II SA/Bd 1348/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. i K. W. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić solidarnie z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz E. W. i K. W. kwotę 400 (czterysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 7 listopada 2014 r. pełnomocnik E. W. i K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Do skargi dołączono potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi w wysokości 400 zł. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 15 grudnia 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 33). W zakreślonym siedmiodniowym terminie pełnomocnika skarżących przedstawił potwierdzenie dokonania przelewu na kwotę 300 zł tytułem opłaty uzupełniającej o skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego od wniesionej skargi o kwotę 400 zł, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 500 zł. W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 15 grudnia 2014 r. Jak wynika z akt sprawy, w wyznaczonym terminie pełnomocnik dokonał wprawdzie przelewu kwoty 300 zł tytułem opłaty uzupełniającej od skargi, jednak uczynił to w mniejszej kwocie niż kwota któraż została podana w zarządzeniu. Zdaniem Sądu, w tej sytuacji nie sposób uznać, by skarżąca wywiązała się z obowiązku uiszczenia wpisu. W świetle przedstawionych powyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że w razie gdy strona decyduje się na uiszczenie wpisu na rachunek bankowy, zobowiązana jest prawidłowo określić wysokość opłaty. Nie można zatem przyjąć, że dla prawidłowego uiszczenia wpisu wystarczające jest dokonanie wpłaty w terminie na jakikolwiek wysokości. Tym samym ustawowy, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 22 grudnia 2014 r. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.