II SA/Bd 1099/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody na rzecz D. D. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta T. decyzją z [...] października 2019 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce Impact Identyfikacja F. Sp. z o.o. w T. pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę budynku magazynowo – produkcyjnego o część magazynową oraz rozbiórkę części istniejącego budynku na działce nr [...] w G.. Po rozpoznaniu odwołania D. D. (zwana dalej "Skarżącą") od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda wskazał, że zgodnie z § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019, poz. 1065) odległość między zewnętrznymi ścianami budynku projektowanego i znajdującego się na działce nr [...] powinna wynosić 8 metrów. Projektowany budynek magazynowy jest zaś usytuowany około 7,43 m od ściany budynku na działce nr [...]. Ściana budynku na działce nr [...] nie ma otworów okiennych ani otworów drzwiowych, jest murowana i zbudowana z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, dlatego też w projekcie dopuszczalne jest zastosowanie § 271 ust. 9 rozporządzenia. Organ zwrócił też uwagę, że na projekcie zagospodarowania terenu (k. 64) i rzucie przyziemia (k. 65) znajduje się pieczęć i podpis rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń pożarowych, potwierdzający uzgodnienie projektu budowlanego pod kątem ochrony przeciwpożarowej. W projekcie budowlanym znajduje się tez oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W skardze do Sądu D. D. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji, zarzucając: 1) rażące naruszenie art. 271 § 9 w związku z § 213 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez zastosowanie tego przepisu i dopuszczenie do zmniejszenia minimalnej odległości planowanego budynku od granicy działki sąsiedniej dla budynku niewymienionego w § 213 rozporządzenia, w sytuacji gdy § 271 ust. 9 rozporządzenia. odnosi się jedynie do budynków wymienionych w § 213 rozporządzenia, 2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez udzielenie pozwolenia na budowę w sytuacji, kiedy inwestor pomimo wezwania nie uzupełnił wszystkich nieprawidłowości wskazanych przez organ, co powinno skutkować odmową wydania decyzji, 3) naruszenie prawa materialnego tj. § 271 ust. 9 w zw. z § 213 rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż w projekcie można zmniejszyć o 25 % odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędących ścianami oddzielenia przeciwpożarowego z 8 metrów do projektowanych 7,43 m w sytuacji, gdy projektowany budynek nie jest budynkiem wymienionym w § 213 rozporządzenia i w konsekwencji zatwierdzenie przez organ projektu budowlanego zaprojektowanego w mniejszej odległości niż jest to konieczne z uwagi na bezpieczeństwo przeciwpożarowe, 4) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 98 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. przez zawieszenie postępowania pomimo niepoinformowania strony o możliwości wniesienia sprzeciwu w przedmiocie zawieszenia postępowania, do złożenia którego skarżąca była uprawniona i w konsekwencji brak skutecznego zawieszenia postępowania, 5) art. 103 § 1 k.p.a. przez uznanie, że zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminu wskazanego w art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w sytuacji, kiedy przepis ten nie dotyczy terminów ustanowionych w przepisach odrębnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 337/20 uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, że organ dopuścił się błędnej wykładni normy zawartej w art. 271 § 9 w związku z § 213 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (cyt. wyżej.). Sąd zwrócił uwagę, że z przepisu §213 nie wynika dalsze odesłanie do treści § 212 rozporządzenia w zakresie, w jakim ten ostatni przepis wymienia rodzaje budynków. Wskazał też, że § 271 ust. 1 rozporządzenia wyznacza minimalne odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. A contrario, wyznaczone tam odległości nie dotyczą lokalizacji obiektów, z których jeden posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Jeżeli więc, jeden z budynków posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, to odległości, o jakich mowa w tej regulacji nie muszą być zachowane (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 4 grudnia 2018 r. sygn. II SA/Rz 1116/18). Reasumując Sąd stwierdził, że Wojewoda, kierując się błędną wykładnią § 271 ust. 9 rozporządzenia z uchybieniem art. 77 § 1 k.p.a. nie poczynił ustaleń pozwalających na ocenę, czy dopuszczalne jest w przedmiotowej sprawie zachowanie pomiędzy planowanym budynkiem a budynkiem na działce nr [...] odległości 7,43 m. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] Wojewoda [...] po ponownym rozpatrzeniu odwołania skarżącej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że analiza akt sprawy wykazała, że projektowane zamierzenie budowlane dotyczy rozbudowy budynku magazynowo-produkcyjnego o część magazynową oraz rozbiórki części istniejącego budynku (stalowej wiaty z dachem płaskim) na działce nr [...] w G.. Dla przedmiotowej inwestycji została wydana w dniu [...] września 2018 r. przez Wójta Gminy O. decyzja [...] ustalająca warunki zabudowy. Odnosząc się do tego, czy w sprawie zastosowanie ma § 213 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury (cyt. wyżej) organ powołał się na wyjaśnienia inwestora z których wynika, że ściana budynku projektowanego, zwrócona do granicy działki nr [...] została zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego o klasie REI 60. Wojewoda dodał, że z wyjaśnień Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. wynika, że zewnętrzna ściana budynki na działce nr [...] (działa sąsiadująca z działką inwestycyjną) nie posiada ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Powołując się na wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 31.08.2020 r. wydany w przedmiotowej sprawie, w którym zwrócono uwagę, że wyznaczone w § 271 ust. 1 rozporządzenia odległości nie dotyczą lokalizacji obiektów, z których jedno` posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, Wojewoda stwierdził, że skoro projektowany budynek ma zaprojektowaną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego od granicy z działką nr [...], to w sprawie nie ma zastosowania wskazany przepis § 271 ust. 1 rozporządzenia. W konsekwencji zaprojektowana odległość wynosząca 7,43 m jest zgodna z przepisami rozporządzenia. Organ II instancji stwierdził, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny i ma wymagana formę. Został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, które w chwili sporządzenia projektu oraz jego sprawdzenia były członkami właściwej izby samorządu zawodowego. Osoby te złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy prawo budowlane o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto przedmiotowy projekt jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Zatem organ I instancji, w ocenie Wojewody, nie mógł odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję D. D. zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: a) § 232 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez jego niezastosowanie i uznanie północno-wschodniej ściany projektowanego budynku za ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, w sytuacji, gdy łączna powierzchnia otworów przekracza 15% powierzchni całej ściany, co dyskwalifikuje ją jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego; i w konsekwencji powyższego naruszenie: b) § 271 ust. 2 rozporządzenia przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy budynek na działce [...] posiada od strony projektowanego budynku przekrycie dachu rozprzestrzeniające ogień, zatem odległość projektowanego budynku od istniejącego budynku powinna zostać zwiększona o 50%, tj. do 12 metrów, a przepis znajduje zastosowanie niezależnie od tego, czy ściany zewnętrzne budynków są ścianami oddzielenia przeciwpożarowego; c) § 271 ust. 9 rozporządzenia przez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w projekcie można zmniejszyć o 25% odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego z 8 metrów do projektowanych 7,43 metra (a faktycznie wybudowanych 7,61 metra), podczas gdy przepis ten dopuszcza zmniejszenie odległości dla budynków, jeżeli są to budynki wymienione w § 213 ww. rozporządzenia oraz są zwrócone do siebie ścianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniającymi ognia, niemającymi otworów, natomiast: - projektowany budynek posiada w ścianie otwory m.in. w postaci dwóch par drzwi do hali magazynowej, - przepis zezwala na zmniejszenie odległości, gdy oba budynki są budynkami określonymi w § 213 