II SA/Bd 1247/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G.-D., na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173), art. 16 ust. 3 i 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011 r.), § 2, § 3, § 10, § 11, § 12, § 20, § 26 oraz ust. 4 pkt 1 cz. VII załącznika nr 3 – wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów w związku z załącznikiem 7 – wysokość współczynników procentowych stosowanych do dokonywania zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowych w ramach pakietów lub wariantów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361), oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej zwana K.p.a.), odmówił A. Ł. przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, w dniu [...] maja 2014 r. A. Ł. złożył do organu wniosek o przyznanie płatności na rok 2014. z tytułu kontynuacji realizacji programu rolnośrodowiskowego rozpoczętego z dniem [...] marca 2012 r. Wnioskodawca, realizując pakiet 8.3.1 – ochrona gleb i wód, międzyplon ścierniskowy, zadeklarował we wniosku zasiew gorczycy w międzyplonie na działkach rolnych oznaczonych [...] - 3,92 ha, [...] - 3,17 ha, [...] - 1,69 ha znajdujących się odpowiednio na działkach ewidencyjnych [...] i [...] położonych w obrębie F., gmina K. P. Zgodnie z ust. 4 pkt 1 części VII załącznika nr 3 – wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, siew roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego winien zostać wykonany po zbiorze plonu głównego do dnia 30 września. W dniu [...] listopada 2014 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzona została kontrola na miejscu. Jak wynika z protokołu z czynności kontrolnych, wnioskodawca nie wykonał zasiewu gorczycy na wskazanych we wniosku działkach rolnych w terminie do 30 września 2014 r. Wykonana dokumentacja fotograficzna wskazuje na początkową fazę rozwoju roślin poplonowych, co świadczy o fakcie, że rośliny te nie zostały wysiane w terminie przewidzianym przez rozporządzenie. Wysokość zmniejszeń, w przypadku braku siewu roślin poplonowych, zgodnie z przywołanym załącznikiem nr 7 do rozporządzenia, wynosi 100% dla danej działki rolnej. W związku z faktem, że wszystkie zadeklarowane do płatności rolnośrodowiskowej działki rolne zostały obsiane po terminie wskazanym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r., należało odmówić przyznania płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. We wniesionym odwołaniu Andrzej Ł. podniósł, że rozporządzenie z dnia 13 marca 2013 r. nie określa, jakiej wielkości muszą być rośliny polonowe. Wielkość roślin jest uzależniona, jak wskazał odwołujący się, od czynników atmosferycznych (opady deszczu). Stwierdzenie, że poplon ścierniskowy zasiany został po terminie, jest nieobiektywne. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, § 2 ust. 1, § 18 ust. 1 i § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wskazano w uzasadnieniu, przyznanie wnioskowanych płatności uzależnione jest od spełnienia warunków określonych w § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2013 r. oraz od pozytywnego wyniku kontroli, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego. Jak wskazał organ odwoławczy, kontrola gospodarstwa rolnego została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi procedurami, wszystkie nieprawidłowości zostały utrwalone w dokumentacji, a wyniki odzwierciedlają stan faktyczny istniejący w dniu kontroli. W wyniku powtórnej weryfikacji dokumentacji pokontrolnej organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń dokonanych w postępowaniu przed organem I instancji. Ponieważ w przedmiotowej sprawie stwierdzono brak wysiewu poplonu na całej powierzchni działek rolnych [...],[...] i [...], zastosowanie sankcji, o której mowa w załączniku nr 7 do rozporządzenia w wysokości 100%, skutkuje odmową przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. Organ wskazał, że odwołujący się we wniosku deklarował