II SA/Bd 1323/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik J. K. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1323/15. Rozprawa w niniejszej sprawie odbyła się w dniu 27 stycznia 2016 r. Ogłoszenie wyroku zostało odroczone i wyznaczone na dzień 5 lutego 2016 r. o godz. 14.35. W tymże dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J. K. na postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku, przy czym zgodnie z § 2 tego przepisu w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Momentem początkowym, z którym wiąże się uprawnienie strony, jest zatem ogłoszenie wyroku. Dopiero po jego ogłoszeniu strona może skutecznie żądać doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że wniosek o uzasadnienie wyroku złożony przed ogłoszeniem jego sentencji jest przedwczesny i nie może stanowić podstawy do sporządzenia uzasadnienia wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 744/12). Biorąc zatem pod uwagę unormowania zawarte w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, składanie przedwczesnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.