II SA/Bd 1231/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A S.A. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję [...] Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wykonania pasów przeciwpożarowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 10 października 2011 r. Spółka A S.A. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wykonania pasów przeciwpożarowych wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Skarżąca podniosła, że wykonanie pasów przeciwpożarowych zgodnie z zaskarżoną decyzją doprowadziłoby do nieodwracalnych skutków i znacznej szkody, tj.: wykonania pasów przeciwpożarowych na własny koszt, który z uwagi na obszar, jaki zajmują przedmiotowe pasy byłby znaczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności, zatem szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swojego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosowanymi dokumentami na okoliczność spełnienia tychże ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd zauważa natomiast, że pełnomocnik skarżącej we wniosku nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia interesów skarżącej następstw wykonania decyzji tj., że poniosłaby ona znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Nie można – jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny – bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy strona skarżąca nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dn. 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). Niewskazanie zatem we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd. Zwrócić uwagę należy, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji [...] Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej w T., a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.