uprawę w międzyplonie gorczycy białej i zobowiązany był, po zbiorze plonu głównego, do siewu roślin jarych, jako międzyplonu ścierniskowego do dnia 30 września. Kontrola na miejscu przeprowadzona na przedmiotowych działkach rolnych wykazała, że strona nie wykonała siewu poplonów do dnia 30 września, w związku z czym uznano, że wnioskodawca nie zrealizował na działkach rolnych zadań, do których się zobowiązał ubiegając się o płatności rolnośrodowiskowe, co skutkowało odmową przyznania płatności. Dokumentacja fotograficzna sporządzona w dniu [...].11.2014 r. wskazuje na późniejszy termin wysiewu poplonu gorczycy niż 30 września 2014 r. Powyższa data determinuje fazę rozwoju roślin, która jest weryfikowana na dzień kontroli. Jak wynika ze zdjęć, na całej powierzchni przedmiotowych działek rolnych widać świeżo wysiane nasiona gorczycy w terminie późniejszym niż 30 września. Dodatkowo świadczy o tym także stan świeżo zaoranej gleby oraz brak chwastów, które pomimo suszy w terminie ponad dwóch miesięcy od zabiegów agrotechnicznych po zbiorze plonu głównego, powinny być widoczne na polu. Organ odwoławczy wskazał, że stwierdzenie stanu uprawy poszczególnych działek rolnych nastąpiło w drodze czynności kontrolnych dokonanych przez inspektorów terenowych. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), ciężar wykazania, że producent rolny wykonał siew roślin poplonowych lub dokonał tego do 30 września spoczywał na stronie, która wskazać powinna dowody podważające poczynione przez organy ustalenia, bądź przedstawić stosowne wnioski dowodowe. Odwołujący się takich dowodów nie przedstawił. Organ zwrócił ponadto uwagę, że w postępowaniu w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy A. Ł. podniósł, że, jak wynika z raportu pokontrolnego z dnia [...].11.2014 r., kontrola na jego nieruchomości miała trwać w godzinach 8:00-13:00, w rzeczywistości trwała natomiast od godziny 8:00 do 9:30. Skarżący nie podpisał raportu, bo nie chciał poświadczać nieprawdy. Skarżący wskazał, że nie wie, na jakiej podstawie kontrolerzy wywodzą, iż poplon zasiany został po 30 września, nie byli bowiem na przedmiotowej nieruchomości w początku października, żeby to stwierdzić. Skarżący zakwestionował twierdzenie o braku chwastów i mokrej glebie, bowiem, jak wskazał, rankiem późną jesienią nad ziemią unoszą się mgły, które opadając sprawiają wrażenie świeżej gleby. Organ odwoławczy nie wskazał, jakiej wielkości ma być roślina poplonowa. Załatwienie sprawy trwało ponad 60 dni, co, jego zdaniem, świadczy o lekceważącym stosunku organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Wskazana regulacja nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak wynika z cz. VII ust. 4 pkt 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361, określane dalej jako "rozporządzenie rolnośrodowiskowe"), w wersji obowiązującej w okresie od 15 marca 2014 r. do 30 października 2014 r., określającego wymogi dla wariantu 8.3. międzyplon ścierniskowy, wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego powinno nastąpić do dnia 30 września. W dniu [...] listopada 2014 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzona została kontrola na miejscu. Obecna przy niej była I. Ł., siostra skarżącego, w związku z czym protokół czynności pokontrolnych nie został podpisany przez skarżącego ani obecną przy kontroli, nie legitymowała się ona bowiem żadnym dokumentem uprawniającym ją do reprezentacji skarżącego. Zgodnie ustaleniami końcowymi zawartymi w protokole, na podstawie weryfikacji w terenie, gorczyca biała stwierdzona na działkach [...],[...] i [...] była wysiana, lecz w dużo późniejszym terminie niż 30 września 2014 r. Jak wskazano w uwagach do protokołu, faza rozwojowa rośliny poplonowej świadczy o tym, że wysiew, mimo suszy, mógł nastąpić do trzech tygodni wcześniej, niż odbyła się kontrola, a nie, jak na wpisie w rejestrze PRŚ, w dniach 29 i 30 września 2014 r., co potwierdza dokumentacja fotograficzna. Jak wynika z załącznika nr 7 do cyt. wyżej rozporządzenia rolnośrodowiskowego określającego wysokość współczynników procentowych stosowanych do dokonywania zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowych w ramach pakietów lub wariantów, w wariancie 8.3 Międzyplon ścierniskowy, brak siewu roślin poplonowych skutkuje zmniejszeniem płatności o 100%. Organ słusznie zatem uznał, że wysiew poplonu w terminie przekraczającym cezurę określoną w ww. załączniku nr 3, cz. VII, ust. 4 pkt 1 skutkuje zastosowaniem sankcji wskazanej w zał. nr 7, czyli odmową przyznania płatności. Zwrócić uwagę należy, że zgodnie z ust. 1 § 2 ww. rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie natomiast z § 12 ust. 6 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 8 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których po plonie głównym są uprawiane rośliny jare jako międzyplon ścierniskowy - w przypadku wariantu trzeciego, co ma miejsce w omawianej sprawie. Z powyższego wynika, że przyjmując prawidłowy pomiar działek i prawidłowo stwierdzony sposób użytkowania, jedynie uprawa na gruntach rolnych roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego po plonie głównym, z zastrzeżeniem, że wykonanie po zbiorze plonu głównego siewu roślin jarych jako międzyplonu ścierniskowego nastąpi do dnia 30 września, warunkuje przyznanie wnioskowanej w niniejszej sprawie płatności. Przeprowadzona kontrola na miejscu potwierdziła, że nasiona (gorczyca biała) zostały wysiane, jednak wysiew nastąpił w terminie późniejszym niż wynikający z rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Obecni na miejscu kontrolerzy, inspektorzy terenowi, stwierdzili, że "faza rozwojowa rośliny poplonowej świadczy o tym, że wysiew, mimo suszy, mógł nastąpić do trzech tygodni wcześniej, niż odbyła się kontrola". Z powyższego twierdzenia wynika, że skarżący wysiał gorczycę najpóźniej z początkiem listopada 2014 r. O późniejszym niż wymagany wysiewie roślin świadczy zdaniem kontrolerów ponadto stan świeżo zaoranej gleby oraz brak chwastów, które pomimo suszy w terminie ponad dwóch miesięcy od zabiegu agrotechnicznego po zbiorze plonu głównego powinny być widoczne na polu. Wnioski kontrolerów potwierdza dokumentacja fotograficzna stanowiąca integralną część decyzji organu II instancji. Fotografie, obejmujące działki rolne [...],[...] i [...] odzwierciedlają stan faktyczny sprawy i nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Wskazać trzeba, że skarżący, zaprzeczając wnioskom wysnutym po przeprowadzonej kontroli, ograniczył się jedynie do niegodzenia się argumentacją organu, nie popierając swoich twierdzeń żadnymi dowodami. Skarżący podniósł, że rozporządzenie środowiskowe nie określa wielkości roślin poplonowych, a mały wzrost roślin spowodowany był, jego zdaniem, suszą. Nie przedstawił natomiast ze swojej strony żadnych dowodów potwierdzających jego twierdzenia, choćby faktur za zakup przedmiotowych nasion, czy zeznań świadków mogących potwierdzić czynności wysiewu. Zwrócić uwagę należy, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Zgodnie natomiast z ust. 3 wskazanego wyżej artykułu, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jak wskazuje się w orzecznictwie (vide np. wyrok w Warszawie z 20.08.2014 r., VIII SA/Wa 645/14), z przepisu art. 21 ust. 1 i 2 cyt. ustawy wynika, że postępowanie przed organami ARiMR (od 2007 r.), w celu ułatwienia realizacji nałożonych jej zadań, zostało w dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w K.p.a. Do najistotniejszych zmian należy zaliczyć odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 K.p.a., tj. organy ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Ponadto przyjęto zasadę, że ciężar dowodu ciąży na osobie, która z określonego faktu wywodzi skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tego jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści, tym samym w obowiązującym obecnie stanie prawnym w niejaki sposób zmuszono stronę do większej aktywności. Ograniczone również zostały takie zasady jak zasada czynnego udziału stron w postępowaniu, czy też zasada udzielania informacji poprzez przyjęcie, że tylko na żądanie strony organ zobowiązany jest je przestrzegać Podobnie wypowiedział się WSA w Olsztynie w wyroku z 12.06.2013 r., I SA/Ol 188/13, stwierdzając, że postępowanie w sprawie przyznania płatności finansowej z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wszczynane jest wyłącznie na wniosek rolnika i to na nim spoczywa ciężar udowodnienia faktów, z których wywodzi on korzystne dla siebie skutki prawne (art. 21 ust. 3 ustawy). Rolą organu rozpatrującego wniosek nie jest aktywne poszukiwanie dowodów, co nie oznacza jednak jego bierności, skoro zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 powyższej ustawy na organie ciąży obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego, wskazanego we wniosku oraz w innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. W sprawie niniejszej skarżący nie przejawił żadnej aktywności ani inicjatywy w przedstawianiu dowodów potwierdzających jego twierdzenia. Ograniczył się on do zanegowania stanowiska uprawnionych kontrolerów, dokonujących oględzin, nie przedstawiając żadnych merytorycznych argumentów, nie podając nawet terminu, w którym - jego zdaniem - gorczyca została zasiana. Skarżący zwrócił uwagę, że nie podpisał raportu pokontrolnego, ponieważ podpisując go poświadczyłby nieprawdę. Tymczasem, jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych raportu z czynności kontrolnych z dnia [...].11.2015 r., podczas kontroli, oprócz inspektorów terenowych realizujących kontrolę, jedyną osobą obecną była siostra skarżącego. Skarżący nie pojawił się podczas kontroli, mimo że został o niej powiadomiony z jednodniowym wyprzedzeniem, co również wynika z przedmiotowego raportu. Zgodnie z art. 31 ust. 6 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany. Jak natomiast wynika z art. 31 ust. 7 cyt. ustawy, w przypadku odmowy podpisania raportu przez podmiot kontrolowany raport podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w raporcie stosownej adnotacji o odmowie podpisania raportu przez podmiot kontrolowany. W myśl ust. 8 cyt. artykułu, w przypadku gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport. W sprawie niniejszej skarżący żadnych zastrzeżeń nie zgłosił. Z uwagi natomiast na nieobecność skarżącego podczas kontroli, trudno wziąć pod uwagę jego argument o krótszym, niż wynikający z raportu, czasie trwania kontroli. Poza tym skarżący nie wskazał jaki taki krótszy okres kontroli miałby mieć wpływ na ustalenia kontrolerów. Podkreślenia wymaga, że protokołowi kontroli przyznaje się moc dowodową, co wynika z faktu, iż kontrole terenowe mogą być przeprowadzane przez podmioty uprawnione, legitymujące się specjalistyczną wiedzą i dysponujące fachowym sprzętem, nadto są to osoby bezstronne, a co za tym idzie, obiektywne. Protokół kontroli jest podstawowym dowodem potwierdzającym istnienie okoliczności w nim zawartych. Zawarte w nim twierdzenia mogą zostać podważone przez stronę, która wywodzi przeciwne wnioski, musi je ona natomiast skutecznie poprzeć stosownymi dowodami, przy czym inicjatywa dowodowa spoczywa na stronie, która nie zgadza się z treścią protokołu. Twierdzenia skarżącego, że opadająca mgła może powodować wrażenie, iż gleba była niedawno zaorana, nie tłumaczy natomiast w żaden sposób braku chwastów, które, jak słusznie wskazuje organ, winny być już widoczne po upływie prawie 2 miesięcy od zaorania działek. Również nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut braku rozpatrzenia sprawy przez organ w terminie, albowiem nie miało to żadnego wpływu na wynik sprawy. Uznając zatem, że postępowanie przeprowadzone w niniejszej sprawie nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani procesowego Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.