II SA/Bd 1209/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi KP na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako ARiMR) w T., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej zwanej k.p.a.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) oraz § 2, § 50 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem MRiRW z 13.03.2013 r.), § 9 ust. 2 pkt 3, § 27 oraz załącznika nr 3, 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem MRiRW z 26.02.2009 r.), art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173, dalej zwana ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie przyznania K. P. płatności rolnośrodowiskowej. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podając, że: W dniu [...].04.2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynął wniosek K. P. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. We wniosku producent rolny zadeklarował realizację pakietu 2 - rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.9 "uprawy sadownicze i jagodowe, dla których zakończono okres przestawiania" na powierzchni [...] ha (działka rolna). W dniu [...].07.2013 r. w gospodarstwie rolnym strony przeprowadzono kontrolę na miejscu. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości w ramach kontroli wymogów określonych dla pakietu 2: -nieprawidłowość E2 - materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań; -nieprawidłowość E6 - prowadzenie produkcji rolnej niezgodne z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby; -nieprawidłowość E7 - nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów (granica błędu do 5% wymaganej obsady). Z kontroli został sporządzony raport z czynności kontrolnych, który producent otrzymał bezpośrednio po zakończeniu kontroli. W dniu [...].07.2013 r. do Biura Kontroli wpłynęły zastrzeżenia strony do wyników z kontroli. W jej ocenie wyniki kontroli były nierzetelne i niezgodne ze stanem faktycznym. W piśmie z [...].07.2013 r. Kierownik Biura podtrzymał w całości wyniki kontroli wskazując, że została ona przeprowadzona zgodnie z procedurami. Wskazano, że strona w pisemnym oświadczeniu do protokołu potwierdziła, iż uprawa na dzień kontroli nie spełnia wymogów obsady i w znacznej części wymogu wysokości. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...].01.2014 r. wydał decyzję Nr [...], którą odmówił przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowych. Od ww. decyzji odwołanie złożyła K. P. W wyniku jego rozpatrzenia w dniu [...].04.2014 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na naruszenie zasad postępowania administracyjnego. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...].05.2014 r. wydał decyzję Nr [...], którą odmówił przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2013. Organ wskazał, że podczas kontroli stwierdzono, iż drzewa owocowe - jabłoń domowa na działce rolnej [...] - nie spełniają określonych wymogów (błąd E2). Ponadto stwierdzono, że na przedmiotowych działkach rolnik nie utrzymuje minimalnej obsady drzew zgodnie z tabelą zawartą w załączniku Nr 3 do rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r. (błąd E7). Stwierdzono także błąd E6 - prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Organ wyjaśnił, że zgodnie z załącznikiem nr 7 do ww. rozporządzenia, w przypadku nieutrzymywania minimalnej obsady drzew lub krzewów wysokość zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowej wynosi 100% w ramach działki rolnej. W związku z powyższym, z uwagi na stwierdzone błędy (E2, E6, E7) dla działki rolnej [...] zgodnie z załącznikiem nr 7 do ww. rozporządzenia, zastosowano do tych działek zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej wynoszące 100%. Tym samym odmówiono przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 zgodnie z § 50 rozporządzenia MRiRW z 13.03.2013 r. w zw. z § 2 ust. 1, § 9 oraz załącznikiem nr 3, nr 5 i nr 7 rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r. oraz art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Od ww. decyzji K. P. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości. Strona zarzuciła organowi naruszenie przepisów załącznika nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego oraz przepisów art. 7, art. 77, art. 81 i art. 107 k.p.a. Według odwołującej chybione były ustalenia kontroli na miejscu, gdyż kontrolujący mierzyli wysokość drzewek od poziomu gruntu, nie zaś od szyjki korzeniowej, która znajduje się poniżej gruntu; wadliwa była również sama metoda pomiaru, pozostałe ustalenia organu również są niejasne i nie oddają skali naruszenia. Kontrolujący w raporcie wskazują, że drzewka są martwe, porażone przez szkodniki, zniszczone przez zwierzęta oraz, że drzewka niekwalifikujące się występują na całej powierzchni sadu. Zarzuciła, że ogólne twierdzenia Biura Kontroli uniemożliwiają polemikę z organem, gdyż nie wiadomo, jaka jest skala nieprawidłowości, ile drzewek jest zniszczonych przez zwierzęta, ile dotkniętych chorobą. Drzewek na kontrolowanej działce w okresie kontroli było [...] szt., a więc [...] szt./ha. Ilość ta z uwzględnieniem 5% tolerancji oznacza spełnienie minimalnej ilości wymaganej przez przepisy prawa. W rezultacie brak było podstaw do zastosowania przepisów załącznika nr 7 do rozporządzenia. Organ nie wyjaśnił i nie przeprowadził wywodu prawnego w zakresie przyjętego a priori założenia, że minimalna obsada drzew wskazana w załączniku nr 7 do rozporządzenia odnosi się tylko do drzew spełniających wymogi rozporządzenia. Zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MRiRW z 13.03.2013 r., płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie zaś z § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r., płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli wszystkie uprawiane drzewa są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego - w przypadku wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego. Załącznik nr 3 "Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów" do ww. rozporządzenia określa, że w przypadku wariantu 2.9 wymogi obejmują: wykonywanie na plantacji zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych oraz przeznaczenie uzyskanego plonu na pasze, do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa, utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów określonej w tabeli (w przypadku jabłoni tabela wskazuje, że minimalna obsada winna wynosić 125 szt./ha), prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Natomiast szczegółowe wymagania dotyczące wytwarzania i jakości materiału szkółkarskiego roślin sadowniczych zostały określone w załączniku nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego, który stanowi m.in., że elitarny i kwalifikowany materiał szkółkarski powinien spełniać wymagania jakościowe: pełnej czystości gatunkowej i odmianowej; właściwego wyglądu gatunku i odmiany; być praktycznie wolny od uszkodzeń fizycznych, mechanicznych albo chemicznych; być praktycznie wolny od jakichkolwiek wad wynikających z rozmnażania, które mogłyby obniżyć jego przydatność i jakość; być przygotowany w postaci jednorodnych partii; w przypadku łączenia partii zachowuje się dane o składzie partii i pochodzeniu poszczególnych składników; być wolny od organizmów kwarantannowych; być praktycznie wolny od patogenów, chorób i organizmów wymienionych w części C dziale II; być praktycznie wolny od innych organizmów, które mogą obniżyć jakość materiału szkółkarskiego. Jednocześnie elitarny i kwalifikowany materiał szkółkarski powinien spełniać minimalne wymagania jakościowe w przypadku drzewek owocowych: wysokość powinna wynosić nie mniej niż 80 cm, mierząc od szyjki korzeniowej; średnica pnia powinna wynosić nie mniej niż 8 mm, mierząc na wysokości 10 cm powyżej miejsca uszlachetniania; powinny mieć korzeń główny i nie mniej niż 3 korzenie boczne albo wiązkę korzeni drobnych, albo korzenie przerastające całą objętość gleby w pojemniku. Organ II instancji wskazał, że w ramach przeprowadzonej kontroli na miejscu organ zobowiązany był ustalić m.in., czy deklarowany przez wnioskodawcę sad jabłoni na powierzchni [...] ha spełnia minimalną obsadę oraz czy drzewa owocowe spełniają wymóg wysokości 80 cm mierząc od szyjki korzeniowej. Organ wyjaśnił, że inspektorzy Biura Kontroli podczas kontroli przeprowadzonej w obecności producenta dokonali weryfikacji ww. wymogów i ustalili, że uprawa drzewek owocowych w drugim roku od założenia sadu nie owocuje. Odnośnie braku spełnienia wymogu prowadzenia produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin (nieprawidłowość E6) inspektorzy wskazali, że na terenie uprawy sadowniczej stwierdzono drzewka martwe, porażone przez szkodniki, połamane przez zwierzynę (połamane i pogryzione) oraz że drzewka w takim stanie występują na całej powierzchni sadu. W zakresie braku spełnienia wymogów dotyczących wysokości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego (nieprawidłowość E2) inspektorzy ustalili, że [...] szt. jabłoni spełnia wymóg wysokości, tj. 80 cm. Pozostałe drzewka w liczbie [...] szt. nie spełniają wymagalnej minimalnej wysokości. Wskutek powyższego ustalenia niedotrzymana została minimalna obsada (kod nieprawidłowości E7), która wyniosła [...] szt./ha ([...]szt./ [...] ha). Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 27 rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r., jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej: działek rolnych lub zwierząt, stref buforowych - w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Wysokość zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia (§ 27 ust. 2 rozporządzenia). Stwierdzone nieprawidłowości skutkowały, zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r., zmniejszeniem płatności do działki rolnej, w stosunku do której stwierdzono taką nieprawidłowość, w wysokości 100%. W związku z zarzutami rolnika dotyczącymi popełnionego przez organ błędu w ustaleniach faktycznych polegającym na błędnym wykonywaniu pomiaru wysokości drzewek owocowych, błędnym ustaleniu minimalnej obsady dla jabłoni, organ wskazał, że ocena kontrolowanej plantacji sadowniczej, jak i sporządzonej dokumentacji pokontrolnej była prawidłowa. Podczas kontroli inspektorzy policzyli [...] szt. drzewek niespełniających minimalnej wysokości materiału kwalifikowanego, tj. 80 cm. Uwaga ta dotyczy pkt F w ramach weryfikacji wymogów szczegółowych pakietu 2 i odnosi się do wymagań dotyczących materiału szkółkarskiego, jakiego należało użyć do założenia plantacji. Ogólna liczba [...] szt. obejmuje drzewka niespełniające wymogu wysokości, w tym drzewka suche, połamane porażone przez szkodniki. Stwierdzono, że drzewka niekwalifikujące się nie znajdują się w jakiejś konkretnej części działki, ale są umiejscowione w różnych częściach, na całej powierzchni sadu. W uwagach do punktu G wymogów szczegółowych pakietu 2 wpisano liczbę drzewek spełniających warunek kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, tj. [...] szt. drzewek żywych i obliczenie obsady na hektar. Drzewka jabłoni były mierzone przez inspektorów od powierzchni gruntu, przy czym zgodnie z praktyką sadowniczą - poniżej miejsca okulizacji, z uwzględnieniem części szyjki korzeniowej znajdującej się pomiędzy korzeniem a pniem drzewka (pień u samej swej podstawy - na styku z glebą - tworzy szyjkę korzeniową, czyli charakterystyczne zgrubienie). Pomiarów dokonywano metodą niwelacyjną. Ponadto do raportu z czynności kontrolnych zostały również dołączone pisemne oświadczenia strony, w których wskazała ona, że plantacja sadownicza nie spełniała warunku obsady już w 2012 r.: cyt. "po nasadzeniu drzewka zaschły pomimo podlewania w związku z przedłużającą się suszą, zrezygnowałam wiosną 2013 r. z uzupełniania ubytków, gdyż nie zmieniłoby to obsady, a jedynie podniosło koszty uprawy. Uzupełnienie ubytków zaplanowałam na jesień 2013 r. Po nasadzeniu suche części roślin zostały podcięte, co spowodowało zmniejszenie wysokości drzew". Organ, odnosząc się do twierdzeń skarżącej, która wskazywała, że ubytki w uprawie wystąpiły z powodu panującej suszy, wskazał, że przepis art. 47 lit. d rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) stanowi, iż państwa członkowskie mogą uznać w szczególności następujące kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w których nie będą wymagać częściowego lub pełnego zwrotu pomocy otrzymanej przez beneficjenta: katastrofa naturalna poważnie dotykająca grunty gospodarstwa. Przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez beneficjenta lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. W sprawie tej strona nie dokonała pisemnego zgłoszenia, w terminie 10 dni roboczych, o wystąpieniu siły wyższej. Dokonała tego dopiero podczas kontroli na miejscu w roku 2013, gdyż z treści odwołania wynika, że susza dotknęła plantację w roku 2012 po nasadzeniach. Składając wniosek o przyznanie płatności strona pisemnie oświadczyła, że znane są jej zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem oraz że jest świadoma konsekwencji i sankcji dotyczących niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu rolnośrodowiskowego. Skutki działań i zaniedbań obciążają stronę. W ocenie organu odwoławczego protokół zawiera wyniki, które pozwalają dokonać ustaleń faktycznych w sprawie, jak również umożliwiają producentowi zajęcie stanowiska w ich przedmiocie. Zawiera bowiem informację o tym, jakie wymogi, według jakich przepisów były weryfikowane, jakie nieprawidłowości zostały stwierdzone oraz ich objaśnienie. Bezpośrednio podczas kontroli producent nie zgłosił żadnych uwag w jej zakresie poza tym, że usprawiedliwił pisemnie stwierdzone przez inspektorów nieprawidłowości oraz podpisał raport z czynności kontrolnych. Organ podał, że w myśl art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Informacje zawarte w raporcie były wystarczające dla skutecznego zweryfikowania kwalifikowalności działki rolnej [...] do płatności. Brak wyszczególnienia w raporcie ile drzewek było zniszczonych przez zwierzęta, ile porażonych przez szkodniki, a ile uschniętych, w żaden sposób nie dezawuuje wartości dowodowej protokołu, gdyż okolicznością istotną z punktu widzenia przepisów jest to, czy drzewka spełniały, czy też nie, wymóg odpowiedniej wysokości. Weryfikacji podlegały wszystkie drzewa znajdujące się na działce rolnej [...]. Po ustaleniu ilości drzewek, które spełniają wymogi określone w § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r., weryfikowane jest czy "Rolnik utrzymuje minimalną obsadę drzew i krzewów zgodnie z tabelą zawartą w załączniku nr 3 do rozporządzenia MRiRW". Drzewa owocowe powinny spełniać kryteria jakości elitarnego i kwalifikowalnego materiału szkółkarskiego roślin sadowniczych. Do obsady minimalnej wliczane są tylko rośliny żywe i posiadające ulistnienie lub zawiązki pąków liściowych w przypadku drzewek owocowych - na wysokości co najmniej 80 cm, mierząc od szyjki korzeniowej. Średnica pnia powinna wynosić nie mniej niż 8 mm, mierząc na wysokości 10 cm powyżej miejsca uszlachetniania. Minimalna obsada drzewek dla jabłoni domowej powinna wynosić 125 szt./ha, z uwzględnieniem 5% tolerancji minimalna obsada winna wynosić 119 szt./ha. Przeprowadzona kontrola wykazała zaś, że powyższe wymogi nie zostały spełnione, bowiem obsada drzewek spełniających ww. kryteria wyniosła tylko [...] szt./ha ([...]szt./ [...] ha). Ponadto organ wskazał, że w niniejszej sprawie, wobec zgromadzonych wymienionych wyżej dowodów, ciężar wykazania, że producent rolny prowadzi działalność rolniczą na powierzchni deklarowanej we wniosku, spoczywał na stronie, która wskazać powinna dowody podważające poczynione przez organy ustalenia, bądź przedstawić stosowne wnioski dowodowe. Strona zaś takich dowodów nie przedstawiła. W konsekwencji organ stwierdził, że kontrola gospodarstwa rolnego strony została przeprowadzona prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi procedurami, wszystkie nieprawidłowości zostały utrwalone w dokumentacji, a wyniki odzwierciedlają stan faktyczny istniejący w dniu kontroli. Skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożyła K. P. wnosząc o jej uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, a w szczególności poprzez arbitralne określenie wymogów (parametrów), jakim powinien odpowiadać materiał szkółkarski podlegający badaniu, nieprawidłowo dokonane pomiary. Skarżąca zarzuciła również błędy w ustaleniu stanu faktycznego. Wskazała, że brak jest w sprawie podstaw prawnych, jak i faktycznych do odmowy przyznania płatności. W ocenie skarżącej uchybieniem procesowym organu jest arbitralne przyjęcie cech (parametrów), jakim powinny odpowiadać drzewka owocowe będące przedmiotem badania i nieprawidłowe uzasadnienie decyzji w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej. Skarżąca pomimo zapoznania się z podstawami prawnymi wskazanymi przez organ nie wie, skąd wynikają te wartości oraz czy są one wynikiem dowolności organu, czy też decyzja jest błędnie uzasadniona. Organ potwierdza zasadniczy zarzut skarżącej, że drzewka były mierzone od poziomu gruntu jednocześnie przyjmując określoną definicję szyjki korzeniowej. Źródło tej definicji, jak również jej prawidłowość, jest dla strony niewiadomą, podobnie jak norma prawna określająca zasady pomiaru. Tym samym strona kwestionowała prawidłowość dokonanych przez organ pomiarów. Stanowisko organu budzi wątpliwości, gdyż