II SA/Bd 1318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w[...], na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 i 5, art. 148 oraz art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówiło J. A. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...], z upoważnienia którego działał Z-ca Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej .. [...] " w [...], z dnia [...]w sprawie udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków w okresie od 1 marca 2008 r. do 31 marca 2008 r. w wysokości 90 zł na podstawie programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywania". Organ orzekając w I instancji podniósł, iż decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji udzielił stronie pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków w okresie od 1 marca 2008 r. do 31 marca 2008 r. w wysokości 90 zł w ramach ustanowionego programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Niniejsza decyzja została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z dnia[...]. Po rozpatrzeniu skargi strony na w/w decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 454/08 skargę oddalił. Ponadto wskazano, że pismem z dnia 4 czerwca 2010 r. (wniesione w dniu 7 czerwca 2010 r.) J. A. wniósł do Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...]podanie o przyznanie pomocy w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. skarżący sprecyzował żądanie wznowienia postępowania zawarte w piśmie z dnia 4 czerwca 2010 r., wskazując jako podstawę prawną wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W oświadczeniu z dnia 12 lipca 2010 r. skarżący wskazał, że "nowym dowodem w sprawie tej decyzji [...]jest fakt, że do 150% dochodu z ustawy 'dożywianie' dotyczy mojej renty w tej kwocie i wywiad środowiskowy jest nadużyciem, które upoważnia mnie do wniosku o wznowienie postępowaniu z ustawy o pomocy, ponieważ budżet państwa pokrywa te uprawnienia ale dotychczas było 200% z funduszu". Odnosząc się merytorycznie do wniosku o wznowienie postępowania kolegium podniosło, iż zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a skoro strona wniosła w terminie ustawowym skargę na decyzję Kolegium z dnia[...], na co wskazuje rozpatrzenie sprawy przed WSA w Bydgoszczy i wydanie prawomocnego wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r., to należy przyjąć, że w dacie doręczenia tej decyzji strona się o niej dowiedziała. W ocenie organu wniosek strony o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa został wniesiony dopiero w dniu 7 czerwca 2010 r., a więc z uchybieniem terminu. W zakresie podnoszonej przez stronę podstawy wznowieniowej – art. 145 § 1 pkt 4 kpa i okoliczności faktycznych mających stanowić wypełnienie dyspozycji tej normy, organ podniósł, iż nie spełniają one wymogów określonych cytowanym przepisem, ponieważ nie są to istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję. Kolegium wyjaśniło także - mając na uwadze skierowanie wniosku przez stronę do Kierownika ROPS [...] - iż postanowienie w sprawie wznowienia postępowania lub decyzję o odmowie wznowienia postępowania wydaje organ administracji publicznej, który wydal w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Ponadto kolegium podniosło, iż niezrozumiałym jest wskazanie w podaniu strony przepisu art. 145 § 3 kpa, który odnosi się wyłącznie do przyczyn wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa. Ustosunkowując się do żądania zawartego w piśmie z dnia 7 lipca 2010 r. o ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości ustanowienia z urzędu pełnomocnika stronie przed organem administracji. Podaniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podania skarżący zakwestionował ustalenia Kolegium dotyczące określenia terminu, w którym skarżący dowiedział się o decyzji SKO z dnia [...]r., wskazując, iż o niniejszej decyzji dowiedział się dopiero w dniu 4 czerwca 2010 r. podczas przeglądania akt sprawy w Sądzie, a nie jak ustaliło to tut. Kolegium w dniu 14 stycznia 2010 r. z prawomocnego wyroku Sądu. W związku z ww. ustaleniami Kolegium, zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 79. art. 81 oraz art. 67 § 2 pkt 2 kpa. Jednocześnie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wskazał, iż zaskarżona decyzja dotyczyła zasiłku stałego w zakresie dożywiania. Skarżący wskazał po nadto, iż czynny udział w sprawie zapewni mu przesłanie odpisów z akt sprawy znak:[...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...]orzekło o utrzymaniu w mocy decyzję Kolegium z dnia[...]. Uzasadniając ta decyzję organ podniósł, iż ustalenia dotyczące daty początkowej biegu terminu określonego w art. 148 § 2 kpa, zgodnie z którym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, dlatego Kolegium w składzie orzekającym stwierdziło, iż skoro strona wniosła w terminie ustawowym skargę na decyzję Kolegium z dnia[...], na co wskazuje rozpatrzenie sprawy przed WSA w Bydgoszczy (wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r.), zatem przyjąć należy, że w dacie doręczenia decyzji, strona o niej się dowiedziała. W skardze do Sądu J. A. wniósł o uchylenie decyzji wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w wyniku jego podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...]utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]w sprawie udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków w okresie od 1 marca 2008 r. do 31 marca 2008 r. w wysokości 90 zł na podstawie programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywania". Skarżący zarzucił organowi wydanie decyzji z naruszeniem art. 10 § 1 oraz art. 79 K.p.a., ponieważ w niniejsze sprawie skarżący nie został powiadomiony o terminie zakończenia postępowania dowodowego, co wynika ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału oraz oświadczenia strony złożonego w dniu 27.10.2010 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna, podlegała oddaleniu. Należy mieć na uwadze, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja SKO z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] dotyczącą udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków w okresie od 1 marca 2008 r. do 31 marca 2008 r. w wysokości 90 zł na podstawie programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywania". Zatem Sąd dokonując kontroli legalności tej decyzji mógł jedynie poddać ocenie decyzję tę w aspekcie przepisów art. 145 i nast. kpa, dotyczących wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją. Kontroli tej podlega więc nie merytoryczna ocena decyzji o udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków, a wyłącznie to, czy zachodzą w tej sprawie okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 145 § 1 kpa, zaś przepis art. 148 kpa określa termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, oznaczającą, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu o udzielenie pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłków. Stosownie zatem do wymogu art. 148 § 2 kpa termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przechodząc więc do oceny zaskarżonej decyzji przede wszystkim wskazać trzeba, że w świetle art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z § 2 omawianego przepisu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem aby możliwe było wszczęcie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze podanie o wznowienie postępowania musi zostać złożone przez stronę. Po drugie powinno być ono złożone w przeciągu miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Po trzecie strona winna wskazać jedną z podstaw wymienionych w art. 145 § 1 kpa. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skoro strona wniosła w terminie ustawowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Kolegium z dnia[...], na co wskazuje rozpatrzenie sprawy i wydanie prawomocnego wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. (sygn. akt II SA/Bd 454/08), to należy przyjąć, że w dacie doręczenia tej decyzji, skarżący musiał poznać jej treść. W ocenie Sądu skarżący nie mógł dowiedzieć się o decyzji z dnia [...]r. dopiero w dniu 4 czerwca 2010 r. podczas przeglądania akt sprawy w Sądzie, albowiem jak wyżej wskazano, wcześniej złożył na nią w ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (wpływ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 10 czerwca 2008 r.). Odnosząc się do podnoszonego zarzutu naruszenie przez organ art. 10 kpa. przyznać należy, iż jest on bezzasadny, albowiem strona w żaden sposób nie wykazała, że niezawiadomienie jej przez Kolegium przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie konkretnej czynności procesowej, na co wskazuje bogate w tym przedmiocie orzecznictwo sadowoadministracyjne (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK 831/2005, publ. w LexPolonica nr 418798, ONSAiWSA 2006/6, poz. 157 i OSP 2007/3, poz. 26, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 434/06, publ. LEX nr 366217). Ponadto z akt sprawy wynika, że w dniu 27 października 2010 r. strona stawiła się w siedzibie Kolegium gdzie zapoznała się z kompletem akt sprawy, co dodatkowo niweczy podnoszony przez stronę zarzut naruszenia przez organ art. 10 kpa. Należy zatem podzielić stanowisko organu rozpatrującego sprawę w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia[...], napisany w dniu 4 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu - 7 czerwca 2010 r.) złożony został przez skarżącego po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 2 kpa. Zasadnie zatem organ orzekający odmówił wznowienia postępowania, albowiem uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, mimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja o odmowie wznowienia postępowania jest zgodna z prawem. Skutkuje to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).