II SA/Bd 140/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., A. F. i D. F., na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2025 r., nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im[...] w [...] postanawia odrzucić skargę. M. K., A. F. i D. F. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2025 r., nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w [...]. Skarga została podpisana przez M. K. i D. F., dlatego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wezwano A. F. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, wymagany brak formalny nie został uzupełniony. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm., dalej u.s.g.), do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Zgodnie natomiast z art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2026 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz.U z 2025 r. poz. 1043 ze zm.), szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 14-18, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, a w przypadku uczniów pełnoletnich - tych uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że uchwała rady gminy w sprawie zamiaru likwidacji szkoły publicznej stanowi określony w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., inny niż akt prawa miejscowego akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej (zob. postanowienia: WSA w Poznaniu z 19 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 230/19, WSA w Kielcach z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 265/17). Zgodnie zaś z art. 101 ust. 1 u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, i do wniesienia jej nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Oznacza to, że nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Zaskarżając akt w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., skarżący winien wykazać, że akt ten narusza prawo, ale również bezpośrednio, w sposób negatywny wpływa na jego indywidualną sferę prawno-materialną, pozbawiając go pewnych prawem gwarantowanych uprawnień lub nakładając na niego określone obowiązki. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżące upatrują swój interes prawny w tym, że są rodzicami dzieci uczęszczających do Szkoły Podstawowej im. [...] w [...], której dotyczy podjęta uchwała. Zaznaczyć jednak należy, że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły jest aktem stanowiącym szczególnego rodzaju informację o zamiarze podjęcia działań, które będą miały charakter zewnętrzny. W doktrynie tego rodzaju akty określa się mianem "intencyjnych". Ich podjęcie stanowi niezbędną w procesie likwidacji szkoły publicznej formalnoprawną przesłankę takiej likwidacji (tak w szczególności w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I OPS 2/10, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1326/15 – zachowujących aktualność także w obecnych uregulowaniach prawnych dotyczących likwidacji szkół publicznych). Akty takie nie są skierowane do ogółu mieszkańców gminy, tak jak ma to miejsce w przypadku aktów prawa miejscowego, i nie wpływają na sytuację prawną żadnych mieszkańców gminy. W tej sytuacji nie można uznać, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżących w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Uchwała ta wyraża jedynie intencję Gminy i inicjuje proces likwidacji szkoły. Nie może więc naruszać czyichkolwiek interesów prawnych w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g., w tym interesów prawnych rodziców uczniów uczęszczających do tej szkoły. Ponadto skarga nie została prawidłowo podpisana przez A. F. pomimo wezwania, skutkiem czego ziściła się również przesłanka odrzucenia skargi wobec tej skarżącej określona art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wobec nieusunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Dlatego też Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g.