pkt 1-4 rozporządzenia, a warunek ten spełnia jedynie budynek znajdujący się na działce [...], - sąsiedni budynek znajdujący się na działce nr [...] posiada przekrycie dachowe zakwalifikowane przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w T. jako posiadające elementy rozprzestrzeniające ogień; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla sprawy, tj. - uznanie, że ściana projektowanego budynku jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego jedynie na podstawie oświadczenia kierownika budowy w piśmie z dnia [...] września 2021 r. bez jednoczesnego sprawdzenia, czy ściana ta posiada na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej(E), jaka jest powierzchnia otworów w stosunku do powierzchni ściany oraz czy wybudowana ściana spełnia inne warunki opisane w § 235 rozporządzenia, - czy przekrycie dachowe budynku znajdującego się na działce [...] jest nierozprzestrzeniające ogień, podczas gdy z pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia [...] maja 2021 r. wynika, iż przekrycie to posiada elementy rozprzestrzeniające ogień, zatem konieczne jest sporządzenie opinii technicznej osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane w porozumieniu z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, - czy ściana projektowanego budynku zwrócona do budynku na działce [...] posiada otwory i możliwe jest w związku z tym zbliżenie ścian, podczas gdy z załącznika graficznego do projektu budowlanego wynika, że ściana ta posiada co najmniej dwa duże otwory w postaci drzwi do hali magazynowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonej decyzji, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Badając prawidłowość zaskarżonej decyzji, należało mieć na uwadze, że decyzja ta została wydane na skutek wcześniejszego uchylenia przez WSA w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 337/20, decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...].AC utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2019 r. udzielającej spółce [...] Sp. z o.o. w T. pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. We wskazanym wyżej wyrok Sąd nakazał Wojewodzie ustalenie, w oparciu o prawidłową wykładnie art. § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019, poz. 1065), zawartą w tymże wyroku, czy dopuszczalne jest w przedmiotowej sprawie zachowanie pomiędzy planowanym budynkiem a budynkiem na działce nr [...] odległości 7,43 m. Jak wynika z omawianego wyroku, organ winien był przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnić właściwości zewnętrznej ściany budynku planowanego przez inwestora w świetle § 271 rozporządzenia i możliwość uznania tego budynku za któryś z budynków wymienionych w § 213 pkt 1 – 4 rozporządzenia oraz uzupełnić postępowanie dowodowego odnośnie tego, czy zewnętrzna ściana budynku na działce nr [...] jest ścianą niebędącą ścianą oddzielenia pożarowego oraz ewentualnie jaka jest klasa odporności ogniowej E powierzchni tej ściany i czy ten budynek jest jednym z budynków wymienionych w § 213 pkt 1 – 4 rozporządzenia. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, wydając zaskarżoną decyzję organ nie uwzględnił w pełni oceny prawnej zawartej w powyższym wyroku i nie zrealizował w pełni sformułowanych w nim wytycznych co do dalszego postępowania. Należy zatem zarzucić organowi naruszenia art. 153 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia kwestionowanej decyzji Wojewoda ustalił, że zewnętrzna ściana budynku na działce nr [...] nie posiada ściany oddzielenia przeciwpożarowego, opierając się w tym zakresie na ustaleniach Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w T.. Jak zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w omawianym wyroku, w świetle treści § 271 ust. 1 rozporządzenia przepis ten nie ma zastosowania, gdy jeden z obiektów posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Mając na uwadze powyższe, Wojewoda zobowiązany był ustalić, czy ściana projektowanego budynku zwrócona do granicy działki [...] została zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Dokonując w tym zakresie ustaleń Wojewoda poprzestał na powołaniu się na oświadczenie kierownika budowy W. L. z dnia [...].03.2021 r., w którym wyżej wymieniony wskazał, że "ściana zwrócona do granicy działki [...] w G., została wykonana w technologii ściany oddzielenia pożarowego (REI 60). Odnosząc się do powyższego, zwrócić należy uwagę, że oświadczenie kierownika budowy nie może być traktowane jako stwierdzenie, że omawiana ściana stanowi ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Podnieść należy bowiem, że aby ścianę uznać za ścianę oddzielenia przeciwpożarowego winna ona spełniać wymogi określone w § 216 ust. 1 rozporządzenia w szczególności w zakresie nośności ogniowej (R), a także w przepisach § 232 i 235 rozporządzenia. W przywołanym wyżej § 232 rozporządzenia ustawodawca szeroko określił warunki jakie powinny spełniać ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Między innymi w myśl ust. 1 omawianego przepisu ściany i stropy stanowiące elementy oddzielenia przeciwpożarowego powinny być wykonane z materiałów niepalnych, a występujące w nich otwory - obudowane przedsionkami przeciwpożarowymi lub zamykane za pomocą drzwi przeciwpożarowych bądź innego zamknięcia przeciwpożarowego. W świetle zaś ust. 2 tego przepisu w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego łączna powierzchnia otworów, o których mowa w ust. 1, nie powinna przekraczać 15% powierzchni ściany, a w stropie oddzielenia przeciwpożarowego - 0,5% powierzchni stropu. Ograniczenia nie stosuje się do otworów w ścianach oddzielenia przeciwpożarowego w garażu, które znajdują się na drogach manewrowych. W myśl natomiast § 235 ust. 1 ścianę oddzielenia przeciwpożarowego należy wznosić na własnym fundamencie lub na stropie, opartym na konstrukcji nośnej o klasie odporności ogniowej nie niższej od odporności ogniowej tej ściany. Ścianę oddzielenia przeciwpożarowego należy wysunąć na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosować pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej E I 60 (§ 2). W budynku z przekryciem dachu rozprzestrzeniającym ogień ściany oddzielenia przeciwpożarowego należy wyprowadzić ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m lub zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej E I 60, bezpośrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia (§3). W budynku, z wyjątkiem zabudowy jednorodzinnej, w dachu którego znajdują się świetliki lub klapy dymowe, ściany oddzielenia przeciwpożarowego usytuowane od nich w odległości poziomej mniejszej niż 5 m, należy wyprowadzić ponad górną ich krawędź na wysokość co najmniej 0,3 m, przy czym wymaganie to nie dotyczy świetlików nieotwieranych o klasie odporności ogniowej co najmniej E 30 (§4). Mając na uwadze tak ściśle określone wymogi, jakie powinna spełniać ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie można uznać za wystarczającego oświadczenia kierownika budowy, że ściana zwrócona do granicy działki [...] została wykonana w technologii ściany oddzielenia przeciwpożarowego (REI 60). Stwierdzenie to budzi wątpliwości bowiem interpretacyjne, czy odnosi się ono do konstrukcji tej ściany, czy też do jej powierzchni. W konsekwencji weryfikując prawidłowość zaskarżonej decyzji oraz mając na uwadze, że skład orzekający w niniejszej sprawie jest zobligowany do wyegzekwowania wykonania wytycznych sądu wynikających z poprzedniego wyroku wydanego w tej samej sprawie, Sąd doszedł do wniosku, iż Wojewoda nie wykonał wiążących zaleceń oraz wskazówek zawartych w wydanym w sprawie prawomocnym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2021 r. o sygn. II SA/Bd 337/20. W tym stanie rzeczy, należało stwierdzić, że w dalszym ciągu w sprawie nie zostały poczynione ustalenia pozwalające na ocenę, czy dopuszczalne jest zachowanie pomiędzy planowanym budynkiem a budynkiem działki nr [...] odległości 7,43 m. Zaskarżona decyzja zapadła zatem z naruszeniem art. 153 p.p.s.a., polegającym na niezastosowaniu się do wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wydanym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powyższe uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając powyższe Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. O kosztach postępowania (w punkcie 2 sentencji wyroku), na które składają się –500 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi, kwota 480 złotych z tytułu zastępstwa procesowego, ustalona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j. t. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien wziąć pod uwagę przedstawione w wyroku rozważania i ponownie, rzetelnie rozpoznać sprawę w jej całokształcie.