II SA/Bd 1316/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 23 października 2014 r. P.K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] którą organ uchylił decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej i umorzył w całości postępowanie. W odpowiedzi na skargę Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w związku z pkt 1 i 2 sentencji decyzji z dnia [...] listopada 2014r. nr [...]. Jak wynika z akt sprawy wskazaną decyzją autokontrolą z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] (pkt 1), stwierdził, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2), uchylił decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...] lipca 2014 r. i umorzył w całości postępowanie (pkt3). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011). Dokonując wykładni tego przepisu, podkreśla się w judykaturze, że kluczowe do jego zrozumienia słowo "zależy" nie oznacza jakiegokolwiek wpływu, ale wpływ przewidziany prawem. Chodzi więc w nim o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub wyłoniło się w toku postępowania sądowego. Tylko wówczas zawieszenie postępowania może okazać się konieczne (zob. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 206). Taka sytuacja w ocenie Sądu wystąpiła w niniejszym postępowaniu, ponieważ wiadomym jest Sądowi, że P.K. wniósł skargę na autokontrolną decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Bd 28/15. W ocenie Sądu, wynik postępowania sądowego w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania sądowego w sprawie ze skargi na wspomnianą decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Aktualnie na gruncie postępowania administracyjnego zachodzi sytuacja, w której zaskarżona decyzja organu II instancji została uchylona w trybie autokontroli. Jednocześnie w obrocie prawnym pozostaje autokontrolna decyzja Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., która spowodowała uchylenie decyzji Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r. wydanej w ramach postępowania instancyjnego. Wskazać zatem należy, że kierunek rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. będzie determinował kierunek postępowania w niniejszej sprawie, przede wszystkim z tego względu, że w postępowaniu ze skargi na decyzję autokontrolną poddawana kontroli będzie decyzja o najszerszych skutkach procesowych w toku postępowania administracyjnego. Mianowicie hipotetyczne uwzględnienie skargi na decyzję autokontrolną Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. spowoduje w konsekwencji przywrócenie bytu prawnego decyzji tegoż organu z dnia [...] października 2014 r., zaskarżonej w niniejszej sprawie. Utrzymanie w mocy decyzji autokontrolnej przesądzi o ostatecznym wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r. i będzie stanowić podstawę do umorzenia niniejszego postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. Z tych względów Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocne zakończenia sprawy ze skargi na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.