II SA/Bd 1205/21
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2021-11-12
Skład orzekający: Joanna Brzezińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która nie uzupełniła braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu, skutkuje umorzeniem postępowania, czy odrzuceniem skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi (nie podała numeru PESEL) pomimo skutecznego wezwania. Cofnięcie skargi przez stronę, która nie wniosła jej skutecznie (z powodu braków formalnych), nie jest dopuszczalne i nie może prowadzić do umorzenia postępowania. Skuteczne cofnięcie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy postępowanie zostało prawidłowo wszczęte.Stan faktyczny
Strona skarżąca A. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Organ wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ wydał nową decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję i przyznającą świadczenie. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi (podania numeru PESEL) pod rygorem odrzucenia. Skarżąca cofnęła skargę, ale nie podała numeru PESEL. Sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2021r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę z [...] września 2021 r. organ wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Organ przedłożył decyzję z [...] września 2021 r. (znak [...]), która uchylił zaskarżoną decyzję własną z [...] lipca 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta [...] W. z dnia [...] czerwca 2021 r. i przyznał A. B. świadczenie pielęgnacyjne w okresie od 1 maja do [...] lipca 2021 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę. Jednocześnie na podstawie odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia skarżąca została zobowiązana do wskazania w terminie 7 dni czy wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] uchylającą zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta [...] W. cofa swoją skargę na decyzję SKO z dnia [...] lipca 2021 r. – pod rygorem uznania, że podtrzymuje skargę.
Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej [...] października 2021 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. – 8 akt).
W piśmie z [...] października 2021 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Nie podała jednak swojego numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a także gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, oznaczenie przedmiotu sprawy) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
Natomiast jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
W badanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL została doręczona skarżącej w dniu [...] października 2021 r. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Należy wskazać, że zarówno rozpoznanie strony skarżącej cofnięcia skargi, jak i wniosku o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest możliwe dopiero w przypadku stwierdzenia skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zweryfikowanie czy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli skutecznie wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło