II SA/Bd 1175/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sz. na uchwałę Rady Gminy Sadki z dnia25 kwietnia 2001 r., nr XXIV/6/2001 w przedmiocie ustalenia opłat za podłączenie przyłącza do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. E. Sz. pismem z dnia [...] października 2012 r., na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na uchwałę Rady Gminy Sadki Nr XXIV/6/2001 z dnia 25 kwietnia 2001r. w sprawie określenia zasad ustalania opłat za podłączenie do komunalnych urządzeń zaopatrzenia wsi w wodę i kanalizacji. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 26 listopada 2012 r., Rada Gminy Sadki wniosła o odrzucenie skargi w całości, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wezwał na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ, tj. Radę Gminy Sadki do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarżący nie wezwał ww. organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z treści powyższego przepisu wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, podjętą w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać przy tym trzeba, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być skierowane do właściwego organu, czyli tego, który wydał zaskarżony akt. Celem tej regulacji jest bowiem umożliwienie organowi administracji publicznej dokonania autokontroli podjętego aktu i ewentualnej jego korekty, bez potrzeby wszczynania postępowania przed sądem administracyjnym. Przyjmuje się, że o ile ustawodawca nie stanowi inaczej, organowi, który ma prawo do ustanowienia określonego aktu, przysługuje również kompetencja do jego zmiany lub uchylenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący E. Sz. nie dopełnił powyższego obowiązku. Świadczy o tym chociażby brak odpowiedz na wezwanie Sądu. Skoro skarżący nie wyczerpał trybu warunkującego możliwość zaskarżenia do sądu aktu prawa miejscowego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.