nie zostało prawidłowo uzasadnione. Chybione są ustalenia kontrolujących, że [...] sztuk drzewek nie spełnia minimalnej wysokości, tj. co najmniej 80 cm od szyjki korzeniowej. Podkreślenia wymaga, że kontrolujący mierzyli wysokość drzewek od poziomu gruntu, nie zaś od szyjki korzeniowej, co dyskwalifikuje takie ustalenie, gdyż oczywistym jest, że szyjka korzeniowa znajduje się poniżej gruntu. Wadliwa była również sama metoda pomiaru (według wysokości kieszeni przy spodniach kontrolującej). Pozostałe ustalenia organu są niejasne i nie oddają skali naruszenia. Kontrolujący wskazują bowiem, że drzewka są martwe, porażone przez szkodniki i zniszczone przez zwierzęta oraz że drzewka niekwalifikujące występują na całej powierzchni sadu. Tak ogólne stwierdzenia uniemożliwiają polemikę z organem. W konsekwencji nieuprawnione jest ustalenie stanu faktycznego będące zasadniczą podstawą wydania decyzji odmownej, że na kontrolowanej działce znajdują się [...] drzewka, a więc [...] szt./ha. Drzewek na kontrolowanej działce w okresie kontroli było [...] szt., a więc [...] szt./ha. Ilość ta z uwzględnieniem 5% tolerancji oznacza spełnienie minimalnej ilości wymaganej przez przepisy. Bezpodstawnie zastosowano przepisy załącznika nr 7 do rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Po przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa w stopniu wymagającym jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy organy administracji w rozpoznawanej sprawie prawidłowo dokonały ustaleń, konsekwencją których była odmowa przyznania skarżącej płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. z uwagi na stwierdzone podczas kontroli metodą inspekcji terenowej w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] lipca 2013 r. nieprawidłowości (E2 - materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań, E6 - prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepsza wiedzą i kultura rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby, E7 - nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew) w odniesieniu do zadeklarowanej do płatności działki rolnej o identyfikatorze [...] na powierzchni [...] ha w ramach realizacji pakietu 2. – Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.9. – Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania). Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w 2013 r. - zgodnie z § 50 rozporządzenia MRiRW z 13.03.2013 r. jest rozporządzenie MRiRW z 26.02.2009 r. Rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe obowiązany jest - na podstawie § 4 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r. - do przestrzegania wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu, wskazanych w załączniku Nr 3 do tego rozporządzenia (stosownie do ust. 3 § 4 tego rozporządzenia). Wśród wymogów, od spełnienia których uwarunkowane jest przyznanie płatności do uprawy sadowniczej w ramach realizowanego przez skarżącą w 2013 r. Pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.9. Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono przestawianie), jest utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów (pkt II.1.2 lit. b załącznika) oraz wykonywanie na plantacji zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych, prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby (pkt II.1.3). W przypadku deklarowanej we wniosku o płatność uprawy jabłoni domowej minimalna obsada drzew, którą producent rolny realizujący program rolnośrodowiskowy i wnioskujący o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej obowiązany jest utrzymywać przez cały rok trwającego zobowiązania, wynosi 125 sztuk na hektar powierzchni uprawy (stosownie do treści Załączników Nr 3 i 8 do rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r.). Dodatkowo, jednym z warunków koniecznych dla przyznania płatności za realizację pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne - jest, w myśl § 7 ww. rozporządzenia, prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) Nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) Nr 2092/91 (Dz. U. UE L 189 z dnia 20.07.2007r.) oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia, w szczególności w zakresie uprawy roślin. Z kolei zgodnie z § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r., w przypadku pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako: 1. grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia – w przypadku wariantów dla upraw rolniczych, warzywniczych, zielarskich czy sadowniczych z jagodowymi, 2. trwałe użytki zielone - w przypadku wariantów określonych dla trwałych użytków zielonych oraz jako 3. sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli wszystkie uprawiane drzewa są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego. Ww. wymagania określone zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego (Dz. U. z 2007 r. Nr 29, poz. 189 ze zm.), zgodnie z którym sadzonka jabłoni powinna spełniać warunek odpowiedniej wysokości nie mniejszej niż 80 cm, mierząc od szyjki korzeniowej, a średnica jej pnia powinna wynosić nie mniej niż 8 mm, mierząc na wysokości 10 cm powyżej miejsca uszlachetniania. Podkreślenia przy tym wymaga, że jedynie łączne spełnienie przez rolnika ww. warunków stanowi podstawę przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W tym miejscu wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej organ powołał ww. rozporządzenie określając parametry, które powinny spełniać sadzonki jabłoni. Brak przestrzegania wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów skutkuje przyznaniem w danym roku płatności rolnośrodowiskowej w zmniejszonej wysokości w części dotyczącej działek rolnych, w stosunku do których stwierdzono uchybienie (stosownie § 27 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r.). W myśl zaś ust. 2 § 27 cyt. rozporządzenia, wysokość zmniejszeń określa załącznik nr 7 do tego rozporządzenia, zgodnie z którym nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew lub krzewów m.in. w wariancie 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) skutkuje zmniejszeniem płatności w wysokości 100% w stosunku do działek rolnych, na których stwierdzono nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew, z uwzględnieniem granicy błędu do 5% wymaganej obsady. Załącznik Nr 7 do rozporządzenia MRiRW z 26.02.2009 r. przewiduje także zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej w wysokości 100% w przypadku uchybienia polegającego na prowadzeniu produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną oraz niezachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Należy również podkreślić, że znajdujące zastosowanie w sprawie przepisy - zarówno europejskie, jak i krajowe - nie przewidują możliwości przeprowadzenia przez rolnika czynności naprawczych i nie konstytuują mechanizmu prawnego, który pozwoliłby na uchylenie skutków stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli zainteresowany producent rolny dokona ich naprawy w określonym terminie. Dlatego planowane przez skarżącą działania, mające na celu uzupełnienie plantacji jesienią 2013 r., musiały pozostać bez wpływu na wynik postępowania o przyznanie płatności, którego wynik jest ściśle uzależniony od spełnienia przez beneficjenta Programu rolnośrodowiskowego. Nadto Sąd zauważa, że źródłem informacji dotyczących zadeklarowanych działek rolnych jest wniosek producenta o przyznanie płatności, a jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych danych jest przeprowadzanie kontroli na miejscu, obejmującej weryfikację kwalifikujących się powierzchni oraz odpowiadających im uprawnień do płatności. Dane dotyczące działek rolnych przedstawione we wniosku przez producenta winny być dokładne, rzetelne i aktualne. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy deklaracją rolnika a danymi uzyskanymi przez organy podczas kontroli na miejscu, organy weryfikujące uprawnienia do płatności winny zmierzać do ustalenia stanu rzeczywistego, co powinno nastąpić przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2013 r. przeprowadzono u skarżącej kontrolę gospodarstwa metodą inspekcji terenowej w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości na zadeklarowanej działce rolnej [...], po czym zapisano je w protokole z czynności kontrolnych, który został przez skarżącą podpisany. Co więcej, skarżąca w oświadczeniu z dnia [...] lipca 2013 r. potwierdziła, że uprawa na dzień kontroli nie spełniała wymogów obsady (uschnięte drzewka na uprawie sadowniczej nie są wliczane do wyliczenia spełnienia warunku obsady) i w znacznej części wymogu wysokości (mniej niż 80 cm). Zaznaczyć także należy, że uwzględniony przez organy raport