II SA/Bd 1179/19

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2020-02-21

Skład orzekający: sędzia WSA Jarosław Wichrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia rozpatrujące ponaglenie na bezczynność organu pierwszej instancji, które stwierdza brak przewlekłości postępowania, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia rozpatrujące ponaglenie na bezczynność organu pierwszej instancji, które stwierdza brak przewlekłości postępowania, nie jest postanowieniem zaskarżalnym zażaleniem, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W związku z tym nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA i jako takie powinno zostać odrzucone jako niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B., którym stwierdzono, że Starosta nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosków dotyczących wykonania urządzeń wodnych bez pozwolenia wodnoprawnego. Skarżący zarzucali organowi pierwszej instancji bezczynność lub przewlekłość w rozpatrywaniu ich wniosków.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. R. i Z. R. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia odrzucić skargę. P. z [...] listopada 2019 r. U. R. i Z. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na opisane postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B., w którym organ ten stwierdził, że Starosta [...] nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosków: - Z. R. z [...] listopada 2007 r. dotyczącego wykonania przez J. B. bez pozwolenia wodnoprawnego urządzeń wodnych w zakresie obejmującym zabudowę rowów melioracji wodnej szczegółowej na rurociągu na działce nr [...], obręb Dźwierszno Małe, gmina Ł., - B. i J. B. z dnia [...] marca 2012 r. dotyczącego wykonania przez [...] i Z. R. bez pozwolenia wodnoprawnego urządzeń melioracji wodnej szczegółowej w terenie działek 216, 217 i 507/2 w miejscowości D. M., gmina Ł., [...] i Z. R. z dnia [...] maja 2007 r. dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych – przebudowy odcinka rowu melioracji wodnej szczegółowej L-37 na rurociąg drenarski i wykonanie odbudowy rowu na terenie działek nr [...] obręb [...], gmina Ł.. W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 oraz § 2a ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). W szczególności w odniesieniu do kontroli rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji w formie postanowień, a taki akt jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W związku z tym, w celu ustalenia, czy postanowienie będące przedmiotem skargi może być kontrolowane przez sąd administracyjny, należy sprawdzić, czy mieści się ono w ww. kategorii postanowień, a więc czy jest ono zaskarżalne zażaleniem, czy kończy postępowanie, bądź też jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie stwierdzające, że organ pierwszej instancji nie dopuścił się bezczynności, wydawane w trybie art. 37 § 6 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako kpa) nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, a także nie jest to postanowienie orzekające o istocie sprawy, jako mające charakter wyłącznie procesowy. Jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Należy zatem zbadać, czy akt ten jest zaskarżalny zażaleniem. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 kpa) lub gdy przewiduje to przepis szczególny. Postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia, lecz nie kończy ono postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga o istocie sprawy, a jednocześnie nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Wobec tego w orzecznictwie przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne Podobne stanowisko wyrażano także przed zmianą treści art. 37 kpa, który do [...] czerwca 2017 r. przewidywał środek prawny pod nazwą "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie", a także na gruncie wcześniej obowiązujących przepisów o postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji tego należy stwierdzić, że postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi nie stanowi aktu, który podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie stanowi aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa (por. m.in. postanowienie NSA z [...].02.2017 r., sygn. akt II OSK 233/17, dostępne w CBOSA, [...]). W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Okoliczności tej nie zmienia błędne pouczenie, które zamieszczono w decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, stwierdzając, że skarga, jako obejmująca akt niewymieniony w art. 3 § 2 ppsa, jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło