II SA/Bd 135/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A S.A. w [...] na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić na rzecz strony skarżącej Spółce S.A. w [...] od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Spółka A S.A. w [...] (dalej: "skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z 29 stycznia 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem organu skargę na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Przekazując skargę pismem z dnia 18 lutego 2015 r. organ zauważył, że w dniu 13 stycznia 2015 r. doręczył Sądowi dokumentację sprawy dotyczącą choroby zawodowej S.K., a wniesiona przez pełnomocnika Spółki A S.A. w [...] kolejna skarga jest tożsamej treści co przekazana już Sądowi do rozpoznania. Sąd z urzędu ustalił, że skarga Spółki A S.A. w [...] z dnia 12 grudnia 2014 r. na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w tutejszym Sądzie zarejestrowana jest już pod sygnaturą II SA/Bd 26/15 i aktualnie sprawa oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: "P.p.s.a."). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny. Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącą w dniu 12 grudnia 2014 r. skargi na decyzję Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014r. nr [...] (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Bd 26/15) powstał stan sprawy sądowoadministracyjnej w toku, co oznacza, iż kolejna skarga na ten sam akt administracyjny, wniesiona przez skarżącą w dniu 30 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Bd 135/15) była już niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem, zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa jak również przedmiotowa. Ponieważ skarga złożona w niniejszej sprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. została wniesiona po złożeniu przez skarżącą skargi w dniu 12 grudnia 2014 r., a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek jej wniesienia, pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić, jako później wniesioną. Należy przy tym wskazać, że druga z wymienionych skarg oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie stronie z urzędu uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.