z czynności kontrolnych spełnia wszelkie wymogi dowodu w sprawie. Raport z kontroli, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 sierpnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania kontroli na miejscu i wizytacji w miejscu w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., N 168, poz. 1181 ze. zm.), zawiera wszystkie określone w tych przepisach informacje, w tym m. in. datę i miejsce jego sporządzenia, podstawę prawną do wykonywania kontroli, opis stwierdzonego stanu faktycznego (w tym wykrytych uchybień i ich zakresu), jak również pouczenie o prawie, sposobie i terminie zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń oraz o prawie do odmowy podpisania protokołu. Jak wynika z treści załączonego do akt sprawy raportu z czynności kontrolnych sporządzonego w dniu [...] lipca 2013 r. i tego dnia podpisanego przez skarżącą, zgodnie z pouczeniem zawartym na str. 11 raportu, skarżąca miała możliwość zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w tym raporcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania dokumentu (art. 31 ust. 8 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich), czego w niniejszej sprawie nie uczyniła. Skarżąca w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. wskazała jedynie, że nie akceptuje wyników kontroli. Zarzuciła nierzetelność i niezgodność dokonanych ustaleń ze stanem faktycznym. Skarżąca jednak w żaden sposób nie umotywowała zgłoszonych zastrzeżeń. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby przyczynić się do zakwestionowania raportu. Ponadto raport został podpisany w dniu zakończenia kontroli, przez co organ stwierdził, że skarżąca zapoznała się z jego treścią, w tym także ze znaczeniem każdego z zastosowanych kodów nieprawidłowości. Brak zatem podstaw, by ustaleniom zawartym w protokole z kontroli, odmówić wiarygodności. Nie budzi wątpliwości, że w dacie przeprowadzonej kontroli część drzew nie spełniała wymogów określonych prawem. Przyjmując powierzchnie stwierdzoną [...] ha zadeklarowanej działki [...], minimalna obsada drzew na tej działce powinna wynosić [...] drzewek ([...] ha x [...] szt.), co po zaokrągleniu wynosi [...] drzewek. Inspektorzy zaś stwierdzili łącznie [...] sztuk zakwalifikowanych sadzonek jabłoni. Na skontrolowanej działce stwierdzono jabłonki suche, martwe, połamane, porażone przez szkodniki, jak i żywe o wysokości poniżej 80 cm i średnicy pnia nieprzekraczającej 8 mm. Ich ilość, stanowiąca [...] sztuk stanowi tę część uprawy, która nie została zakwalifikowana do obsady działki rolnej. Kontrola na miejscu wykazała zatem zaistnienie nieprawidłowości wpływających na uprawnienie skarżącej do uzyskania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2013. Jednoznacznie potwierdza to protokół z czynności kontrolnych. Zasadnie organ stwierdził, że wymagana obsada drzewek na działce rolnej [...] była zbyt niska i drzewka nie spełniały pozostałych wymogów określonych prawem. W ocenie Sądu, prawidłowo organ II instancji uznał, że inspektorzy terenowi w sposób właściwy dokonali kwalifikacji drzewek uwzględnionych do wyliczeń obsady. Wskazać należy w tym miejscu na przepis art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Stosownie do ust. 2 powyższego przepisu w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Według zaś ust. 3 powołanego przepisu strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z powyższych regulacji wynika, że w postępowaniu w sprawie płatności zasadniczo nastąpiło odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego wyrażonej w art. 77 § 1 k.p.a., stosownie do której organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W art. 21 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a więc wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Na organach nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności (zob. J. Bieluk Komentarz do art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Lex 2013). Powyższe nie oznacza jednak, że w przypadku, gdy wnioskodawca zgłasza umotywowane zastrzeżenia i kwestionuje dokonane w trakcie kontroli ustalenia, organ nie powinien rozważyć potrzeby dokonania ponownej kontroli na miejscu w celu zweryfikowania dokonanych ustaleń. Zgodnie bowiem z powoływanym wcześniej art. 31 ust. 8 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, w przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie z czynności kontrolnych, może w terminie 14 dni od doręczenia raportu zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie co do ustaleń w nim zawartych, czego skarżąca, co pozostaje bezsporne, nie uczyniła. W niniejszej sprawie skarżąca zatem, wbrew regule dowodzenia przewidzianej w art. 21 ust. 3 ww. ustawy, nie przedstawiła żadnego dowodu podważającego wiarygodność ustaleń dokonanych w toku przeprowadzonej kontroli. Mając na uwadze powyższe rozważania i odnosząc się do zarzutów skarżącej podniesionych w skardze należy wskazać, że nie jest uprawniony zarzut dotyczący dokonania przez organ wadliwego ustalenia liczby drzew niespełniających wymogów, który zdaniem skarżącej wynika z niewłaściwej techniki pomiarowej, czyli od powierzchni ziemi a nie od szyjki korzeniowej, czego uczestnicząca w kontroli skarżąca nie podważała. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania zastosowanej techniki pomiaru. Sąd podziela w tej mierze wyjaśnienia organu zawarte w zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę. Odnosząc się do zarzutu wybiórczego i błędnego sposobu pomiaru sadzonek, i tutaj wskazać należy, że skarżąca uczestniczyła w czynnościach kontrolnych i nie zgłaszała jakichkolwiek uwag czy zastrzeżeń dotyczących sposobu dokonywania pomiaru drzew. Zatem i ten zarzut skarżącej uznać należy za bezpodstawny. Ponadto skarżąca składając wniosek o przyznanie płatności pisemnie oświadczyła, że znane są jej zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem oraz że jest świadoma konsekwencji i sankcji dotyczących niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu rolnośrodowiskowego. Za niezasadne należało uznać zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organy nie uchybiły zasadom procedury. Okoliczność, że strona nie została przekonana co do przyjętego w sprawie rozstrzygnięcia, nie oznacza naruszenia zasady przekonywania. Strona ma prawo do własnego, subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, zaś przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok WSA w Łodzi z 29.04.2009 r., I SA/Łd 1329/08). Wbrew twierdzeniom skarżącej, organ odniósł się również do zarzutów zawartych w odwołaniu i należycie wyjaśnił stan faktyczny w sprawie. Okoliczność dokonania odmiennej od skarżącej oceny zebranych dowodów przez organ nie stanowi naruszenia ww. przepisów k.p.a. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów warunkujących przyznanie płatności za realizację Programu rolnośrodowiskowego zachodzi podstawa do uznania, że organy obu instancji, rozstrzygając o odmowie przyznania skarżącej płatności rolnośrodowiskowej, wydały decyzje zgodne z obowiązującym prawem. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy, który obejmuje dowody istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się nadto naruszenia przez organy art. 107 § 3 k.p.a., który stanowi, że każda decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz uzasadnienie prawne czyli wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jak słusznie wskazał NSA w wyroku z 15.12.1995 r., sygn. akt SA/Lu 2479/94, jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy w toku załatwiania spraw. Motywy te powinny znaleźć swój wyraz także w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, bowiem strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. W niniejszej sprawie organy podołały temu obowiązkowi. Pokreślić przy tym ponownie należy, że nieprawidłowości stwierdzone na zadeklarowanej działce [...] zostały potwierdzone bezpośrednim dowodem w postaci raportu z czynności kontrolnych, podpisanego przez skarżącą, w stosunku do których to ustaleń nie wniesiono umotywowanych zastrzeżeń, zaś za stwierdzone nieprawidłowości co do nieutrzymywania minimalnej obsady drzew oraz w przypadku prowadzenia produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną oraz niezachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby prawodawca przewidział sankcję polegającą na zmniejszeniu płatności rolnośrodowiskowej do 100%, która ma zastosowanie w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy. W sposób nie budzący wątpliwości wykazano, że zadeklarowana działka objęta wnioskiem nie spełniła warunków koniecznych do przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzeczono jak w sentencji.