II SA/Bd 1200/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. św. [...] w [...] w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia postanawia 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od zażalenia. Wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz w pkt 3 wyroku Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. św. [...] w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Działający w imieniu skarżącej Parafii Rzymsko-Katolickiej pw. św. [...] w [...] radca prawny D. G. pismem z dnia 19 marca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zażalenie na powyższe postanowienie o kosztach postępowania sądowego podnosząc, iż zwrot kosztów niezbędnych do dochodzenia praw skarżącego winien stanowić kwotę [...] zł i obejmować zwrot poniesionych kosztów sądowych, tj. wpis od skargi w kwocie [...] zł + oplata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego skarżącego w kwocie [...] zł, bowiem zgodnie z § 14 ust. 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, czyli powyżej [...] zł – [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sytuacji, gdy strona nie składa środka odwoławczego, co do istoty sprawy zaskarżenie rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych następuje zażaleniem zgodnie z brzmieniem art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Dotyczy to także sytuacji, gdy postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia zawarte jest w wyroku. Obowiązek doręczenia postanowienia wynika zaś z art. 163 § 1 ppsa. Z uwagi na fakt, że Sąd pierwszej instancji może w wyroku zasądzić zwrot kosztów postępowania (art. 200 ppsa) jedynie w razie uwzględnienia skargi, postanowienie w tym przedmiocie zawsze podlega doręczeniu (art. 142 § 1 w zw. z art. 141 § 1 ppsa). Wskazać ponadto należy, iż do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 ppsa). Z analizy powyższych przepisów wynika, iż zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania zamieszczone w wyroku może być skutecznie wniesione (jest dopuszczalne) wyłącznie po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem. Strona dopiero, bowiem z chwilą otrzymania orzeczenia Sądu z uzasadnieniem ma możliwość zapoznania się z motywami tego orzeczenia i dopiero wówczas może w pełni korzystać z przysługującego jej prawa do wniesienia środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej, zażalenia). Stanowisko takie zostało wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt II GZ 95/06 przyjął, że zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania zamieszczone w wyroku może być skutecznie wniesione (jest dopuszczalne) wyłącznie po doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącej dnia 20 marca 2013 r. wniósł zażalenie na postanowienie o zwrocie kosztów postępowania zamieszczone w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 marca 2013 r., zaś odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie został jeszcze doręczony pełnomocnikowi skarżącego. Tak więc, zażalenie zostało wniesione przed doręczeniem stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego należało je potraktować jako czynność przedwczesną i z tego powodu niedopuszczalną. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.