z treści skargi, przedmiotu postępowania nie mogło stanowić rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skoro termin ten został zachowany. Strona wywodziła, że w sytuacji, kiedy decyzję organu I instancji doręczono jej dopiero w dniu 21 lipca 2005 r., to składając odwołanie od tej decyzji zachowała wymagany do tej czynności termin. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należy uznać za zasadną, albowiem zaskarżone postanowienie narusza normy postępowania administracyjnego, co miało wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z przepisu art. 145 § l pkt l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270), w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone orzeczenie podlega uchyleniu. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż wbrew ustaleniom organu odwoławczego, skarżący zachował termin do wniesienia odwołania. Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skoro więc stronie decyzja pierwszoinstancyjna została doręczona w dniu 21 lipca 2005 r. (vide: k. 43 akt administracyjnych, organu I instancji), - fakt ten nie był kwestionowany - to skarżący mógł skutecznie złożyć od niej odwołanie do dnia 4 sierpnia 2005 r., co w istocie uczynił, albowiem, jak wynika z pieczęci organu I instancji, widniejącej na odwołaniu, przynajmniej 27 lipca 2005 r., został złożony tenże środek odwoławczy (vide: k. 47 w/w akt). Fakt natomiast, że równocześnie z odwołaniem złożył on wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tegoż (złożonego w wymaganym terminie) odwołania, nie powinien był mieć dla sprawy, tj. postępowania odwoławczego, żadnego znaczenia. Rację ma więc skarżący w zakresie twierdzenia, że organ odwoławczy wadliwie określił przedmiot sprawy. Nie może bowiem budzić wątpliwości, iż brak uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie może prowadzić do rozpatrywania przesłanek z art. 58 § 2 kpa, w zakresie badania zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wynika to stąd, że warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest ustalenie, że czynność procesowa została podjęta przez stronę z uchybieniem terminu do jej dokonania. O ile w sprawie, termin do dokonania czynności procesowej, nie został uchybiony, to złożony wniosek o przywrócenie terminu nie powoduje wszczęcia postępowania w tym przedmiocie, a wniosek taki podlega ocenie w postępowaniu odwoławczym. W takim przypadku organ odwoławczy powinien w uzasadnieniu decyzji przedstawić powody, które wpłynęły na nierozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Takie też stanowisko zajmuje dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrok NSA z 24.04.2002. r., sygn.I SA/Gd 848/01, publ. OPP 2003/4/58, oraz Lex, nr 152183. Należy też zauważyć, iż organ odwoławczy w sposób wadliwy przyjął dzień 13 lipca 2005 r. (doręczenia skarżącemu odpisu pisma informującego o wymeldowaniu), za datę uprawniającą do rozpoczęcia biegu terminu ze wskazanego przepisu art. 58 § 2 kpa, tj. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który winien liczyć się od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Pomijając już poczynione wyżej rozważania, trzeba nadmienić, że przy takim bowiem założeniu organu, obciążał go obowiązek poczynienia ustaleń faktycznych na okoliczność wskazującą, że skarżący rzeczywiście uchybił terminowi złożenia odwołania. Zgodnie z art. 7, 77, oraz 107 kpa, organ II instancji powinien był więc wyjaśnić, dlaczego i na podstawie jakich przesłanek lub dowodów przyjął takie założenie. W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.