II SA/Bd 1122/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 października 2013 r. [...] Sp. z o.o. w [...] reprezentowana przez adwokata K. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez: - nadesłanie 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, - złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, - złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi zostało wysłane na adres kancelarii podany w skardze i zostało doręczone w dniu 21 października 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 9). W wyznaczonym przez sąd terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi spółka, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym bądź przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. Ponadto z godnie z art. 46 § 3 w związku z art. 57 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył takiego dokumentu. Stosownie do art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika np. czynność polegającą na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi. Powyższe przepisy wyraźnie stanowią, że obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie. Ponadto jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 47 P.p.s.a., jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Należy zwrócić uwagę, iż według art. 12 P.p.s.a. ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestników postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe pełnomocnik skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału został wezwany do uzupełnienia wskazanych powyżej braków formalnych skargi, których nieuzupełnienie skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu KRS, potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej pełnomocnictwo do reprezentowania spółki jak również nie nadesłał odpisu skargi. Ponieważ nałożony na stronę obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.