II SA/Bd 1099/09

Dnia 10 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 roku sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr[...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] r. nr [...] Prezydent Miasta[...], działając w oparciu o art.7, art.15 ust.3 pkt 1 w związku z art. 83 ust.1 ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz 2007r. Nr 125, poz.847 ze zm.) cofnął K. G. licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. W uzasadnieniu tego aktu organ I instancji podał, że w dniu 27.04.2009r. K. G. został zawiadomiony o planowanej na 11 maja 2009r. kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie przedstawienia informacji i dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań ustawowych i warunków określonych w udzielonej w dniu 21 kwietnia 2004r. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. Na skutek złożonego przez stronę wniosku, termin ten został przesunięty na dzień 16 czerwca 2009r., lecz pomimo tego K. G. nie złożył wymaganych dokumentów t.j.: -aktualnego wykazu pojazdów wraz z kopiami dowodów rejestracyjnych, -dokumentów potwierdzających posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, -aktualnego wykazu zatrudnionych kierowców wraz z oświadczeniem, że nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub ochronie środowiska, -dokumentów potwierdzających, że zatrudnieni kierowcy posiadają: zaświadczenia o ukończeniu kursów dokształcających, zaświadczenia lekarskie, wydane stosownie do przepisów art.43 pkt 2 oraz art.229§4 Kodeksu pracy i aktualne orzeczenia psychologiczne, wydane na podstawie art.39k i 39m ustawy o transporcie drogowym. Odwołanie od tej decyzji złożył K. G. wywodząc, że w wyznaczonym terminie kontroli przebywał zagranicą, a po powrocie do kraju złożył w Urzędzie Miejskim w [...] wszystkie wymagane dokumenty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...]. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i wskazał, że po wydaniu decyzji zaskarżonej odwołujący przedłożył informację o kierowcach zatrudnionych w firmie, wykaz dziewięciu samochodów pozostających w posiadaniu K. G. i kserokopie ośmiu dowodów rejestracyjnych, a ponadto zestawienie przychodów i kosztów prowadzenia firmy za 2008 rok. W ocenie SKO strona nie przedstawiła dokumentów stwierdzających posiadanie przez odwołującego sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, o których mowa w art. 5 ust.5 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym. Powyższą decyzję K. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wywodząc, że wbrew ustaleniom poczynionym przez organy w postępowaniu administracyjnym, złożył wymagane dokumenty jeszcze przed wydaniem decyzji przez Prezydenta Miasta [...]. Skarżący wyjaśnił nadto, że wszystkie dochody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej inwestuje w rozwój firmy, stąd miał trudności w wykazaniu posiadania przez niego sytuacji finansowej zapewniającej prowadzenie działalności w zakresie transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, albowiem podejmując zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organy administracyjne naruszyły przepisy postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik postępowania. W postępowaniu administracyjnym organ ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy( art. 77§1 kpa) i dokonać w jego przedmiocie własnych ocen faktycznych i prawnych( art.80 i 107§3 kpa). W przedmiotowej sprawie, z naruszeniem przepisu art. 77§1 kpa nie rozpatrzono całego materiału dowodowego, a w szczególności w uzasadnieniu obu decyzji nie ustosunkowano się do przedstawionych przez skarżącego dokumentów. Uchybienie to narusza dyspozycję art. 107§3 kpa stanowiącego, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W świetle cytowanego wyżej przepisu nie można uznać za właściwe uzasadnienie decyzji opisanie przebiegu postępowania administracyjnego i stwierdzenie, że strona nie przedstawiła dokumentów potwierdzających posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, o których mowa w art. 5 ust.5 pkt 2 ustawy, skoro nie ustosunkowano się szczegółowo do oceny finansowych wyników prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w świetle przedstawionych zestawień przychodów i kosztów za 2008rok. Nie wiadomo przy tym, czy organ uznał te dokumenty za niewystarczające do dokonania oceny spełnienia przesłanek określonych w cytowanym przepisie, czy też w ocenie organu sytuacja finansowa skarżącego nie zapewnia prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Organ administracyjny pominął w uzasadnieniu swojej decyzji również fakt, że –jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 6 lipca 2009r. przez Kierownika Referatu Działalności Gospodarczej B. J.- dokumenty złożone zostały przez stronę przed 6.07.2009r., a zatem powinny być znane organowi I instancji w dniu wydawania decyzji o cofnięciu licencji. Skoro skarżący przedstawił na okoliczność swojej sytuacji finansowej dowody w postaci wykazu dochodów i kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, to organ administracyjny cofając licencję był zobowiązany wyjaśnić, dlaczego tych dowodów nie uznał za wiarygodne potwierdzenie posiadanie przez stronę takiej sytuacji finansowej, która zapewnia prowadzenie działalności gospodarczej także wówczas, gdy organ uznał, że dowody te budzą oczywiste zastrzeżenia. Skoro zatem skarżący przedstawił konkretne dowody na okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, to obowiązkiem organu administracyjnego było dokonanie ich oceny, która powinna znaleźć wyraz w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, uwzględniającym wymagania określone w art. 107§3 kpa. Nic nie stało na przeszkodzie, aby w razie wątpliwości co do jednoznaczności oceny materiału dowodowego w tym zakresie zwrócić się do skarżącego o uzupełnienie w oznaczonym zakresie dokumentacji. Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i 77§1 kpa wynika bowiem obowiązek organu podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Skoro art. 15 ust.1 pkt 2 lit. a) ustawy o transporcie drogowym przewiduje możliwość cofnięcia licencji w przypadku, gdy jej posiadacz nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego, to zarówno ocena jak i uznanie organów administracji, że taka przesłanka w sprawie występuje nie mogą mieć charakteru dowolnego i powierzchownego lecz powinny być dokładnie i szczegółowo wywiedzione i uzasadnione. Takiego rozważenia zaistnienia przesłanki zastosowania omawianego przepisu organy wydające decyzje nie dokonały. Wymogom tym nie czyni zadość lakoniczna argumentacja odwołująca się do treści przepisu i wskazanie, że właśnie taka sytuacja w niniejszej sprawie zaistniała zwłaszcza, że przedmiotem sprawy jest istotna dla skarżącego kwestia możliwości wykonywania pracy zarobkowej Z podanych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.) uchylił decyzje organów obu instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzonym z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7, 77§1, 80 i 107§3 kpa organ ustali w oparciu o całokształt materiału dowodowego, czy zostały spełnione przesłanki z art. 15 ust.1 pkt 2 lit. a) ustawy o transporcie drogowym, a mianowicie, czy w ustalonym stanie faktycznym można cofnąć skarżącemu licencję na wykonywanie transportu drogowego.